Czym jest WDT - definicja i przykłady

Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów (WDT) polega na wywozie towarów z kraju na rzecz podatnika prowadzącego działalność gospodarczą na terenie innego państwa znajdującego się na terenie Unii Europejskiej, w wyniku którego następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. WDT występuje np. w przypadku sprzedaży towarów przez polską firmę na rzecz przedsiębiorcy, który prowadzi działalność w Hiszpanii i jest podatnikiem VAT UE. 

Czy zawsze WDT?

Należy jednak pamiętać, iż nie każdy wywóz towaru z granic kraju uznaje się za WDT. W art. 13 pkt. 4 ustawy o podatku od towarów i usług zostały wymienione wszystkie wyłączenia, należą do nich m.in:

  • sprzedaż wysyłkowa, z którą mamy do czynienia, gdy dostawa towaru odbywa się na rzecz podmiotu, który nie jest podatnikiem lub nie rozlicza wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów,
  • towary są przemieszczane na pokładach statków, samolotów lub pociągów w trakcie transportu pasażerskiego wykonywanego na terytorium Unii Europejskiej z przeznaczeniem dokonania ich dostawy przez tego podatnika na pokładach tych pojazdów,
  • towary mają być czasowo używane przez polskiego podatnika na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące, pod warunkiem, że import takich towarów z terytorium państwa trzeciego z uwagi na ich przywóz czasowy byłby zwolniony od cła.

Przykład. Firma budowlana, która przewiozła maszyny w celu wykonania usługi na terytorium Francji nie może uznać transportu za WDT ze względu na czasowy charakter usługi (do 24 miesięcy).

Warto zauważyć, iż planowane jest wprowadzenie zmian w projekcie ustawy o podatku od towarów i usług, które mają na celu dostosowanie przepisów unijnych. Zmiana ma dotyczyć zniesienia ograniczenia czasowego, które nie występuje w prawie unijnym.

Kiedy stawka 0% VAT przy WDT?

Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów co do zasady opodatkowana jest stawką 0%, jednak jej zastosowanie wymaga spełnienia dwóch warunków. Po pierwsze dostawca towaru powinien posiadać właściwy i ważny numer identyfikacyjny na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowej. Nabywca w ramach WDT również powinien posiadać prawidłowy numer identyfikacyjny (VAT UE). Nabywcą może być także osoba prawna niebędąca podatnikiem. Warto zaznaczyć, iż przypadku dostawy nowego środka transportu status podmiotów nie ma znaczenia.

Dostawca powinien sprawdzić wiarygodność numeru NIP nabywcy, w przeciwnym razie dla towaru nie ma prawa zastosować preferencyjnej stawki 0%. Weryfikację umożliwia System Wymiany Informacji o Podatku VAT- “VIES”.

Po drugie konieczne jest posiadanie odpowiednich dowodów potwierdzających wywóz towarów z Polski i przekazanie ich nabywcy z terytorium innego państwa członkowskiego.

Zgodnie z art.42 ustawy o VAT należą do nich, w przypadku gdy:

A. przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi)

- dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju oraz specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku.

B. wywóz towarów dokonywany jest bezpośrednio przez podatnika lub nabywcę

- dowód, w którym zawarte są następujące informacje: nazwa lub imię i nazwisko oraz dane adresowe podatnika dokonującego WDT, a także nabywcy, specyfikacja towarów oraz wskazanie ich ilości, potwierdzenie przyjęcia towarów przez nabywcę oraz określenie środka transportu (rodzaj i numer rejestracyjny), którym są dostarczone towary. Ponadto konieczna jest specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku.

C. wywóz następuje przez nabywcę nowego środka transportu bez użycia innego przewoźnika

- dokument wywozu zawierający: dane dotyczące podatnika i nabywcy, dane umożliwiające identyfikację przedmiotu dostawy jako nowego środka transportu, datę dostawy, podpis podatnika i nabywcy, oświadczenie nabywcy o wywozie nowego środka transportu poza terytorium kraju do 14 dni, pouczenie nabywcy o skutkach niewywiązania się z obowiązku terminu wywozu towaru. Wymagana jest także specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku.

Warto zapamiętać, iż zgodnie z art. 2 ustawy o VAT za nowy środek transportu należy uznać pojazd, który został dopuszczony do użytku nie więcej niż 6 miesięcy temu lub przejechał nie więcej niż 6.000 km.

W przypadku, gdy wykazane dokumenty nie potwierdzają jednoznacznie dostawy towarów do nabywcy, podstawą do uznania WDT mogą być dokumenty uzupełniające: korespondencja handlowa z nabywcą (w tym jego zamówienie), dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu, dokument potwierdzający zapłatę za towar, np. wyciąg bankowy (ważny jedynie, gdy dostawa ma charakter odpłatny) lub w przypadku gdy zobowiązanie jest realizowane w innej formie- stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania, dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium innym niż krajowe.