Introwertyk i ekstrawertyk. Sprawdź, kto lepiej radzi sobie w pracy!

Ekstrawertyk i introwertyk stoją na przeciwległych sobie biegunach. Pierwszego postrzegamy jako człowieka przebojowego, pewnego siebie, otwartego na innych, zaś drugiego - jako nieco wycofanego, zdystansowanego, cichego. Wydaje się, że ekstrawertyk w niemal każdej pracy ma o wiele łatwiej - już od samego momentu rozmowy kwalifikacyjnej. Czy oznacza to jednak, że introwertycy wiecznie “idą pod górkę”?

Kim są ekstrawertyk i introwertyk?

Myśląc o tych dwóch typach ludzkiej osobowości, często widzimy powielany w wielu przykładach obrazek z przyjęcia. Ekstrawertyk jest na nim lwem parkietu, duszą towarzystwa, wszędzie go pełno, ze wszystkimi stara się wymienić chociaż kilka słów. Introwertyk “podpiera ściany”, raczej wycofuje się z centrum wydarzeń i gdzieś w spokoju wypala papierosa, starając się nie absorbować innych swoją osobą. Czy jednak ten powielany często przykład to prawda czy jedynie krzywdzący stereotyp?

Pojęcia ekstrawersji i introwersji sformułował wybitny szwajcarski psycholog i psychiatra Carl Gustav Jung. Najogólniej powiedzieć można, że ekstrawersja to ruch “na zewnątrz”, w kierunku środowiska społecznego, zaś introwersja - ruch “do wewnątrz”, w kierunku przeciwnym do środowiska społecznego. Różnice między ekstrawertykiem i introwertykiem widać gołym okiem w różnych życiowych sytuacjach, chociażby takich jak ta przywołana w poprzednim akapicie.

Czy żyjemy w świecie ekstrawertyków?

Stereotypowo introwertyk jawi się jako mało kontaktowy odludek, stroniący od kontaktów towarzyskich. Jest to stereotyp skrajnie niesprawiedliwy. Introwersja to nie antropofobia czy fobia społeczna!

Antropofobia - zaburzenie, które cechuje lęk przed ludźmi w ogóle.

Fobia społeczna - zaburzenie cechujące się lękiem przed sytuacjami społecznymi - np. rozmowami, wystąpieniami publicznymi, wspólnymi posiłkami.

 

Żyjemy w świecie, w którym punktami odniesienia są zachowania ekstrawertyczne, przede wszystkim łatwość nawiązywania kontaktów. Dlatego też ekstrawertycy są postrzegani jako lepiej “dopasowani” do świata i prawa, jakimi on się rządzi, są im z natury bliższe. Introwertycy znajdują się na przeciwnym biegunie - postrzegani jako cisi i wycofani, często mogą spotkać się z opinią, że ich postawa jest “niewłaściwa” lub “niepożądana”.

Takie społeczne postrzeganie introwertyków wpływa ujemnie na ich samoocenę, przez co często przyjmują oni pozycje wycofane. To prowadzi do tego, że wiele osób introwertycznych jest nieśmiałych. Nie wynika to bowiem z cech osobowości, a poczucia niedopasowania do społeczeństwa.

Jak postępuje introwertyk?

Amerykańska prawniczka, specjalistka od problemu introwersji, Susan Cain, pisze, że introwertyk jest bardziej niż ekstrawertyk wrażliwszy na bodźce zewnętrzne. Dlatego ekstrawertykowi potrzebna jest duża ilość bodźców, zaś introwertykowi - znacznie mniejsza.

Dzięki temu osoby introwertyczne są bardzo dobrymi obserwatorami, okazują się czułe na dyskretne, subtelne sygnały i o wiele uważniej słuchają swoich rozmówców. Introwertyk zwraca uwagę przede wszystkim na jakość interakcji i nie ma aż tak dużej jak ekstrawertyk potrzeby kontaktu z innymi osobami. Lubi przebywać w znanym sobie środowisku - wtedy znajduje czas na “naładowanie baterii”.

Ekstrawertyk i introwertyk. Kto lepiej radzi sobie w pracy?

W niemal każdej pracy lepiej postrzegani zdają się być ekstrawertycy. Zwłaszcza w dobie tworzenia dynamicznych zespołów, bazujących na energii pracowników, ich przebojowości czy łatwości nawiązywania kontaktów. Łatwiej będzie im także dostosować się do nowych realiów. Introwertyk będzie musiał pokonać barierę dostosowania się do “ekstrawertycznych warunków”, która nierzadko może okazać się dla niego zbyt trudna do przekroczenia. Ponadto zmagać się będzie musiał z kilkoma “metkami” - nieśmiałego milczka, gbura oraz odludka.

Introwertyk jako pracownik

Czy istnieją profesje, w których introwertycy są nie tylko akceptowani, ale nawet pożądani? Okazuje się, że są oni świetnymi sprzedawcami! Szczególnie dobre wyniki osiągają w sprzedaży skomplikowanej, gdzie ważne jest budowanie długotrwałych relacji z klientem i dokładne dopasowanie produktu do jego potrzeb. Osoby introwertyczne spełniają się również na stanowiskach kierowniczych w firmach, gdzie stawia się na systematyczność i konsekwencję działania. Wówczas introwertyk okazuje się świetnym kierownikiem - merytorycznie przygotowanym do swojej funkcji i wzbudzającym zaufanie.

Ponadto introwertyk łatwo radzi sobie w zawodach związanych z pisaniem (jako copywriter, redaktor lub bloger), programowaniem lub księgowością. Spełni się we wszystkich profesjach wymagających dokładności i skrupulatności. Co może być zaskakujące - introwertycy są bardzo dobrymi aktorami i mówcami publicznymi. Cechuje ich umiejętność wczucia się w nastroje publiczności i znakomite przygotowanie techniczne i merytoryczne.

Mocne strony introwertyka

W tekście wspomnieliśmy już o kilku cennych umiejętnościach, które posiadają introwertycy. Uporządkujmy je teraz i uzupełnijmy listę mocnych stron takich osób.

  1. Introwertyk jest dobrym słuchaczem. Poświęca bardzo dużo uwagi na dokładne wysłuchanie swojego interlokutora. Dzięki temu lepiej potrafi zrozumieć jego potrzeby i wymagania.
  2. Introwertyk niemal zawsze jest dobrze przygotowany. W każdej sytuacji stara się wypaść dobrze, a przy tym wszystkim nie improwizować, tylko opierać się na konkretnej wiedzy lub doświadczeniu.
  3. Introwertyk jest dobrym aktorem. Wiąże się to ze zjawiskiem z lat dziecięcych, kiedy stara się on być quasi-ekstrawertykiem, aby zostać zaakceptowanym przez środowisko. Wymaga to nieustannej gry i ciągłego doskonalenia się w niej.
  4. Introwertyk komunikuje się staranniej. Przykłada dużą wagę do komunikacji interpersonalnej i stawia na jej jakość. Przemyśli każde słowo i zdanie, zanim powie je publiczne. Nawet duże przedsięwzięcia będzie w stanie opisać w kilku rzeczowych zdaniach
  5. Introwertyk lepiej pracuje w grupie. Najlepiej z innymi introwertykami. Tak dowodzą badania C. Bendersky i N. Shah. Według amerykańskich uczonych, zespoły złożone z introwertyków osiągają więcej niż zespoły ekstrawertyków.

Introwertyk, ekstrawertyk i ten trzeci - ambiwertyk

Wymieniliśmy dużo atutów, które cechują ludzi o osobowości introwertycznej. Nie oznacza to jednak tego, że nie mogą posiadać ich również ekstrawertycy. Przynajmniej jeśli mowa o umiejętnościach nabytych. Żadne szkolenia nie przekształcą jednak introwertyka w ekstrawertyka i na odwrót. Tyle, że trudno o osoby stuprocentowo introwertyczne lub stuprocentowo ekstrawertyczne.

Psychologowie obecnie wyróżniają jeszcze jeden model osobowości - ambiwertyczny. Odznacza się połączeniem cech intro- i ekstrawertycznych. Zdaniem psycholog Agnieszki Gąsior, ambiwertycy mogą stanowić nawet 70% populacji! Pozostałe 30% to osoby o wyraźnej przewadze cech któregoś z typów osobowości. Ambiwertyk w zależności od sytuacji potrafi aktywować cechy introwertyka lub ekstrawertyka.