Zakładowy fundusz świadczeń socjalnych (ZFŚS) od lat budzi duże zainteresowanie wśród pracodawców. Choć jego głównym celem jest łagodzenie różnic w poziomie życia zatrudnionych, to w praktyce często staje się wyzwaniem. Kluczowym elementem, o którym musi pamiętać każdy przedsiębiorca, jest kryterium socjalne przyznawania świadczeń z ZFŚS. Zgodnie z przepisami, wysokość wsparcia z ZFŚS powinna być uzależniona od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej. W niniejszym artykule wyjaśniamy, jak poprawnie interpretować te zasady w praktyce.
Rola ZFŚS
Zasady dotyczące tworzenia i funkcjonowania ZFŚS uregulowane zostały w Ustawie z 4 marca 1994 roku o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.
- finansowania działalności socjalnej organizowanej na rzecz osób uprawnionych do korzystania z funduszu,
- dofinansowania zakładowych obiektów socjalnych,
- tworzenia zakładowych żłobków, klubów dziecięcych, przedszkoli i innych form wychowania przedszkolnego.
Finansowanie ZFŚS
Zakładowy fundusz świadczeń socjalnych jest tworzony z corocznego odpisu podstawowego. Jego wysokość na jednego zatrudnionego wynosi 37,5% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim lub w drugim półroczu roku poprzedniego, jeżeli przeciętne wynagrodzenie z tego okresu stanowiło kwotę wyższą. W przedsiębiorstwach, które ze względu na liczbę pracowników mają obowiązek utworzyć ZFŚS, układ zbiorowy pracy może dowolnie kształtować wysokość odpisu na fundusz.
Podobnie inna wysokość odpisu podstawowego będzie obowiązywała na jednego pracownika wykonującego prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów o emeryturach pomostowych. W tym przypadku wysokość odpisu podstawowego wynosi 50% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim lub w drugim półroczu roku poprzedniego, jeżeli przeciętne wynagrodzenie z tego okresu stanowiło kwotę wyższą.
Utworzenie ZFŚS
Obowiązek tworzenia ZFŚS dotyczy:
- pracodawców, którzy według stanu na 1 stycznia danego roku zatrudniają co najmniej 50 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty,
- pracodawców prowadzących działalność w formie jednostek budżetowych i samorządowych zakładów budżetowych bez względu na liczbę zatrudnianych pracowników.
Pracodawcy zatrudniający według stanu na 1 stycznia danego roku między 20 a 50 osób w przeliczeniu na pełne etaty tworzą ZFŚS na wniosek zakładowej organizacji związkowej. Pracodawcy zatrudniający według stanu na 1 stycznia danego roku mniej niż 50 osób w przeliczeniu na pełne etaty mogą tworzyć ZFŚS.
Kto korzysta z ZFŚS?
Podmioty uprawnione do korzystania ze świadczeń z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych określa jego regulamin uzgodniony przez pracodawcę z zakładową organizacją związkową. Jeśli organizacje związkowe albo reprezentatywne organizacje związkowe, z których każda zrzesza co najmniej 5% osób zatrudnionych u danego pracodawcy, nie przedstawią wspólnie uzgodnionego stanowiska w ciągu 30 dni od dnia przekazania im tego regulaminu, decyzje w sprawie jego ustalenia podejmuje pracodawca po rozpatrzeniu odrębnych stanowisk organizacji związkowych. Gdy w przedsiębiorstwie nie działa zakładowa organizacja związkowa, pracodawca uzgadnia regulamin z pracownikiem wybranym przez załogę do reprezentowania jej interesów.
Pracodawca może przyznać uprawnienia do korzystania ze świadczeń oferowanych w ramach ZFŚS:
- pracownikom i członkom ich rodziny,
- emerytom,
- rencistom,
- byłym pracownikom i ich rodzinom,
- innym osobom.
Działalność socjalna ZFŚS – co obejmuje?
W ramach ZFŚS prowadzona jest działalność socjalna obejmująca świadczenia pracodawców na rzecz:
- różnych form wypoczynku;
- działalności kulturalno-oświatowej;
- działalności sportowo-rekreacyjnej;
- opieki nad dziećmi w żłobkach, klubach dziecięcych, sprawowanej przez dziennego opiekuna lub nianię, w przedszkolach oraz innych formach wychowania przedszkolnego;
- udzielania pomocy materialnej rzeczowej lub finansowej, a także zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe na warunkach określonych umową.
Kryterium socjalne przyznawania świadczeń z ZFŚS
Kryteria przyznawania ulg i świadczeń zależą od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osoby uprawnionej do korzystania z funduszu. Z uwagi na to pracownicy nie powinni otrzymywać świadczeń w takiej samej wysokości. Odmienne podejście prowadziłoby do sytuacji, kiedy nie występowałaby obligatoryjna przesłanka odwołania się do indywidualnej sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej uprawnionego do korzystania ze świadczeń oferowanych przez ZFŚS.
- wysokość dochodu w przeliczeniu na członka rodziny,
- liczbę dzieci,
- status osoby samotnie wychowującej dziecko,
- posiadanie statusu niepełnosprawnego przez pracownika lub członka jego rodziny.
Przykład 1.
W firmie, w której utworzono ZFŚS, pracuje pan Jan, który jest singlem, mieszka we własnym mieszkaniu, a jego jedynym źródłem utrzymania jest wynagrodzenie 5000 zł netto. Dochód na osobę w jego gospodarstwie domowym wynosi zatem 5000 zł. W tej samej firmie pracuje pani Anna, która wychowuje samotnie dwoje dzieci, wynajmuje mieszkanie, a jej sytuację komplikują wydatki na leczenie jednego z dzieci. Mimo identycznej pensji 5000 zł netto, po uwzględnieniu alimentów i zasiłków, dochód na osobę w jej rodzinie wynosi 2200 zł. Ich pracodawca chce im przyznać bony świąteczne o takiej samej wartości (500 zł), co argumentuje sprawiedliwym traktowaniem wszystkich zatrudnionych. Czy w takiej sytuacji postąpi słusznie? Nie, ponieważ takie działanie narusza przesłanki przyznawania świadczeń. Pracodawca ignoruje fakt, że pani Anna znajduje się w znacznie trudniejszej sytuacji materialnej i życiowej niż pan Jan. Powinien wprowadzić progi dochodowe przyznawania takich świadczeń, dzięki temu pani Anna otrzymałaby wyższe wsparcie niż pan Jan, co realizuje ustawowy cel funduszu, jakim jest pomoc osobom o najtrudniejszej sytuacji materialnej. Pan Jan otrzymałby wówczas mniejszą kwotę, co jest uzasadnione jego lepszą sytuacją ekonomiczną. Kryterium socjalne zostałoby wówczas w pełni zachowane.
Wypłata świadczeń z ZFŚS wymaga spełnienia kryterium socjalnego. Zdarza się, że pracodawca w regulaminie ZFŚS wskazuje kryteria pozasocjalne. W kontekście ZFŚS odnoszą się one do czynników innych niż sytuacja materialna, rodzinna i życiowa, od których pracodawcy uzależniają wypłatę świadczeń. Nie wszystkie kryteria pozasocjalne są niedopuszczalne. Wskazać należy, że niedopuszczalnymi kryteriami poza socjalnymi będą:
- staż pracy,
- rodzaj umowy,
- wymiar etatu,
- ocena pracy,
- wyniki w pracy.
Za dozwolone kryteria pozasocjalne uznaje się: przynależność do określonej grupy pracowników, limitowanie czasowe prawa do świadczeń, określenie minimalnego okresu urlopowego w przypadku uzyskania wsparcia oraz limitowanie ilościowe.
Konsekwencje zrównania form wsparcia
W przypadku przyznania pracownikom świadczeń z ZFŚS w takiej samej wysokości dochodzi nie tylko do naruszenia ustawy, co nie spełnia kryterium socjalnego, a co więcej – takie świadczenia nie mogą korzystać ze zwolnień podatkowych i skutkują koniecznością ich opodatkowania.
Wolne od podatku są przyznane z ZFŚS:
- świadczenia otrzymywane przez emerytów, rencistów w związku z łączącym ich uprzednio z zakładem pracy stosunkiem służbowym, stosunkiem pracy lub spółdzielczym stosunkiem pracy do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 4500 zł;
- zapomogi otrzymane w przypadku indywidualnych zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych, długotrwałej choroby lub śmierci z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych niezależnie od ich wysokości;
- wartość otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 1000 zł, przy czym rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi;
- świadczenia otrzymane z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych związane z pobytem dzieci osób uprawnionych do tych świadczeń w żłobkach, klubach dziecięcych lub przedszkolach;
- dopłaty do wypoczynku zorganizowanego przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie, w formie wczasów, kolonii, obozów i zimowisk, w tym również połączonego z nauką, pobytu na leczeniu sanatoryjnym, w placówkach leczniczo-sanatoryjnych, rehabilitacyjno-szkoleniowych i leczniczo-opiekuńczych, oraz przejazdów związanych z tym wypoczynkiem i pobytem na leczeniu dzieci i młodzieży do lat 18 finansowane z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych niezależnie od ich wysokości.
Kryterium socjalne przyznawania świadczeń z ZFŚS - podsumowanie
Podsumowując, stosowanie kryterium socjalnego nie jest jedynie dobrą praktyką, ale ustawowym obowiązkiem każdego pracodawcy zarządzającego środkami z ZFŚS. Odstępstwa od tej zasady, takie jak wypłacanie świadczeń w równej wysokości wszystkim zatrudnionym, nie spełniają przesłanek socjalnych z ustawy i mogą wiązać się z konsekwencjami w razie stwierdzenia takiej sytuacji w toku kontroli. Kluczem do sukcesu jest przejrzysty, precyzyjnie skonstruowany regulamin oraz rzetelne badanie dochodów w gospodarstwie domowym pracownika. Pamiętajmy, że fundusz socjalny ma z założenia charakter solidarnościowy. Prawidłowe stosowanie kryterium socjalnego pozwala zatem nie tylko działać w zgodzie z prawem, ale przede wszystkim budować kulturę organizacyjną opartą na realnym wsparciu dla osób, które w danej chwili potrzebują go najbardziej.