Poradnik Przedsiębiorcy

Krajowy Fundusz Szkoleniowy – pomoc dla pracodawców

Fundusz Pracy jest funduszem celowym, finansowanym ze składek odprowadzanych przez pracodawców i przez osoby prowadzące działalność gospodarczą. Jego zadaniem jest przede wszystkim aktywizacja osób bezrobotnych oraz merytoryczne wsparcie rynku pracy. Krajowy Fundusz Szkoleniowy stanowi element Funduszu Pracy i służy finansowaniu szkoleń zarówno pracowników, jak i pracodawców.

Krajowy Fundusz Szkoleniowy – blisko 230 milionów złotych w 2019 roku

Zasoby Krajowego Funduszu Szkoleniowego mogą stanowić dla pracodawców cenną pomoc. Krajowy Fundusz Szkoleniowy jest regulowany przez przepisy ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz w szczególności rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 14 maja 2014 roku w sprawie przyznania środków z Krajowego Funduszu Szkoleniowego.

W 2019 roku na funkcjonowanie Funduszu przeznaczono ponad 228 milionów złotych. Sposób rozdysponowania środków jest uzależniony od tzw. priorytetów, które są określane przez Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej oraz przez Radę Rynku Pracy. Obecne priorytety (cele wydatkowania) to wsparcie kształcenia ustawicznego:

  • w zidentyfikowanych w danym powiecie lub województwie zawodach deficytowych;

  • osób, które nie posiadają świadectwa dojrzałości;

  • pracowników pochodzących z grup zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym, zatrudnionych w podmiotach posiadających status przedsiębiorstwa społecznego, wskazanych na liście przedsiębiorstw społecznych prowadzonej przez MRPiPS, członków lub pracowników spółdzielni socjalnych pochodzących z grup, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o spółdzielniach socjalnych lub pracowników Zakładów Aktywności Zawodowej;

  • osób, które mogą udokumentować wykonywanie przez co najmniej 15 lat prac w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, a którym nie przysługuje prawo do emerytury pomostowej;

  • instruktorów praktycznej nauki zawodu, nauczycieli kształcenia zawodowego oraz pozostałych nauczycieli, o ile podjęcie kształcenia ustawicznego umożliwi im pozostanie w zatrudnieniu;

  • osób po 45 roku życia;

  • pracowników Centrów Integracji Społecznej, Klubów Integracji Społecznej, Warsztatów Terapii Zajęciowej;

  • osób z orzeczonym stopniem niepełnosprawności;

  • w związku z zastosowaniem w firmach nowych technologii i narzędzi pracy.

Rozdysponowaniem środków zajmują się powiatowe urzędy pracy i to tam powinien zwrócić się każdy pracodawca pragnący uzyskać dofinansowanie do szkoleń pracowniczych.

Krajowy Fundusz Szkoleniowy – kto może uzyskać pomoc?

Ze środków Krajowego Funduszu Szkoleniowego może skorzystać każdy pracodawca, tj. podmiot spełniający warunki określone w przepisach ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

W rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy pracodawcą jest każdy podmiot, który zatrudnia przynajmniej jednego pracownika. Forma prawna działania pracodawcy nie ma znaczenia – może być to zarówno osoba prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą, jak i spółka

Rodzaj umowy, na której podstawie pracownik wykonuje pracę na rzecz pracodawcy, nie ma znaczenia, podobnie jak wymiar czasu pracy, na jaki pracownik jest zatrudniony.

Na jaki cel można przeznaczyć dofinansowanie?

Zgodnie z przepisami ustawy i rozporządzenia pracodawca może ubiegać się o pokrycie kosztów związanych z:

  • potrzebami przedsiębiorstwa związanymi z kształceniem ustawicznym;

  • kursami oraz studiami podyplomowymi;

  • egzaminami, które umożliwiają zdobycie dyplomów potwierdzających uzyskanie umiejętności, kwalifikacji lub uprawnień zawodowych;

  • badaniami lekarskimi i psychologicznymi, jeśli badania te są niezbędne do podjęcia nauki lub pracy;

  • ubezpieczeniem od następstw nieszczęśliwych wypadków, które musi zostać wykupione w związku z podjętą nauką.

Wsparcie udzielane przez Krajowy Fundusz Szkoleniowy jest udzielane na zasadach pomocy de minimis.

Wysokość dofinansowania zależy od konkretnych środków, którymi dysponują poszczególne urzędy pracy. Generalną zasadą jest, że aby otrzymać dofinansowanie, pracodawca musi wnieść tzw. wkład własny. Wysokość wkładu własnego odpowiada 20% kosztów kształcenia, zaś pozostałe 80% pokrywane jest przez Krajowy Fundusz Szkoleniowy. Wyjątek od tej zasady stanowi dofinansowanie szkoleń na rzecz tzw. mikroprzedsiębiorców (tj. przedsiębiorców zatrudniających mniej niż 10 pracowników). W ich przypadku Krajowy Fundusz Szkoleniowy może sfinansować 100% kosztów kształcenia, jednakże łączna wysokość dofinansowania nie może przekroczyć wysokości 300% przeciętnego wynagrodzenia przypadającego w danym roku na jednego uczestnika.

Wniosek w formie papierowej lub elektronicznej

Szczegółowe informacje dotyczące wysokości pomocy, terminów naboru i dokładnych wymogów formalnych znajdują się na stronach internetowych właściwych powiatowych urzędów pracy.

Wniosek o uzyskanie dofinansowania pracodawca może złożyć w formie papierowej lub elektronicznej (w takim przypadku konieczne jest podpisanie wniosku za pomocą bezpiecznego podpisu elektronicznego). Wniosek składa się w urzędzie pracy właściwym ze względu na siedzibę przedsiębiorcy lub miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Urząd pracy powinien rozpatrzyć wniosek w terminie 30 dni.

Jeśli wniosek pracodawcy zostanie zaakceptowany, urząd pracy zawiera z pracodawcą umowę, określającą prawa i obowiązki stron. Pracodawca winien również zawrzeć odrębną umowę z pracownikiem, w której określone zostaną obowiązki pracownika związane z podjęciem kształcenia.

We wniosku o przyznanie dofinansowania pracodawca powinien wskazać:

  • swoje dane: nazwę pracodawcy, adres siedziby i miejsce prowadzenia działalności, numer identyfikacji podatkowej, numer REGON oraz oznaczenie PKD, a także informację o liczbie zatrudnionych pracowników, imię i nazwisko osoby wskazanej przez pracodawcę do kontaktów, numer telefonu oraz adres poczty elektronicznej;

  • działanie, na jakie dofinansowanie ma zostać przeznaczone, liczbę osób, których wydatek dotyczy, formę kształcenia, koszty kształcenia i termin realizacji wskazanych działań;

  • całkowitą wysokość kosztów kształcenia, wnioskowaną wysokość środków z KFS oraz wysokość wkładu własnego;

  • uzasadnienie potrzeby odbycia kształcenia ustawicznego, przy uwzględnieniu obecnych lub przyszłych potrzeb pracodawcy oraz obowiązujących priorytetów wydatkowania środków KFS, a w przypadku środków z rezerwy KFS – dodatkowo priorytetów wydatkowania środków rezerwy KFS;

  • uzasadnienie wyboru realizatora usługi kształcenia ustawicznego finansowanej ze środków KFS wraz z informacjami dotyczącymi realizatora (m.in. nazwa i siedziba, posiadanie certyfikatów jakości, cenę usługi w porównaniu z cenami podobnych usług oferowanych na rynku);

  • informację o planach dotyczących dalszego zatrudnienia osób, które będą objęte kształceniem ustawicznym finansowanym ze środków KFS.

Wniosek powinien również zawierać załączniki wskazane w przepisach rozporządzenia, tj.:

  • zaświadczenia lub oświadczenie o pomocy de minimis;

  • informacje określone w przepisach wydanych na podstawie art. 37 ust. 2a ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 roku o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej;

  • kopię dokumentu potwierdzającego oznaczenie formy prawnej prowadzonej działalności – w przypadku braku wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego lub Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej;

  • program kształcenia ustawicznego lub zakres egzaminu;

  • wzór dokumentu potwierdzającego kompetencje nabyte przez uczestników, wystawianego przez realizatora usługi kształcenia ustawicznego, o ile nie wynika on z przepisów powszechnie obowiązujących.

Sposób wydatkowania środków przez pracodawcę może zostać skontrolowany przez starostę. Jeśli pracownik nie ukończy szkolenia, na które zostało przyznane dofinansowanie, pracodawca będzie zobowiązany do zwrotu uzyskanych z KFS środków.