Transgraniczne odzyskiwanie małych długów

Pierwszym aktem prawnym, który umożliwił korzystanie z postępowania w sprawach małych długów było rozporządzenie (WE ) nr 861/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z 11 lipca 2007 r. (Dz. Urz. UE 2007 L 199/1). Na czym polega transgraniczne odzyskiwanie małych długów i kto może z niego skorzystać? Wyjaśniamy poniżej.

Transgraniczne odzyskiwanie małych długów - kto może z niego skorzystać? 

Z europejskiego postępowania w sprawie odzyskiwania długów o niewielkiej wartości można skorzystać w każdej sprawie, która posiada element transgraniczny.

Poprzez sformułowanie "element transgraniczny" należy rozumieć sytuację, w której co najmniej jedna ze stron postępowania ma miejsce zamieszkania (lub pobyt) poza granicą państwa członkowskiego Unii Europejskiej, niż państwo w którym rozpatrywana jest sprawa.

Transgraniczne odzyskiwanie małych długów - ograniczenia kwotowe

Dotychczas jedynym ograniczeniem wynikającym z ustawy było ograniczenie kwotowe odzyskiwania długów nie przekraczających 2000 euro.

Jedna ze zmian przyjętych przez Parlament Europejski w dniu 7 października 2015 r., przewiduje podniesienie kwoty ograniczenia z 2000 euro do 5000 euro. Jest to bardzo korzystne rozwiązanie, gdyż zwiększy się liczba obywateli oraz małych przedsiębiorstw, którzy będą mieli prawo do skorzystania z uproszczonej unijnej procedury rozwiązywania sporów dotyczących małych długów poza terytorium kraju.

Innymi niemniej ważnymi uregulowaniami przyjętymi przez Parlament Europejski są:

  • zapewnienie, że opłaty za skorzystanie z Europejskiej procedury dotyczącej drobnych roszczeń będą proporcjonalne do wysokości roszczenia i nie przekroczą opłaty za uproszczoną procedurę sadową w sądzie krajowym,

  • państwa członkowskie będą zmuszone do zagwarantowania stronom otrzymania nieodpłatnego praktycznego wsparcia przy wypełnianiu formularzy oraz wszelkich informacji na temat procedury i kompetencji sądu,

  • zachęcanie stron postępowania do używania technologii komunikacyjnych w sądach.

Wymienione powyżej zmiany w procedurze europejskiej zanim wejdą w życie muszą zostać zaakceptowane przez Radę Unii Europejskiej i zaczną obowiązywać po upływie 18 miesięcy od momentu wejścia w życie.