Poradnik Przedsiębiorcy

Powered by

wFirma.pl

Poznaj
niezbędne narzędzia
do zarządzania
Twoją firmą!

Dostępne
na wszystkie
platformy

Apple Windows Android BlackBerry

Optymalizacja podatkowa - ulga de minimis

Wielu przedsiębiorców nie zdaje sobie sprawy, iż w określonych przypadkach mogą skorzystać z pomocy de minimis. Rozdział 7a Ordynacji podatkowej przewiduje pomoc dla firm w zakresie rozmaitych ulg w spłacie podatków. Polega ona zazwyczaj na skorzystaniu z możliwości odroczenia terminu zapłaty podatku bądź rozłożeniu go na raty, ale w niektórych przypadkach dopuszcza się także jego całkowite umorzenie.

Jeżeli przedsiębiorca ma możliwość skorzystania z omawianej pomocy, wówczas powinien złożyć odpowiedni wniosek z prośbą o:

  • odroczenie terminu płatności podatku,
  • rozłożenie zapłaty podatku na raty,
  • odroczenie zapłaty zaległego podatku wraz z odsetkami za zwłokę bądź odsetek, jakie zostały określone w decyzji,
  • rozłożenie na raty zapłaty zaległego podatku wraz z odsetkami za zwłokę bądź odsetek, jakie zostały określone w decyzji,
  • umorzenie w całości bądź w części zaległego podatku oraz odsetek za zwłokę lub opłaty prolongacyjnej.

Udzielenie opisanych ulg jest stosowane jedynie w wyjątkowych sytuacjach, które zostały uzasadnione ważnym interesem podatnika bądź interesem publicznym. Za ważny interes podatnika uważa się sytuację, gdy nie jest on w stanie rozliczyć się na bieżąco z powstałych zobowiązań podatkowych lub spłacić zadłużenia, a spowodowane to jest nadzwyczajnymi i losowymi zdarzeniami. Natomiast przesłanka interesu publicznego jest oceniana przez pryzmat wartości wspólnych np. ochrony miejsc pracy.

W przypadku ubiegania się o umorzenie niezapłaconych zaległości podatkowych, ważne jest odpowiednie uzasadnienie składanego wniosku. Urząd skarbowy nieczęsto godzi się na całkowite umorzenie, wiąże się to bowiem z ograniczeniem wpływów do budżetu. Stwierdzenie, iż kłopoty finansowe firmy są spowodowane kryzysem gospodarczym nie będzie zatem wystarczającym dla organów podatkowych. Urzędników popierają sądy administracyjne, które twierdzą, że to podatnik ponosi ryzyko działalności gospodarczej, a więc decydując się na rozpoczęcie działalności powinien wziąć pod uwagę zmiany koniunktury, popytu i podaży czy np. przejściową utratę płynności finansowej.

WAŻNE!

Mimo złożenia wniosku o udzielenie ulgi de minimis, postępowanie egzekucyjne nie zostaje wstrzymane.

Art. 67b Ordynacji podatkowej mówi o tym, że przedsiębiorcy mogą otrzymać ulgę w spłacie zobowiązań podatkowych:

“1) które nie stanowią pomocy publicznej,
2) które stanowią pomoc de minimis w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis,
3) które stanowią pomoc publiczną:
a) udzielaną w celu naprawienia szkód wyrządzonych przez klęski żywiołowe lub inne nadzwyczajne zdarzenia,
b) udzielaną w celu zapobieżenia lub likwidacji poważnych zakłóceń w gospodarce o charakterze ponadsektorowym,
c) udzielaną w celu wsparcia krajowych przedsiębiorców działających w ramach przedsięwzięcia gospodarczego podejmowanego w interesie europejskim,
d) udzielaną w celu promowania i wspierania kultury, dziedzictwa narodowego, nauki i oświaty,
e) będącą rekompensatą za realizację usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym powierzonych na podstawie odrębnych przepisów,
f) na szkolenia,
g) na zatrudnienie,
h) na rozwój małych i średnich przedsiębiorstw,
i) na restrukturyzację,
j) na ochronę środowiska,
k) na prace badawczorozwojowe,
l) regionalną,
m) udzielaną na inne przeznaczenia określone na podstawie § 6 przez Radę Ministrów.”

Wartość pomocy de minimis nie może przekroczyć równowartości 200 tys. euro brutto w ciągu 3 ostatnich lat podatkowych. Dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w sektorze transportu drogowego, pomoc ta nie może przekroczyć 100 tys. euro brutto. Przy wyliczaniu limitu zawsze brany pod uwagę jest bieżący rok podatkowy a także dwa lata poprzedzające go.

Ulga de minimis nie jest udzielana przedsiębiorcom, którzy znajdują się w trudnej sytuacji ekonomicznej w rozumieniu “Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw”. Za zagrożone przedsiębiorstwo uznaje się, takie które nie jest w stanie powstrzymać strat nieodwracalnych, które doprowadzą do jego zniknięcia z rynku w krótkim czasie.

Omawiane zasady przyznawania ulgi de minimis nie są stosowane do rolnictwa, rybołówstwa i akwakultury, a także sektora węglowego.

Obowiązkiem przedsiębiorcy starającego się o przyznanie ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych jest dołączenie do wniosku zaświadczeń o pomocy już otrzymanej w roku bieżącym oraz w ciągu 2 lat poprzedzających rok bieżący - o wielkości pomocy, jaka została przyznana w tym okresie lub o nieotrzymaniu pomocy w tym okresie. Zaświadczeniem może być decyzja naczelnika urzędu skarbowego o przyznaniu pomocy. Dodatkowo przedsiębiorca powinien złożyć w formie urzędowego formularza informację o sytuacji ekonomicznej firmy - działalności gospodarczej.

Złożenie wniosku jest równoznaczne z wszczęciem postępowania podatkowego w sprawie przyznania pomocy. Decyzja powinna być wydana w ciągu miesiąca. Tylko w szczególnych przypadkach urzędnicy mogą przedłużyć czas oczekiwania na decyzję do dwóch miesięcy. Przedsiębiorcy przysługuje prawo do odwołania się od niekorzystnej decyzji urzędu do izby skarbowej. Jeżeli to nie przyniesie zamierzonego celu, może on wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego.