Urlop wypoczynkowy a prawo do zasiłków i ich wysokość

W myśl ustawy zasiłkowej art. 36 ust. 1 i 2 podstawę wymiaru wynagrodzenia chorobowego i zasiłku ustala się z uwzględnieniem wynagrodzenia osiąganego przez pracownika za 12 miesięcy poprzedzających okres niezdolności do pracy. W sytuacji gdy pracownik pracuje krócej niż 12 miesięcy podstawę wymiaru tworzy okres pełnych miesięcy kalendarzowych zatrudnienia.

To wynagrodzenie stanowi przychód będący podstawą wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe po odliczeniu pozostałych składek na ubezpieczenie społeczne finansowanych ze środków pracownika. Taka podstawa uwzględnia składniki wynagrodzenia, które łącznie spełniają następujące warunki:

  • Została od nich opłacona składka na ubezpieczenie chorobowe oraz
  • Nie przysługują za czas niezdolności do pracy.

Z powyższych punktów wynika, że wynagrodzenie urlopowe wlicza się tak samo jak wynagrodzenie za pracę do podstawy wymiaru świadczeń za okres choroby. W sytuacji gdy dany pracownik część miesiąca przepracował, a drugą część był na urlopie wypoczynkowym to podstawą wymiaru jest suma obu wynagrodzeń.

Pracownik może otrzymać w ramach dodatkowego przychodu dopłaty z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Tego typu bonusy są nieoskładkowane stąd nie uwzględnia się ich w podstawie wymiaru zasiłku. W przypadku dofinansowania wypoczynku pracownika ze środków obrotowych przedsiębiorstwa, kwota tego dofinansowania stanowi podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne, lecz nie uwzględnia się jej w podstawie wymiarów zasiłku.

Jeżeli pracownik korzystał z urlopu i z tego powodu nie przepracował pełnego miesiąca należy dany miesiąc pominąć w obliczeniach jeśli przepracował mniej niż połowę czasu pracy lub przyjąć uzupełnioną wysokość wynagrodzenia jeśli przepracował co najmniej połowę czasu pracy. W przypadku gdy nieobecność pracownika jest nieusprawiedliwiona, wynagrodzenie nie będzie podlegało uzupełnieniu. Nie należy uzupełniać:

  • wynagrodzenia za godziny nadliczbowe;
  • dodatku za pracę w porze nocnej;
  • dodatków, premii, nagród pomniejszanych za okres nieobecności.

Elementy te należy przyjąć w kwocie faktycznie wypłaconej. Kolejną charakterystyczną zasadą jest to, że uzupełnieniu podlegają elementy wynagrodzenia stałe czyli kwota na dokumencie świadczącym o zawartym stosunku pracy. Natomiast elementy wynagrodzenia zmiennego należy obliczyć kwotę dzienną dodatku za przepracowane dni i pomnożyć przez liczbę dni, które pracownik miał obowiązek przepracować. Przyjąć kwotę zmiennych elementów w średniej wysokości miesięcznej, w którym powstało prawo do zasiłku jeżeli nie osiągnięto żadnego wynagrodzenia zmiennego.