WDT – Wewnątrzwspólnotowa Dostawa Towarów

WDT – Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów

Co to jest WDT?

Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów należy rozumieć wywóz towarów z terytorium Polski na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska na rzecz podatnika podatku od wartości dodanej zidentyfikowanego na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska.

Dla zakwalifikowania dostawy do transakcji wewnątrzwspólnotowych podstawowe znaczenie ma kraj, do którego towary są wywożone. Jak wynika z powyższej definicji musi to być jeden z krajów unijnych. Aby daną transakcje uznać za WDT, zgodnie z art.42, nabywca oraz sprzedawca muszą spełniać określone wymogi.

  1. Nabywca musi być podatnikiem podatku od wartości dodanej, zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju. Musi posiadać numer VAT UE spoza Polski.
  2. Sprzedawca ma obowiązek zarejestrowania się, jako czynny podatnik VAT, niekorzystający ze zwolnienia, który zgłosił w urzędzie skarbowym zamiar dokonywania dostaw wewnątrzwspólnotowych. W związku z czym na potrzeby tych transakcji może się posługiwać numerem NIP z prefiksem PL.

W przypadku operowania błędnym numerem identyfikacji podatkowej VAT kontrahenta z Unii Europejskiej, dostawa będzie objęta podatkiem VAT na terenie Polski. Do sprawdzenia poprawności NIP UE można wykorzystać stronę Komisji Europejskiej: potwierdzenie numeru VAT (VIES)

Kiedy powstaje obowiązek podatkowy?

Zgodnie z ustawą o VAT przy WDT obowiązek podatkowy powstaje w momencie otrzymania całości albo części należności przed dokonaniem dostawy z chwilą wstawienia faktury potwierdzającej otrzymanie tej całości albo części należności. Jeżeli nie otrzymano całości albo części należności przed dokonaniem dostawy, to obowiązek ten powstaje z chwilą wystawienia faktury. Jeżeli do 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towarów nie została wystawiona faktura, to obowiązek podatkowy powstaje w tym 15 dniu miesiąca następującego po miesiącu, którym dokonano dostawy towarów.

Dokumentowanie wywozu towarów w ramach WDT

WDT podlega opodatkowaniu 0% stawką VAT. Aby ją zastosować podatnik musi posiadać odpowiednią dokumentację (przed upływem terminu złożenia deklaracji podatkowej VAT za dany okres rozliczeniowy) potwierdzająca, że towary będące przedmiotem WDT zostały wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego UE.

Dowodami potwierdzającymi WDT, warunkującymi zastosowanie 0% stawkę VAT są dokumenty wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie do nabywcy z kraju członkowskiego UE towarów. Można wśród nich wyróżnić:

  1. dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora), odpowiedzialnego za wywóz towarów z kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego UE – w przypadku gdy ich przewóz jest zlecany przewoźnikowi (są to głównie listy przewozowe np. CMR, CIM),
  2. kopia faktury dokumentująca dostawę towarów,
  3. specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (określająca jego rodzaj, parametry, właściwości, pochodzenie, przeznaczenie itp.); chodzi o konieczność wykazania elementów identyfikujących towar będący przedmiotem dostawy.

Nie oznacza to jednak, że podatnik musi posiadać wszystkie typy wymienionych wyżej dokumentów, gdyż chodzi o to by dokumenty te zawierały informacje, z których wynikać będzie, że dany towar został rzeczywiście dostarczony do innego państwa członkowskiego UE.

W przypadku, gdy posiadane w/w dokumenty nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia do nabywcy z UE towarów będących przedmiotem WDT, dowodami potwierdzającymi WDT mogą być również inne dokumenty, które wskazują, że dostawa WDT nastąpiła. Dokumenty te powinny jednak zawierać wiarygodną informację, z której wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony do nabywcy z państwa członkowskiego UE.

W takim rozumieniu właściwą moc dowodową posiadają również dokumenty w formie kserokopii lub przesłane faxem lub też inne dowody w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej, o ile łącznie potwierdzają wywiezienie i dostarczenie towarów do nabywcy z UE.