Amortyzacja a wartość początkowa do 3500 PLN

Przedsiębiorca posiadający i nabywający środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, musi liczyć się z koniecznością dokonywania comiesięcznych odpisów amortyzacyjnych. Amortyzacja to wyrażony pieniężnie proces utraty wartości trwałego majątku działalności gospodarczej. Amortyzacja jest wydatkiem niekasowym, co oznacza, iż nie pociąga za sobą ruchu pieniądza.

Na dzień przyjęcia składnika majątku do używania, powinno ustalić się okres lub stawkę oraz metodę jego amortyzacji. Poprawność stosowanych okresów i stawek amortyzacji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych powinna być przez przedsiębiorcę okresowo weryfikowana. Dzięki takiej weryfikacji możliwa jest korekta dokonywanych w następnych latach odpisów amortyzacyjnych. Koszty z tytułu odpisów amortyzacyjnych ujmowane są w KPiR w kolumnie 13 jako pozostałe wydatki.

Kiedy należy dokonywać odpisów amortyzacyjnych ?

Zgodnie z art. 22 f ust. 3 ustawy o PIT, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się, gdy wartość początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania jest wyższa niż 3 500 zł. Środkiem trwałym lub wartością niematerialną lub prawną nazywane są natomiast te składniki majątku, których przewidywany okres użytkowania jest dłuższy niż rok. Tak więc zgodnie z przywołanym artykułem ustawy o PIT oraz definicją środków trwałych, aby dokonywać odpisów amortyzacyjnych na zasadach ogólnych, wartość składnika majątku musi być wyższa niż 3500 zł a zakładany okres jego użytkowania dłuższy niż rok.

Ponadto, gdy wartość składnika majątku, jest niższa niż 3500 zł, jednak użytkownik planuje wykorzystywać go w swojej działalności dłużej niż rok, składnik ten również należy wprowadzić do ewidencji środków trwałych oraz dokonywać od niego odpisów amortyzacyjnych na zasadach ogólnych. Analogiczne, gdy wartość składnika majątku jest wyższa niż 3500 zł, lecz podatnik nie zamierza wykorzystywać go w swojej działalności dłużej niż rok (a więc składnik ten nie jest zaliczany do środków trwałych ani wartości materialnych i prawnych), nie trzeba dokonywać od niego odpisów amortyzacyjnych. Wartość wydatku na jego zakup można w całości zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów bieżącego okresu rozliczeniowego.

Wykaz rocznych stawek amortyzacyjnych został przedstawiony w załączniku nr 1 ustawy o PIT. Przykładowo stawki te kształtują się w następujący sposób:

  • budynki mieszkalne - 1,5%,
  • zespoły komputerowe - 30%,
  • urządzenia techniczne - 10%,
  • samochody osobowe, ciężarowe, motocykle - 20%,
  • maszyny i urządzenia (w zależności od rodzaju) - 7%, 10%,14%, 18%, 20%, 25%,
  • telefony komórkowe - 20%,
  • silniki spalinowe - 14%.

Jednorazowy odpis amortyzacyjny

W przypadku, gdy wartość początkowa jest równa lub niższa niż 3 500 zł podatnicy, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych na zasadach ogólnych, ujmując składnik majątku w ewidencji środków trwałych lub WNiP oraz dokonać jednorazowego odpisu amortyzacyjnego. Odpis taki polega na jednokrotnym ujęciu całej kwoty amortyzacji w pozostałe wydatki. Odpisu takiego można dokonać w miesiącu oddania do używania środka trwałego (lub wartości niematerialnej i prawnej) bądź w miesiącu następnym.

Brak konieczności dokonywania odpisów amortyzacyjnych

Istnieją sytuacje, kiedy nie trzeba dokonywać odpisów amortyzacyjnych od nabytych lub wytworzonych we własnym zakresie składników majątku. Zgodnie z Ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdy wartość początkowa składnika majątku jest niższa lub równa 3500 zł a okres użytkowania krótszy niż rok, wydatki poniesione na nabycie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania.

W sytuacji jednak, gdy składnik majątku o wartości początkowej przekraczającej 3500 zł, ze względu na przewidywany okres użytkowania równy lub krótszy niż rok, nie zostanie zaliczony do  środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, a faktyczny okres ich używania przekroczy rok - podatnicy są zobowiązani, w pierwszym miesiącu następującym po miesiącu, w którym ten rok upłynął:

  • zaliczyć te składniki do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, przyjmując je do ewidencji w cenie nabycia albo koszcie wytworzenia,
  • zmniejszyć odpowiednio koszty uzyskania przychodów o różnicę między ceną nabycia lub kosztem wytworzenia a kwotą odpisów amortyzacyjnych, przypadającą na okres ich dotychczasowego używania, obliczonych
  • stosować stawki amortyzacji wykazane w ustawie, w całym okresie dokonywania odpisów amortyzacyjnych,
  • wpłacić, w terminie do 20 dnia tego miesiąca, do urzędu skarbowego kwotę odsetek naliczonych od dnia zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie składników majątku do dnia, w którym okres ich używania przekroczył rok. Naliczoną kwotę odsetek podatnik powinien wykazać w zeznaniach rocznych.