Tytułowy podatek cyfrowy ma zostać wprowadzony od 1 stycznia 2027 roku na mocy projektowanej ustawy o podatku rekompensującym od niektórych usług. Aktualnie projekt jest w trakcie procesu legislacyjnego, jednak już teraz warto przeanalizować, kto będzie podatnikiem tego podatku oraz jakie projekt przewiduje zwolnienia.
W jakim celu ma zostać wprowadzony podatek cyfrowy?
Z uzasadnienia do projektu ustawy wynika, że celem projektu jest:
zapewnienie opodatkowania działalności międzynarodowych firm w Polsce w wybranych obszarach, proporcjonalnie do przychodów generowanych na polskim rynku,
wyrównanie szans konkurencyjnych pomiędzy globalnymi korporacjami a przedsiębiorstwami, które obecnie znajdują się w mniej korzystnej sytuacji rynkowej,
wsparcie rozwoju krajowych technologii i innowacji oraz jakościowych treści medialnych, które poniosły straty w wyniku zmian struktury rynku.
Z tego też względu projekt ustawy wprowadza podatek rekompensujący od wybranych usług, które są świadczone przez największe podmioty globalne operujące na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tj. podatek cyfrowy w wysokości 3% przychodów.
Przy czym przez przychody rozumie się kwoty należne lub zapłacone w zamian za świadczenie usługi podlegającej opodatkowaniu ze sprzedaży oraz z innych transakcji, bez podatku od towarów i usług, w formie pieniężnej lub niepieniężnej, w tym kwoty zapłacone lub należne ze zbycia aktywów i praw, odsetki, prowizje, należności licencyjne lub inne formy wynagrodzenia (art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy).
Zakres przedmiotowy i podmiotowy opodatkowania podatkiem cyfrowym
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku rekompensującym od niektórych usług opodatkowaniu podatkiem podlegają usługi:
umieszczania na interfejsie internetowym reklamy ukierunkowanej skierowanej do użytkowników tego interfejsu;
udostępniania użytkownikom wielostronnego interfejsu internetowego, który pozwala użytkownikom na wchodzenie w interakcje z innymi użytkownikami lub może ułatwiać dokonywanie leżących u źródła dostaw towarów lub świadczenia usług bezpośrednio między użytkownikami;
przekazywania w drodze sprzedaży, licencji lub w innej odpłatnej formie zgromadzonych danych o użytkownikach, zarówno indywidualnych, jak i w ramach pakietów danych, wygenerowanych w wyniku aktywności użytkowników na interfejsach internetowych
– jeżeli są świadczone na terytorium państwa.
Następnie wskażmy, że zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy podatnikiem podatku jest podmiot lub skonsolidowana grupa do celów rachunkowości finansowej, których:
1) łączna kwota przychodów w skali światowej wykazywanych przez podmiot w poprzedzającym okresie rozliczeniowym przekracza 1 000 000 000 euro oraz
2) łączna kwota podlegających opodatkowaniu przychodów uzyskanych przez podmiot w państwie w poprzedzającym okresie rozliczeniowym przekracza 25 000 000 złotych.
– bez względu na ich rezydencję podatkową lub siedzibę.
Oba progi muszą być przekroczone łącznie – podmiot, który osiąga ponad 1 mld euro przychodów globalnie, ale poniżej 25 mln zł przychodów z opodatkowanych usług w Polsce, nie będzie podatnikiem.
W tym miejscu warto także zwrócić uwagę na wyłączenie z opodatkowania określonej kategorii podmiotów. Otóż w myśl art. 4 ust. 1 ustawy opodatkowaniu podatkiem nie podlegają podmioty, których przeważającą działalność stanowi publikowanie materiałów redakcyjnych przygotowanych przez ten podmiot lub na rzecz tego podmiotu.
Jak wynika z treści art. 2 ust. 1 pkt 11 ustawy, pojęcie „materiały redakcyjne” oznacza wszelkie treści publikowane przez redakcję w ramach działalności redakcyjnej, obejmujące artykuły, felietony, analizy, opinie, reportaże, wywiady, recenzje, treści o charakterze informacyjnym, edukacyjnym, kulturalnym, sportowym, naukowym, społecznym lub rozrywkowym, a także inne formy wypowiedzi opracowane przez redakcję lub na jej zlecenie przez podmioty zewnętrzne, z wyłączeniem treści o charakterze komercyjnym, takich jak artykuły sponsorowane, reklama natywna, lokowanie produktu oraz inne formy promocji lub przekazu handlowego dotyczącego produktów, usług lub marek.
Dodatkowo zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy, określając przeważającą działalność podmiotu, właściwy organ wykorzystuje dane związane z działalnością podmiotu, w szczególności:
średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie pracę związaną z publikowaniem materiałów redakcyjnych w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących pracę w ramach działalności podmiotu;
średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z publikowaniem materiałów redakcyjnych w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych w ramach działalności podmiotu;
roczny udział przychodu z działalności związanej z publikowaniem materiałów redakcyjnych w całości rocznego przychodu podmiotu;
średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności związanej z publikowaniem materiałów redakcyjnych w ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności podmiotu.
Zasady regulowania 3% podatku cyfrowego
Jak wynika z treści art. 13 analizowanej ustawy, podatek oblicza się w odniesieniu do danego okresu rozliczeniowego przez zastosowanie 3% stawki podatku do podstawy opodatkowania. Ponadto zgodnie z art. 14 ustawy obliczony podatek pomniejsza się o kwotę:
podatku należnego, o którym mowa w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych;
kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność badawczo-rozwojową w zakresie określonym w art. 18d ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych;
wydatków na nabycie lub wytworzenie aktywów trwałych, ulepszenie istniejących środków trwałych lub pierwsze wyposażenie obiektów budowlanych, poniesionych na terytorium państwa.
Należna kwota podatku podlega zapłacie najpóźniej 30 dni po upływie terminu na złożenie deklaracji na podatek na rachunek bankowy naczelnika właściwego urzędu skarbowego. Płatności dokonuje się w złotych polskich.
Podatnik, wyznaczony podmiot z grupy lub ustanowiony przedstawiciel podatkowy przedkłada naczelnikowi właściwego urzędu skarbowego deklarację podatku za każdy okres rozliczeniowy. Deklarację składa się w postaci elektronicznej w terminie 90 dni roboczych od zakończenia okresu rozliczeniowego, za który składana jest deklaracja. Deklaracja podatku zawiera następujące informacje:
indywidualny numer identyfikacyjny, o którym mowa w art. 18;
całkowitą kwotę przychodów podlegających opodatkowaniu w podziale na poszczególne usługi określone w art. 3 ust. 1, traktowanych jako uzyskane przez podatnika w danym okresie rozliczeniowym na terytorium państwa, wraz z kwotą podatku należną od tej kwoty za ten okres rozliczeniowy;
łączną kwotę przychodów w skali światowej.
Na zakończenie ponownie należy podkreślić, że przedstawione przepisy stanowią jedynie projekt, który ostatecznie może przybrać inny kształt. Choć ustawa przewiduje wejście w życie przepisów już od 1 stycznia 2027 roku, to jednak wciąż trwa proces konsultacyjny nad ostatecznym brzmieniem regulacji dotyczących podatku cyfrowego.
