Wewnątrzwspólnotowe nabycie środka transportu - rozliczenie

Kiedy w firmie potrzebny jest samochód, przedsiębiorca ma do wyboru kilka metod jego nabycia. Może to być pojazd nowy prosto z salonu lub też używany - zakupiony od innej firmy albo osoby fizycznej. Jedną z alternatyw jest także nabycie takiego środka transportu od kontrahenta spoza kraju, z terytorium Unii Europejskiej. W takiej sytuacji podatnik może mieć do czynienia z wewnątrzwspólnotowym nabyciem nowego środka transportu.

Wewnątrzwspólnotowe nabycie środka transportu - kiedy występuje?

Członkostwo w Unii Europejskiej dało polskim przedsiębiorcom możliwość łatwiejszego dokonywania transakcji z kontrahentami spoza naszego kraju. Możemy więc swobodnie dokonywać zakupów i sprzedaży towarów oraz usług. Łatwiejsze procedury nie oznaczają jednak, że nie ma ich wcale. Zanim podatnik zdecyduje się na zakup samochodu od unijnego kontrahenta, warto poznać podstawowe definicje.

Przede wszystkim należy ustalić, czym jest wewnątrzwspółnotowe nabycie towarów, czyli WNT. Odpowiednią definicję można znaleźć w art. 9 ust. 1 Ustawy o podatku od towarów i usług (VAT). Zgodnie z nią:

Art. 9 ust. 1

Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Nie należy w tym miejscu zapominać także o ust. 2 wskazanego art. 9, zgodnie z którym podstawowym warunkiem zaistnienia WNT jest posiadanie przez strony statusu podatników VAT UE. Charakterystyczną cechą jest w tym przypadku prefiks kraju, z którego pochodzi podatnik, umieszczany przed numerem NIP (np. PL, DE).

Skoro zatem wiadomo już czym jest WNT, warto także przytoczyć definicję nowego środka transportu. W tym przypadku także z pomocą przychodzi ustawa o VAT, a dokładnie jej art. 2 pkt 10.

Art. 2 pkt 10

Przez nowe środki transportu należy rozumieć przeznaczone do transportu osób lub towarów:

a) pojazdy lądowe napędzane silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów sześciennych lub o mocy większej niż 7,2 kilowata, jeżeli przejechały nie więcej niż 6.000 kilometrów lub od momentu dopuszczenia ich do użytku upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy; za moment dopuszczenia do użytku pojazdu lądowego uznaje się dzień, w którym został on pierwszy raz zarejestrowany w celu dopuszczenia do ruchu drogowego lub w którym po raz pierwszy podlegał on obowiązkowi rejestracji w celu dopuszczenia do ruchu drogowego w zależności od tego, która z tych dat jest wcześniejsza; jeżeli nie można ustalić dnia pierwszej rejestracji pojazdu lądowego lub dnia, w którym podlegał on pierwszej rejestracji, za moment dopuszczenia do użytku tego pojazdu uznaje się dzień, w którym został on wydany przez producenta pierwszemu nabywcy, lub dzień, w którym został po raz pierwszy użyty dla celów demonstracyjnych przez producenta,

b) jednostki pływające o długości większej niż 7,5 metra, jeżeli były używane nie dłużej niż 100 godzin roboczych na wodzie lub od momentu ich dopuszczenia do użytku upłynęło nie więcej niż 3 miesiące, z wyjątkiem statków morskich, o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 1; za moment dopuszczenia do użytku jednostki pływającej uznaje się dzień, w którym została ona wydana przez producenta pierwszemu nabywcy, lub dzień, w którym została po raz pierwszy użyta dla celów demonstracyjnych przez producenta,

c) statki powietrzne o maksymalnej masie startowej większej niż 1.550 kilogramów, jeżeli były używane nie dłużej niż 40 godzin roboczych lub od momentu ich dopuszczenia do użytku upłynęło nie więcej niż 3 miesiące, z wyjątkiem środków transportu lotniczego, o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 6; za moment dopuszczenia do użytku statku powietrznego uznaje się dzień, w którym został on wydany przez producenta pierwszemu nabywcy, lub dzień, w którym został po raz pierwszy użyty dla celów demonstracyjnych przez producenta.

Jak rozliczyć wewnątrzwspólnotowe nabycie nowych środków transportu?

To, jak przedsiębiorca będzie rozliczał wewnątrzwspółnotowe nabycie środka transportu, będzie uzależnione od tego, czy jest on czynnym podatnikiem VAT, czy też korzysta ze zwolnienia. Taką transakcję zawsze należy rozliczyć na deklaracji podatkowej VAT - w zależności od powyższej cechy oraz wartości nabycia będzie to:

  • VAT-7 lub VAT-7K - jeśli nabycia dokonuje czynny podatnik VAT (deklaracja odpowiednia dla częstotliwości rozliczeń - miesięczne lub kwartalne),
  • VAT-8 - jeśli nabycia dokonuje podatnik VAT korzystający ze zwolnienia, a wartość nabycia jest większa niż 50 000 zł lub jeśli zdecydował się on na opodatkowanie WNT na podstawie art. 10 ust. 6 ustawy o VAT,
  • VAT-10 - jeśli nabycia dokonuje podatnik korzystający ze zwolnienia z VAT, a transakcja nie przekroczyła 50 000 zł oraz nie korzysta on z opodatkowania na podstawie art. 10 ust. 6 ustawy, lub jeśli nabycia dokonała osoba nieprowadząca działalności gospodarczej.

Obowiązek podatkowy w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu powstaje w chwili otrzymania towaru, ale nie później niż w chwili wystawienia faktury. Natomiast na rozliczenie podatku podatnicy mają 14 dni od daty powstania obowiązku podatkowego. Ustalenie samej podstawy opodatkowania powinno odbyć się zgodnie z zasadami art. 29a ustawy o VAT.