Kwestia zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych na usługi fryzjerskie i kosmetyczne a koszty podatkowe budzi w praktyce liczne wątpliwości. W szczególności dotyczy to sytuacji, w których przedsiębiorca argumentuje, że jego wizerunek ma bezpośredni wpływ na osiągane przychody. Sam fakt prowadzenia działalności gospodarczej nie przesądza jednak o podatkowej kwalifikacji tego rodzaju wydatków.
Kwalifikacja poniesionych przez przedsiębiorcę wydatków – zasady
Ocena, czy wydatek na usługi fryzjerskie lub kosmetyczne może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, wymaga każdorazowo odniesienia do ustawowej definicji kosztu podatkowego. W praktyce przedsiębiorcy często argumentują, że nienaganny wygląd jest niezbędny do zachowania profesjonalizmu i odpowiedniej prezencji z uwagi na bezpośredni kontakt z klientem czy udostępnianie treści w mediach społecznościowych. Kluczowe znaczenie ma jednak nie subiektywne przekonanie podatnika, lecz spełnienie przesłanek określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl art. 22 ust. 1 tej ustawy kosztami uzyskania przychodów są wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodów albo zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem wydatków wymienionych w art. 23 tej ustawy. Konstrukcja przepisu wskazuje jednoznacznie, że ciężar wykazania celu gospodarczego spoczywa na podatniku, a sam brak danego wydatku w katalogu wyłączeń nie przesądza o jego podatkowym charakterze. Jeżeli określony wydatek jest wymieniony wprost w art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, to bezsprzecznie nie stanowi on kosztu uzyskania przychodu w prowadzonej działalności, ale jeśli takiego wydatku nie ma w tym katalogu, to nie oznacza to automatycznie, że może on zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów. W takiej sytuacji konieczne jest każdorazowe zbadanie, czy spełnia on przesłanki określone w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, w szczególności, czy został poniesiony w celu osiągnięcia przychodu albo zachowania lub zabezpieczenia jego źródła oraz czy istnieje obiektywny związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy poniesionym wydatkiem a prowadzoną działalnością gospodarczą.
Warunkiem koniecznym jest istnienie obiektywnego i racjonalnego związku pomiędzy poniesionym wydatkiem a przychodem. Związek ten musi być realny, a nie hipotetyczny. Nie wystarcza ogólne twierdzenie, że dany wydatek „oddziałuje na postrzeganie przedsiębiorcy przez klientów/kontrahentów/followersów itd.”. Jeżeli jednocześnie ma on charakter typowy dla funkcjonowania osoby fizycznej w życiu społecznym, to nie podlega ujęciu w kosztach podatkowych, a stanowi wydatek o charakterze prywatnym.
Usługi fryzjerskie i kosmetyczne a koszty podatkowe
Usługi fryzjerskie i kosmetyczne – takie jak strzyżenie, koloryzacja włosów, zabiegi pielęgnacyjne, stylizacja czy zabiegi upiększające – są świadczeniami dostępnymi powszechnie i niezależnymi od faktu prowadzenia działalności gospodarczej. Korzystają z nich zarówno przedsiębiorcy, jak i osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę. Wydatki te zaspokajają podstawowe potrzeby związane z estetyką i dbałością o wygląd zewnętrzny. Dbałość o schludny i estetyczny wygląd stanowi element ogólnych norm społecznych i nie pozostaje w bezpośrednim związku z faktem prowadzenia działalności gospodarczej. W praktyce organów podatkowych utrwalone jest stanowisko, że wydatki służące utrzymaniu odpowiedniego wyglądu mają charakter osobisty, nawet jeżeli podatnik wykonuje działalność wymagającą kontaktu z klientami, wystąpień publicznych czy budowania rozpoznawalności marki. W interpretacjach podkreśla się, że ustawodawca posługuje się zwrotem „w celu osiągnięcia przychodów”, a nie „w związku z prowadzoną działalnością”. Oznacza to, że związek musi mieć charakter bezpośredni lub co najmniej wyraźnie uchwytny gospodarczo.
Wydatki na usługi fryzjerskie oraz kosmetyczne co do zasady nie są kosztem podatkowym. Stanowią wydatki o charakterze prywatnym, co potwierdza m.in. interpretacja indywidualna (sygn. 0112-KDIL2-2.4011.363.2024.2.MW) z 5 czerwca 2024 roku wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.
Fragment uzasadnienia interpretacji:
„Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą, w ramach której prowadzi Pani szkolenia, pisze Pani pisma oraz wnioski, a także udziela Pani informacji dotyczących grantów i fundraisingu, zajmuje się Pani również fundraisingiem. Zarówno we wniosku, jak i w uzupełnieniu wskazała Pani, że działalność, którą Pani prowadzi, wymaga częstych interakcji z klientem oraz uczestnikami szkoleń, co wiąże się z koniecznością utrzymania profesjonalnego wizerunku. Dlatego też regularnie korzysta Pani z usług fryzjerskich, manicure hybrydowego oraz usług kosmetycznych. Czyni to Pani, aby adekwatnie prezentować się podczas wykonywania obowiązków zawodowych. Charakter Pani działalności wymaga bezpośrednich kontaktów z klientami oraz profesjonalnego wizerunku.
Schludny i estetyczny wygląd świadczy o kulturze osobistej i nie jest zależny od rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej. Natomiast obowiązujące zasady współżycia społecznego wymagają, aby osoby prowadzące działalność gospodarczą posiadały wygląd adekwatny do wykonywanego zawodu, podobnie zresztą jak osoby zatrudnione w innych zawodach, np. nauczyciele, urzędnicy, prawnicy itp. Niewątpliwie w wykonywanym przez Panią zawodzie dbałość o wizerunek zewnętrzny jest bardzo istotny, jednak nie można tu mówić o sytuacji znacząco odbiegającej od ogólnie przyjętych norm społecznych […] stwierdzam, że poniesione przez Panią wydatki na usługi fryzjerskie, manicure hybrydowy oraz usługi kosmetyczne nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, gdyż wydatki te mają charakter wydatków osobistych”.
W konsekwencji nawet w przypadku działalności opartej na bezpośrednich relacjach z klientami czy budowaniu marki osobistej wydatki na usługi fryzjerskie i kosmetyczne co do zasady nie spełniają przesłanki celowości określonej w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT i są kwalifikowane jako wydatki o charakterze prywatnym. Brak jest bowiem możliwości wykazania obiektywnego, gospodarczego związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy konkretną usługą a uzyskanym przychodem.
Przykład 1.
Pani Marta prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie szkoleń i doradztwa z obszaru finansów osobistych. Za pośrednictwem platformy Instagram publikuje materiały dotyczące budowania poduszki finansowej, inwestowania w ETF-y oraz zarządzania budżetem domowym. Oprócz działalności w mediach społecznościowych sprzedaje własne kursy online oraz e-booki dotyczące planowania finansowego. Jej model biznesowy opiera się na budowaniu marki osobistej i stałej obecności w przestrzeni internetowej. W związku z nagrywaniem materiałów wideo oraz realizacją płatnych webinarów pani Marta regularnie korzysta z usług fryzjerskich oraz zabiegów kosmetycznych. W czerwcu 2026 roku poniosła następujące wydatki:
- strzyżenie i koloryzacja włosów – 420 zł,
- zabieg pielęgnacyjny twarzy – 560 zł.
Podatniczka uznała, że profesjonalny wygląd wpływa na odbiór jej marki osobistej w mediach społecznościowych, a tym samym na sprzedaż kursów i e-booków. Czy kwota 980 zł może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej? Mimo że działalność pani Marty opiera się na wizerunku oraz obecności w przestrzeni publicznej, wydatki na usługi fryzjerskie i kosmetyczne mają charakter osobisty. Są to wydatki związane z ogólną dbałością o wygląd, które nie pozostają w bezpośrednim i obiektywnym związku z konkretnym przychodem. Nie można wykazać, że ich poniesienie było warunkiem koniecznym uzyskania przychodu ani że brak ich poniesienia uniemożliwiłby sprzedaż kursów czy e-booków. W konsekwencji wydatki w kwocie 980 zł nie spełniają przesłanki celowości określonej w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT i nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
Wyjątkowe sytuacje – usługi fryzjerskie i kosmetyczne jako koszt podatkowy
Należy jednak podkreślić, że w praktyce mogą wystąpić sytuacje wyjątkowe, w których wydatek na usługę fryzjerską lub kosmetyczną traci dominujący charakter osobisty i organy podatkowe przychylają się do stanowiska, że w związku ze specyfiką działalności gospodarczej stanowi koszt uzyskania przychodów w tej działalności. Taka sytuacja występuje, gdy wygląd podatnika stanowi integralną część świadczonej usługi, wynika z umowy zawartej z kontrahentem oraz jest niezbędny do prawidłowego wykonania zobowiązania. Jeżeli stylizacja fryzury lub wykonanie makijażu jest podporządkowane scenariuszowi nagrania, kampanii reklamowej czy sesji zdjęciowej i jej brak uniemożliwiłby realizację umowy zgodnie z ustaleniami, wydatek może zostać uznany za koszt podatkowy – pod warunkiem właściwego udokumentowania. W takiej sytuacji stylizacja fryzury czy wykonanie makijażu nie służą ogólnej poprawie wizerunku, lecz są podporządkowane realizacji oznaczonego zlecenia. Decydujące znaczenie ma nie sam zawód podatnika czy fakt prowadzenia działalności w internecie, lecz ścisły i bezpośredni związek wydatku z konkretnym projektem generującym przychód.
Istotne jest również, aby wydatek miał charakter incydentalny i projektowy, a nie stały i powtarzalny. Jeżeli usługi fryzjerskie lub kosmetyczne są wykonywane w sposób regularny, w ramach bieżącej aktywności zawodowej, nawet w działalności opartej na budowaniu marki osobistej, zachowują charakter osobisty. Sama poprawa atrakcyjności wizualnej przedsiębiorcy, nawet jeśli może pośrednio wpływać na zainteresowanie ofertą, nie spełnia przesłanki bezpośredniego związku z przychodem.
Związek ten musi mieć charakter obiektywny i uchwytny gospodarczo. Oznacza to, że brak poniesienia danego wydatku uniemożliwiałby prawidłowe wykonanie konkretnego zobowiązania umownego. Wygląd podatnika musi stanowić element świadczenia wobec kontrahenta, a nie jedynie tło działalności. Dodatkowo wydatek powinien być właściwie udokumentowany i możliwy do powiązania z określoną umową, nagraniem, kampanią lub projektem.
W konsekwencji możliwość zaliczenia tego rodzaju wydatków do kosztów podatkowych ma charakter wyjątkowy i wymaga wykazania, że wydatek utracił dominujący charakter osobisty oraz stał się niezbędnym składnikiem konkretnego, odpłatnego świadczenia. W każdej innej sytuacji organy podatkowe kwalifikują takie nakłady jako wydatki prywatne.
Przykład 2.
Pani Anna prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą polegającą na tworzeniu odpłatnych materiałów wideo dla marek odzieżowych i kosmetycznych. Na podstawie zawartej umowy realizuje kampanię reklamową, w której zobowiązana jest wystąpić w określonej stylizacji, zgodnej z koncepcją wizualną marki. Kontrahent wskazuje wprost w briefie konieczność wykonania profesjonalnej stylizacji fryzury oraz określonego makijażu przed nagraniem. Pani Anna ponosi jednorazowy wydatek w kwocie 1150 zł na usługę fryzjerską i makijaż wykonane wyłącznie na potrzeby tej kampanii. Czy wydatek ten może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów?
Jeżeli stylizacja była warunkiem realizacji umowy, wynikała z wymagań kontrahenta, dotyczyła konkretnego projektu i została właściwie udokumentowana, wydatek może zostać uznany za koszt podatkowy. W takiej sytuacji przestaje on stanowić ogólną dbałość o wygląd, a staje się elementem niezbędnym do wykonania oznaczonego świadczenia.
Wydatki na usługi fryzjerskie i kosmetyczne co do zasady mają charakter osobisty i nie spełniają przesłanki celowości określonej w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, nawet jeśli przedsiębiorca prowadzi działalność opartą na wizerunku lub bezpośrednim kontakcie z klientem. Możliwość zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów występuje wyłącznie w sytuacjach wyjątkowych, gdy stanowią one niezbędny i integralny element konkretnego, odpłatnego świadczenia realizowanego na podstawie umowy. W pozostałych przypadkach organy podatkowe kwalifikują tego rodzaju wydatki jako prywatne, wyłączone z kosztów działalności gospodarczej.
Polecamy:
