Przedawnione wierzytelności nie są kosztem podatkowym

Nasz ekspert:
Artykuły autora

Wielkość tekstu:

Przedsiębiorcy od dłuższego czasu prowadzący swoje firmy doskonale zdają sobie sprawę, że spadek dynamiki wzrostu gospodarczego przyczynia się zazwyczaj do problemów finansowych części działalności. W konsekwencji niektórzy kontrahenci mogą zalegać ze spłatą swoich zobowiązań z tytułu dostaw. Tego typu wierzytelności zwykle po dwóch latach ulegają przedawnieniu. Czy wówczas przedsiębiorca może zakwalifikować je do kosztów uzyskania przychodów? Jak rozliczać przedawnione wierzytelności?

Przedawnienie wierzytelności - kiedy następuje?

Kwestia przedawnienia wierzytelności została uregulowana w Kodeksie cywilnym. I tak zgodnie z art. 554 KC wierzytelności z tytułu sprzedaży przedsiębiorców przedawniają się z upływem dwóch lat.

Art. 554 Kodeku cywilnego

"Roszczenia z tytułu sprzedaży dokonanej w zakresie działalności przedsiębiorstwa sprzedawcy, roszczenia rzemieślników z takiego tytułu oraz roszczenia prowadzących gospodarstwa rolne z tytułu sprzedaży płodów rolnych i leśnych przedawniają się z upływem lat dwóch."

Co ważne, zgodnie z art. 120 par. 1 Kc bieg przedawnienia wierzytelności rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.

Bieg przedawnienia wierzytelności może zostać przerwany:

  1. przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia;
  2. przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje;
  3. przez wszczęcie mediacji.

Ważne!

Po każdym przerwaniu przedawnienia wierzytelności biegnie ono na nowo.

Przedawnione wierzytelności nie mogą być kosztem

Jak wynika z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, kosztem podatkowym mogą być wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia ich źródła, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Z kolei art. 23 ust. 1 pkt 17 ustawy o PIT  wskazuje, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wierzytelności odpisanych jako przedawnione. Z regulacji tej należy wnioskować, że kosztem uzyskania przychodów mogą być jedynie te wierzytelności, które nie uległy przedawnieniu, są nieściągalne i które zostały uprzednio wykazane jako przychód podatnika.

Ważne!

Kosztem podatkowym mogą być wierzytelności nieściągalne, których nieściągalność została uprawdopodobniona.

Artykuły
Brak wyników.
Więcej artykułów
Wzory
Brak wyników.
Więcej wzorów