Uznanie długu przez dłużnika - warunki

Uznanie długu przez dłużnika ma dla wierzyciela niebagatelne znaczenie, gdyż jest niczym innym jak przyznaniem się dłużnika do tego, że posiada zaległe zobowiązanie wobec swojego wierzyciela.

Uznanie długu - rodzaje 

Rodzaje uznania długu:

Uznanie właściwe - jest umową jednostronnie zobowiązującą, zawartą pomiędzy dłużnikiem a wierzycielem, w której dłużnik potwierdza istnienie swojego zobowiązania. Możliwość taka wynika ze swobody zawierania i kształtowania umów w prawie cywilnym. Jako przykład uznania właściwego można wskazać: ugodę, uznanie powództwa czy odnowienie.

Uznanie niewłaściwe - w najprostszy sposób ujmując, sytuacja, w której wierzyciel dowodzi prawdziwości istnienia roszczenia po stronie dłużnika na podstawie innych dokumentów czy też okoliczności przemawiających za istnieniem długu. Dla przykładu można przytoczyć sytuację, w której wierzyciel przedstawi prośbę dłużnika o rozłożenie zobowiązania na raty. Z punktu widzenia procesowego uznanie niewłaściwe jest o tyle instytucją słabszą od uznania właściwego, iż sąd, rozpoznając sprawę, może nie przyjąć tego typu okoliczności jako podstawy do dokonania spłaty przez dłużnika. W przypadku gdy dłużnik nie ma pełnej zdolności do czynności prawnych może także skutecznie dokonać niewłaściwego uznania długu, jednakże musi działać z dostatecznym rozeznaniem. Jeżeli dłużnikiem jest osoba prawna, do uznania niewłaściwego długu wystarczy oświadczenie jednego członka zarządu.

Inne formy uznania długu przez dłużnika:

  • złożenie prośby o odroczenie terminu płatności, rozłożenie na raty, obniżenie odsetek,
  • spłata częściowa długu,
  • uiszczenie odsetek.

Uznanie długu - doniosłość prawna:

  • przerwanie biegu przedawnienia wierzytelności,
  • szybkie uzyskanie nakazu zapłaty w sądzie.