Jednorazowy odpis amortyzacyjny w KPiR

Amortyzacja to inaczej wartościowo wyrażone zużycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. To jaką wartość będzie miał odpis amortyzacyjny zależy od ustawowej stawki amortyzacyjnej oraz od rodzaju środka trwałego bądź WNiP. Wszystkie środki trwałe z wyjątkiem gruntów co do zasady ulegają zużyciu. Zgodnie z ustawami podatkowymi możemy wyróżnić kilka metod amortyzacji:

  • amortyzacja jednorazowa;
  • metoda liniowa;
  • metoda degresywna.

Warto pamiętać!

Amortyzacji podlegają również wartości niematerialne i prawne, jednak w ich przypadku podatnik może zastosować wyłącznie metodę liniową amortyzacji.

Jednorazowy odpis amortyzacyjny (pomoc de minimis) – kto i kiedy może skorzystać?

Amortyzacja jednorazowa to wyjątkowa forma zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wartości początkowej nabytego środka trwałego. Aby wykorzystać tę metodę, należy spełnić określone przesłanki prawne.

Zgodnie z art. 22k ust. 7 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnicy w roku podatkowym, w którym rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej – określani jako nowi przedsiębiorcy – a także mali podatnicy mają możliwość dokonywania jednorazowo odpisu amortyzacyjnego od wartości początkowej środków trwałych. Kwestia ta dotyczy składników majątku zaliczonych do grupy 3-8 Klasyfikacji Środków Trwałych, z wyłączeniem samochodów osobowych.

Odpisu amortyzacyjnego można dokonać w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50.000 euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych – w 2016 roku limit ten wynosi 212 tys. zł. Na podstawie przytoczonej Klasyfikacji Środków Trwałych – grupami od 3 do 8 – podatnicy mogą dokonać jednorazowej amortyzacji w stosunku do:

  • maszyn, urządzeń i aparatów ogólnego zastosowania;
  • kotłów i maszyn energetycznych;
  • urządzeń technicznych;
  • narzędzi, przyrządów, ruchomości i wyposażenie;
  • maszyn, urządzeń i aparaty ogólnego zastosowania;
  • specjalistycznych maszyn, urządzeń i aparatów;
  • środków transportu (z wyłączeniem samochodów osobowych).

Zgodnie z art. 22k ust. 11 ustawy o PIT zasada ta nie ma zastosowania do podatnika rozpoczynającego prowadzenie działalności gospodarczej, który w roku rozpoczęcia tej działalności, a także w okresie dwóch lat, licząc od końca roku poprzedzającego rok jej rozpoczęcia, prowadził działalność gospodarczą samodzielnie lub jako wspólnik spółki niebędącej osobą prawną lub działalność taką prowadził małżonek tej osoby, jeżeli między małżonkami istniała w tym czasie wspólność majątkowa.

Warto pamiętać!

Mały podatnik to podatnik, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (uwzględniając kwotę należnego podatku od towarów i usług) była w poprzednim roku podatkowym niższa lub równa wyrażonej w złotych kwocie odpowiadającej równowartości 1 200 000 euro; aby przeliczyć poprawnie kwoty wyrażone w euro, należy skorzystać z średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1 000 zł - w 2016 roku limit ten wynosi 5 092 000 zł.

Jednorazowy odpis amortyzacyjny środków trwałych do 3.500 zł

Podatnik może dokonać również jednorazowej amortyzacji środka trwałego o wartości początkowej nieprzekraczającej kwoty 3.500 zł, musi go wówczas wprowadzić do ewidencji środków trwałych najpóźniej w miesiącu oddania go do używania.

Jednorazowy odpis amortyzacyjny – kiedy można dokonać?

Zgodnie z art. 22k ust. 8 ustawy o PIT podatnicy nie mogą dokonywać jednorazowych odpisów amortyzacyjnych wcześniej niż w miesiącu, w którym środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych. Oznacza to, że nie może być dokonany wcześniej niż w miesiącu, w którym środek trwały został wprowadzony do ewidencji. Z kolei wprowadzenie do ewidencji powinno nastąpić najpóźniej w miesiącu, w którym przekazano taki środek trwały do użytku.