Przedsiębiorca z zagranicy działający w Polsce

Zainteresowanie przedsiębiorców zagranicznych inwestycjami w Polsce wciąż rośnie. Coraz częściej inwestorzy decydują się właśnie w Polsce rozpocząć prowadzenie własnej działalności gospodarczej. Czy mają oni takie same prawa jak obywatele polscy? Czy mogą korzystać z uproszczonej księgowości podatkowej i prowadzić w celu rozliczenia z podatku dochodowego księgę przychodów i rozchodów?

Jakie prawa ma przedsiębiorca z zagranicy 

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych mówi, iż osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie wykonujące działalność gospodarczą są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej księgą, lub też księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami. Czy taki wybór dotyczy również obcokrajowca?

Obowiązek prowadzenia pełnych ksiąg

Przepisy ustawy o rachunkowości (wspomniane wyżej odrębne przepisy) stanowią, iż zasady w niej opisane winni stosować mający siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:

  • osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 1 200 000 euro, a także

  • oddziały i przedstawicielstwa przedsiębiorców zagranicznych w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.

Za osobę zagraniczną uważa się osobę fizyczną nieposiadającą obywatelstwa polskiego. Zgodnie więc z przepisami ustawy o rachunkowości, które toleruje ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, wynika, że każdy obcokrajowiec prowadzący działalność na terenie Polski w formie jednoosobowej działalności gospodarczej, może prowadzić rachunkowość w formie księgi przychodów i rozchód. Zgodnie z zasadą równego traktowania osób zagranicznych, obowiązek przejścia osoby zagranicznej będącej przedsiębiorcą na pełną księgowość, powstaje, gdy osiągnięty przez nią roczny obrót przekroczy równowartość w złotych 1 200 000 euro. Oznacza, że osoba zagraniczna będzie mogła korzystać z rozliczenia uproszczonego.

Należy zwrócić uwagę na fakt, że do września 2014 roku przepis art. 2 ust. 1 pkt. 6 ustawy o rachunkowości, nakładał na osoby zagraniczne obowiązek prowadzenia pełnych ksiąg podatkowych bez względu na wysokość osiąganych przez nich dochodów. Organy podatkowe w licznych interpretacjach, m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 17 października 2013 r. o numerze IPTPB1/415-518/13-2/KSU, wskazywały na niezgodność powołanego przepisu z zasadą równego traktowania obcokrajowców. Ustawa z 5 września 2014 r. nowelizująca ustawę o rachunkowości ograniczyła zakres podmiotów zobligowanych do prowadzenia pełnych ksiąg podatkowych, usuwając z treści art. 2 ust. 1 pkt. 6 osoby zagraniczne.

Obywatele UE

Obywatele pochodzący z państw członkowskich Unii Europejskiej w zakresie podejmowania działalności na terytorium Polski są traktowani tak jak polscy obywatele. Zgodnie bowiem z przepisami ustawy o swobodzie działalności gospodarczej:

Art. 13 ust. 1

Osoby zagraniczne z państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz osoby zagraniczne z państw niebędących stronami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, które mogą korzystać ze swobody przedsiębiorczości na podstawie umów zawartych przez te państwa ze Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, mogą podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na takich samych zasadach jak obywatele polscy.


Obywatele Unii Europejskiej np. Niemcy, Irlandczycy, Holendrzy prowadzący działalność gospodarczą, mają w tym zakresie takie same prawa jak obywatele polscy. Jeżeli zatem osiągnięte w ubiegłym lub bieżącym roku przychody ze sprzedaży nie przekraczają wartości 1 200 000 euro i forma działalności na to pozwala, mogą oni rozliczać działalność dla celów podatku dochodowego w księdze przychodów i rozchodów.