Poradnik Przedsiębiorcy

Czy cudzoziemiec może zostać przedsiębiorcą w Polsce?

Brak obywatelstwa polskiego nie stanowi dla obcokrajowca bariery w kwestii prowadzenia własnego biznesu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Nie znaczy to również, że każdy cudzoziemiec może zostać przedsiębiorcą w naszym kraju. Jakie warunki należy zatem spełnić, aby prowadzić legalny biznes?

Nie każdy cudzoziemiec może zostać przedsiębiorcą w Polsce

W Polsce przedsiębiorcą może zostać cudzoziemiec, który należy do grupy:

  • obywateli Unii Europejskiej,

  • członków Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA),

  • członków Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG),

  • obywateli innych państw niż wyżej wymienionych, po spełnieniu określonych wymagań.

Kiedy cudzoziemiec może prowadzić własny biznes?

art. 13 ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej zostały określone warunki, jakie musi spełnić obcokrajowiec, aby mógł prowadzić własny biznes na terytorium RP.

Obcokrajowiec z UE, EFTA i EOG

Cudzoziemcy będący:

  • obywatelami Unii Europejskiej,

  • członkami EFTA,

  • członkami EOG,

  • z państw niebędących stronami umowy o EOG, które mogą korzystać ze swobody przedsiębiorczości

mogą założyć i prowadzić działalność gospodarczą w Polsce na takich samych zasadach jak obywatele Polski.

Jeżeli obywatel Unii Europejskiej ma zarejestrowaną działalność w innym kraju UE, może:

  • skorzystać z czasowego transgranicznego świadczenia usług - jeśli chce świadczyć usługi w Polsce tylko przez jakiś czas;

  • założyć oddział swojego przedsiębiorstwa lub odrębną spółkę w KRS - jeśli chce świadczyć usługi w Polsce w sposób ciągły.

Obcokrajowiec spoza wyżej wymienionych krajów

Obywatele spoza Unii Europejskiej, których ojczyzny nie przynależą do EFTA oraz EOG mogą zarejestrować działalność gospodarczą w Polsce w CEIDG lub KRS. Muszą oni dodatkowo uzyskać odpowiednie dokumenty zezwalające na legalny pobyt w Polsce.

Do tych dokumentów zaliczamy:

  • zezwolenie na pobyt stały,

  • zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej,

  • zezwolenie na pobyt czasowy udzielony w związku z okolicznością:

    • kształcenia na studiach w trybie stacjonarnym (art. 144 ustawy o cudzoziemcach),

    • w celu połączenia się z rodziną (art. 159 ustawy o cudzoziemcach) poza wyjątkami,

    • posiada zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE (art. 186 ust. 3 - zezwolenie na pobyt czasowy),

    • jest członkiem rodziny w myśl art. 186 ust. 4, posiada zezwolenie na pobyt czasowy,

  • zezwolenie na pobyt czasowy udzielone przebywającemu na terytorium RP członkowi rodziny w celu połączenia z rodziną w myśl art. 159 ust. 3 i 4;

  • status uchodźcy,

  • ochronę uzupełniającą,

  • zgodę na pobyt ze względów humanitarnych lub zgodę na pobyt tolerowany,

  • zezwolenie na pobyt czasowy i pozostanie w związku małżeńskim zawartym z obywatelem polskim zamieszkałym na terytorium RP,

  • zezwolenie na pobyt czasowy w celu wykonywania działalności gospodarczej, udzielone ze względu na kontynuowanie prowadzonej już działalności gospodarczej na podstawie wpisu do CEIDG,

a także cudzoziemcy, którzy:

  • korzystają w RP z ochrony czasowej,

  • posiadają ważną Kartę Polaka,

  • są członkami rodzin (w myśl art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej), dołączającymi do obywateli państw, o których mowa w ust. 1 lub przebywającymi z nimi.

Cudzoziemcy, do których nie odnosi się żadne z powyższych, mogą wykonywać działalność gospodarczą na terenie Polski jedynie w formie spółki:

  • z ograniczoną odpowiedzialnością,

  • komandytowej,

  • akcyjnej,

  • komandytowo-akcyjnej.

Możesz ocenić ten artykuł