Działalność deweloperska w fundacji rodzinnej – skutki w podatku CIT

Nasz ekspert:
Artykuły autora

Wielkość tekstu:

Działalność deweloperska w fundacji rodzinnej budzi liczne wątpliwości podatkowe. Zgodnie z obowiązującymi przepisami, fundacja rodzinna może prowadzić działalność gospodarczą tylko w ściśle określonym zakresie, dlatego kluczowe jest ustalenie, czy działalność deweloperska się w nim mieści i jakie skutki podatkowe w sferze CIT mogą z tego wynikać.

Działalność gospodarcza fundacji rodzinnej

Fundacja rodzinna jest osobą prawną utworzoną w celu gromadzenia mienia, zarządzania nim w interesie beneficjentów oraz spełniania świadczeń na rzecz beneficjentów. Fundator określa w statucie szczegółowy cel fundacji rodzinnej.

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 25 Ustawy z 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: ustawa o CIT): zwalnia się od podatku fundację rodzinną. Jednocześnie zgodnie z art. 6 ust. 7 ustawy o CIT: zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 25, nie ma zastosowania do działalności gospodarczej fundacji rodzinnej wykraczającej poza zakres określony w art. 5 Ustawy z 26 stycznia 2023 roku o fundacji rodzinnej.

Według art. 24r. ust. 1 ustawy o CIT: w zakresie, w jakim fundacja rodzinna prowadzi działalność gospodarczą wykraczającą poza zakres określony w art. 5 Ustawy z 26 stycznia 2023 roku o fundacji rodzinnej, stawka podatku, o którym mowa w art. 19, wynosi 25% podstawy opodatkowania.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 Ustawy z 26 stycznia 2023 roku o fundacji rodzinnej (dalej: ustawa o fundacji rodzinnej): fundacja rodzinna może wykonywać działalność gospodarczą w rozumieniu art. 3 Ustawy z 6 marca 2018 roku – Prawo przedsiębiorców tylko w zakresie:

  1. zbywania mienia, o ile mienie to nie zostało nabyte wyłącznie w celu dalszego zbycia;
  2. najmu, dzierżawy lub udostępniania mienia do korzystania na innej podstawie;
  3. przystępowania do spółek handlowych, funduszy inwestycyjnych, spółdzielni oraz podmiotów o podobnym charakterze, mających swoją siedzibę w kraju albo za granicą, a także uczestnictwa w tych spółkach, funduszach, spółdzielniach oraz podmiotach;
  4. nabywania i zbywania papierów wartościowych, instrumentów pochodnych i praw o podobnym charakterze;
  5. udzielania pożyczek:
  6. spółkom kapitałowym, w których fundacja rodzinna posiada udziały albo akcje,
  7. spółkom osobowym, w których fundacja rodzinna uczestniczy jako wspólnik,
  8. beneficjentom;
  9. obrotu zagranicznymi środkami płatniczymi należącymi do fundacji rodzinnej w celu dokonywania płatności związanych z działalnością fundacji rodzinnej;
  10. produkcji przetworzonych w sposób inny niż przemysłowy produktów roślinnych i zwierzęcych, z wyjątkiem przetworzonych produktów roślinnych i zwierzęcych uzyskanych w ramach prowadzonych działów specjalnych produkcji rolnej oraz produktów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, o ile ilość produktów roślinnych lub zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy, hodowli lub chowu, użytych do produkcji danego produktu stanowi co najmniej 50% tego produktu;
  11. gospodarki leśnej.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 25 ustawy o CIT: zwalnia się od podatku fundację rodzinną. Zwolnienie to nie ma jednak charakteru bezwzględnego i nie ma zastosowania m.in. do działalności gospodarczej fundacji rodzinnej wykraczającej poza zakres określony w art. 5 ustawy o fundacji rodzinnej (art. 6 ust. 7 ustawy o CIT).

Działalność deweloperska w fundacji rodzinnej podlega opodatkowaniu podatkiem CIT w wysokości 25%

Z treści przywołanych przepisów wynika, że fundacja rodzinna może prowadzić działalność w zakresie zbywania mienia, o ile nie zostało ono nabyte wyłącznie w celu dalszego zbycia. Tego typu działalność jest zwolniona od podatku CIT.

Pojęcie mienia zdefiniowano w art. 44 Ustawy z 23 kwietnia 1964 roku – Kodeks cywilny jako własność oraz inne prawa majątkowe.

Ustawodawca dokonał jednak ograniczenia w zakresie zbywania mienia przez fundację rodzinną, uznając za dopuszczalną tylko sytuację, w której mienie to nie zostało nabyte wyłącznie w celu dalszego zbycia (art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o fundacji rodzinnej).

W przypadku wyodrębnienia własności lokalu mieszkalnego w budynku lokal taki stanowi odrębny przedmiot własności od gruntu i budynku, a jednocześnie jego właściciel staje się współwłaścicielem (w częściach ułamkowych) gruntu oraz części wspólnych budynku (np. klatka schodowa, winda). 

Jak wynika bowiem z art. 3 ust. 1 Ustawy z 24 czerwca 1994 roku o własności lokali: w razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Z kolei w ust. 2 tego przepisu wskazano, że: nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali.

W konsekwencji sprzedaż wyodrębnionego lokalu mieszkalnego w budynku wzniesionym przez fundację rodzinną na gruncie otrzymanym w darowiźnie od fundatora wiąże się z obowiązkowym zbyciem udziału m.in. w tym gruncie. Nie jest możliwe nabycie samego lokalu bez jednoczesnego nabycia udziału we współwłasności nieruchomości wspólnej, w tym gruntu. Ustawodawca nierozerwalnie łączy bowiem własność wyodrębnionego lokalu ze współwłasnością nieruchomości wspólnej.

Jak wskazał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 14 listopada 2025 roku (nr 0111-KDIB1-2.4010.448.2025.3.END), działalność fundacji rodzinnej polegająca na wybudowaniu na gruncie otrzymanym od fundatora w drodze darowizny budynku (lub rozbudowie istniejącego budynku), a następnie ustanowieniu odrębnej własności lokali mieszkalnych i ich sprzedaży wykracza poza zakres dopuszczalnej działalności określonej w art. 5 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej.

W takim przypadku mamy do czynienia z jednoczesnym zbywaniem mienia zarówno nabytego przez fundację rodzinną (w odniesieniu do zbywanego udziału w gruncie), jak i „wytworzonego” przez fundację rodzinną w postaci samego lokalu mieszkalnego. 

W art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o fundacji rodzinnej – jako dopuszczalną działalność gospodarczą fundacji rodzinnej w zakresie zbywania mienia – wymieniono jedynie zbycie mienia fundacji, jeśli nie zostało ono nabyte wyłącznie w celu dalszego zbycia. 

Z zakresu dopuszczonej w tym przepisie działalności gospodarczej fundacji wyłączone jest więc zbycie „wytworzonego” przez nią mienia, w postaci prawa własności lokalu mieszkalnego, a także zbycie udziału w gruncie związanego z tym lokalem. Dotyczy to gruntu nabytego przez fundację rodzinną – jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego – wyłącznie w celu jego dalszej sprzedaży, po przeprowadzeniu opisanych działań i ustanowieniu odrębnej własności lokali wybudowanych na tym gruncie.

Przychody uzyskiwane przez fundację rodzinną z działalności deweloperskiej nie korzystają ze zwolnienia z CIT, co oznacza, że fundacja jest zobowiązana do zapłaty podatku w wysokości 25% zgodnie z art. 24r ustawy o CIT.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że już sam cel, dla jakiego są tworzone fundacje rodzinne, przeczy możliwości podejmowania przez fundacje rodzinne takiej działalności. 

Z art. 2 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej wynika, że fundacje rodzinne tworzy się w celu gromadzenia mienia, zarządzania nim w interesie beneficjentów oraz spełniania świadczeń na ich rzecz. Prowadzenie przez fundację rodziną procesu inwestycyjnego nie mieści się jednak w pojęciu gromadzenia ani zarządzania jej mieniem.

Artykuły
Brak wyników.
Więcej artykułów
Wzory
Brak wyników.
Więcej wzorów