Rozliczenie sprzedaży środka trwałego sfinansowanego dotacją

Przedsiębiorcy rozpoczynając działalność gospodarczą często korzystają z różnorodnych zewnętrznych źródeł finansowania. Do najpopularniejszych z pewnością można zaliczyć dotacje, które przeznaczane są w dużej mierze na zakup wyposażenia oraz środków trwałych. W przeciągu ostatnich miesięcy wśród podatników pojawiło się wiele wątpliwości jak powinno wyglądać prawidłowe rozliczenie sprzedaży środka trwałego sfinansowanego dotacją.

Zakup środków trwałych sfinansowanych dotacją

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnicy nie mogą zakwalifikować do kosztów podatkowych odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których zakup został sfinansowany dotacją:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 22a-22o, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Natomiast, gdy zakup środka trwałego bądź WNiP został tylko częściowo sfinansowany dotacją, odpisy amortyzacyjne będą stanowiły koszt uzyskania przychodów, ale jedynie w tej części, która została uregulowana środkami własnymi przedsiębiorcy.

Koszty przy sprzedaży środków trwałych - zasada ogólna

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych, w tym wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części. Wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1 updof, są jednak kosztem uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych, bez względu na czas ich poniesienia.

Dotychczasowe stanowisko dotyczące sprzedaży środka trwałego sfinansowanego dotacją

Dotąd organy podatkowe wydawały korzystne dla podatników interpretacje zgodnie z którymi, kosztem uzyskania przychodów ze sprzedaży środka trwałego była jego niezamortyzowana wartość początkowa.

Potwierdzeniem powyższego jest indywidualna interpretacja podatkowa Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 11 stycznia 2012 roku o sygn. IPPB5/423-1030/11-2/AS:

(...) należy zatem stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie kosztem uzyskania przychodów ze sprzedaży Środków Trwałych sfinansowanych częściowo z programu SPOT będzie wartość, która odpowiada poniesionym wydatkom na ich nabycie (niezależnie od źródła ich finansowania), tj. wartość początkowa wynikająca z ewidencji środków trwałych, zmniejszona o sumę dokonanych odpisów amortyzacyjnych bez względu na to, czy odpisy te zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

W przypadku zbycia Środków Trwałych sfinansowanych częściowo z funduszy unijnych oraz częściowo z budżetu krajowego podatnik ma prawo do zaliczenia wartości niezamortyzowanej do kosztów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 1, który jest przepisem szczególnym. (...).

Podobne stanowisko przyjął Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji podatkowej IPTPB1/415-99/12-2/MD z dnia 26 kwietnia 2012 roku:

(...)Jak wynika z treści złożonego wniosku, w 2010 r. Wnioskodawca otrzymał dofinansowanie z Powiatowego Urzędu Pracy. Z otrzymanej dotacji zakupił samochód Citroen Berlingo, który wprowadził do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Wnioskodawca dokonuje odpisów amortyzacyjnych od ww. środka trwałego, zaliczając do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od części wartości początkowej niesfinansowanej dotacją, natomiast odpisy amortyzacyjne od części która została sfinansowana dotacją nie są zaliczane do kosztów uzyskania przychodów. W niedalekiej przyszłości Wnioskodawca planuje dokonać sprzedaży ww. samochodu.

Mając na uwadze powyższe, w świetle obowiązujących przepisów prawa stwierdzić należy, iż kosztem uzyskania przychodu w przypadku zbycia przedmiotowego samochodu, będzie wartość początkowa tego samochodu pomniejszona o dokonane odpisy amortyzacyjne (zarówno stanowiące koszt uzyskania przychodu, jak i niestanowiące kosztu uzyskania przychodu). Zatem cała niezamortyzowana część wartości początkowej środka trwałego jest kosztem uzyskania przychodów w momencie jego zbycia.(...).

Odmienne stanowisko niektórych organów podatkowych

Przełom w tej kwestii nastąpił w chwili wydania interpretacji o sygn. ITPB1/415-7/13/PSZ przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy:

(...)Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że uzyskał Pan wsparcie finansowe w postaci środków finansowych na rozpoczęcie działalności gospodarczej. Z przyznanych środków zakupił Pan środek trwały - samochód ciężarowy - który wprowadził do ewidencji środków trwałych i rozpoczął naliczanie odpisów amortyzacyjnych. Odpisy amortyzacyjne nie były zaliczane do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej działalności gospodarczej. W dniu 30 grudnia 2011 r. samochód został sprzedany.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy zatem stwierdzić, że w zaprezentowanym stanie faktycznym brak jest możliwości zaliczenia niezamortyzowanej wartości początkowej środka trwałego do kosztów uzyskania przychodów. Koszt nabycia w opisanej sytuacji nie został bowiem przez Pana poniesiony.(...).