Poradnik Przedsiębiorcy

Księga przychodów i rozchodów - rozliczenia w walutach obcych

Z roku na rok przedsiębiorcy dokonują coraz większej liczby transakcji z kontrahentami zagranicznymi, stosując w związku z tym rozliczenia w walutach obcych. Wokół tego typu transakcji pojawia się coraz więcej pytań i wątpliwości. Żeby zrobić to zgodnie z literą prawa, należy uwzględnić właściwy kurs walutowy z konkretnego dnia. Z którego jednak dokładnie? W poniższym artykule podpowiadamy, jak prawidłowo rozliczyć tego typu zdarzenia gospodarcze.

Przeliczenia waluty obcej na złotówki

Ogólną regułę związaną z przeliczaniem waluty obcej na złote polskie formułuje art. 11a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Mówi on, że zarówno przychody, jak i koszty przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu lub poniesienia kosztu.

Rozliczenia w walutach obcych - różnice kursowe

Przy tego typu transakcjach często powstają tzw. różnice kursowe, które należy rozliczać według zasad określonych w art. 24c ustawy o PIT. Główną przyczyną ich występowania jest rozbieżność między zastosowanym kursem waluty dla celów podatkowych a kursem waluty zastosowanym w momencie zapłaty zobowiązania, wpływu należności (lub innego tytułu).

Różnice kursowe mogą być dodatnie lub ujemne.

Dodatnie różnice kursowe powstają, gdy:


-wartość przychodu wynikająca np. z faktury będzie niższa niż rzeczywiście otrzymana od kontrahenta kwota


- wartość poniesionego kosztu będzie wyższa niż rzeczywiście dokonana zapłata

Ujemne różnice kursowe powstają, gdy:

 

- wartość przychodu wynikająca np. z faktury będzie wyższa niż rzeczywiście otrzymana zapłata

- wartość poniesionego kosztu będzie niższa niż rzeczywiście dokonana zapłata

Rozliczenia w walutach obcych - KPiR

W KPiR nie można zapisać kwoty inaczej niż w złotówkach. Rozliczenia w walutach obcych powodują powstanie różnic kursowych. Różnice kursowe należy odpowiednio ująć w podatkowej księdze przychodów i rozchodów.  Dokonuje się tego w następujący sposób:

  • gdy są to dodatnie różnice kursowe, zwiększają odpowiednio przychody i należy ująć je w kolumnie 8 - pozostałe przychody,

  • gdy są to ujemne różnice kursowe, zwiększają koszty, wówczas należy zaksięgować je w kolumnie 13 - pozostałe wydatki.

Różnice kursowe należy zaksięgować za pomocą dowodu wewnętrznego. Zaleca się dołączenie do niego wydruku zastosowanego kursu walutowego.

Przykład 1.

5 marca 2015 roku firma X otrzymała fakturę od swojego niemieckiego kontrahenta na kwotę 1500 euro. Zobowiązanie wobec zagranicznego kontrahenta przedsiębiorca opłacił 12 marca ze swojego rachunku bankowego (kurs banku 3,9903 zł).

Kurs euro z dnia 4 marca 2015 roku - 4,1723 zł.

Ogólny schemat ustalania różnic kursowych w przypadku zakupu:

  1. przeliczyć wartość wydatku z faktury po średnim kursie NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego moment wystawienia faktury,

  2. przeliczyć wartość zapłaconych należności na złotówki (np. na podstawie wyciągu bankowego) po kursie z dnia, w którym zobowiązanie zostało zapłacone,

  3. od kwoty z punktu pierwszego odjąć kwotę z punktu drugiego.

Postępując wg wzoru:

  • 1500 euro x 4,1723 zł = 6258,45 zł

  • 1500 euro x 3,9903 zł = 5985,45 zł

  • 6258,40 zł - 5985,45 zł = 273,00 zł

Z dokonanych obliczeń wynika, że jest to kwota dodatnia, a więc mamy do czynienia z  dodatnimi różnicami kursowymi, które należy ująć w kolumnie 8 KPiR - pozostałe przychody. Podatnik musi też sporządzić dowód wewnętrzny, pod który podepnie kopię faktury zakupu, wyciąg bankowy i tabelę kursu walut.