Obowiązkiem pracodawcy – pełniącego funkcję płatnika w zakresie podatku dochodowego – jest obliczenie i pobieranie zaliczek na podatek od przychodów ze stosunku pracy pracownika. Po zakończeniu roku podatkowego pracodawca wystawia informację PIT-11. W poniższym artykule zastanowimy się, jakie są kluczowe zasady sporządzania korekty PIT-11 dla pracownika i kiedy pracodawca jest zobowiązany do jej przeprowadzenia.
Zasady oraz termin sporządzania informacji PIT-11
W pierwszej kolejności wskażmy, że ustawodawca nałożył na płatnika (pracodawcę) obowiązek prawidłowego obliczenia, poboru i odprowadzania w ciągu roku podatkowego zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.
Stosownie do treści art. 31 ww. ustawy o PIT osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy – wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.
Stosownie do art. 38 ust. 1 ww. ustawy płatnicy, o których mowa w art. 31 i art. 33-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy którego pomocy naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie ma siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.
W myśl art. 39 ust. 1 tejże ustawy płatnicy, o których mowa w art. 31, art. 33 i art. 35, są obowiązani przesłać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, przy którego pomocy naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy którego pomocy naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru PIT-11. Informację, o której mowa w zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46, 74 i 148. W informacji tej wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.
Jak wynika natomiast z art. 42 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w art. 3 ust. 1, oraz urzędom skarbowym, przy których pomocy naczelnicy urzędów skarbowych właściwi według miejsca zamieszkania podatnika wykonują swoje zadania – imienne informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 41 ust. 1, sporządzone według ustalonego wzoru PIT-11.
Terminy przekazywania informacji PIT-11 reguluje natomiast art. 42g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który w ust. 1 wskazuje, że płatnicy oraz podmioty, o których mowa w art. 42a, przesyłają roczne obliczenie podatku, o którym mowa w art. 34 ust. 7, oraz informacje, o których mowa w art. 34 ust. 8, art. 35 ust. 6, art. 39 ust. 1 i 3, art. 42 ust. 2 pkt 1, art. 42a ust. 1 oraz art. 42e ust. 6:
- urzędowi skarbowemu – w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym,
- podatnikowi – w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym.
Jednocześnie w myśl art. 45ba ww. ustawy oświadczenia, roczne obliczenie podatku, informacje i deklaracje, o których mowa w art. art. 39 ust. 1-4, składa się urzędowi skarbowemu za pomocą środków komunikacji elektronicznej zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej.
Zasady sporządzania korekty PIT-11
Zagadnienia związane z korektą deklaracji regulują przepisy Ordynacji podatkowej.
Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 5 ustawy – Ordynacja podatkowa, ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach, rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.
Z przepisu art. 81 § 1 ww. ustawy wynika, że jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację. Natomiast § 2 ww. artykułu stanowi, że skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
Z treści art. 81 Ordynacji podatkowej wynika zatem, że korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji – o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Może więc ona dotyczyć m.in. błędów rachunkowych, oczywistych omyłek, a także gdy wypełniono ją niezgodnie z wymaganiami lub istnieją wątpliwości co do prawidłowości danych w niej zawartych.
Błędnie mogła zostać określona m.in. wysokość przychodu bądź dochodu, wysokość zobowiązania podatkowego, wysokość nadpłaty lub zwrotu podatku, a także inne dane zawarte w treści deklaracji. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji.
Podkreślenia również wymaga, że informacje i deklaracje podatkowe, w tym PIT-11, służą do odwzorowania zaistniałego w trakcie roku podatkowego stanu faktycznego, a nie do jego kreowania. Zatem w informacji PIT-11 składanej za dany rok podatkowy płatnik powinien wykazać m.in. takie kwoty potrąconych w roku podatkowym ze środków podatnika składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne, zaliczek na podatek, które odzwierciedlają jego działania jako płatnika, tzn. kwoty faktycznie pobrane w tym roku podatkowym.
Dopuszczalność dokonania korekty informacji PIT-11
Na zakończenie należy jeszcze raz podkreślić, że informacja PIT-11 ma odzwierciedlać stan faktyczny. Oznacza to, że w informacji tej pracodawca wykazuje kwoty zaliczek faktycznie pobranych – nawet jeżeli zostały one pobrane błędnie.
Jak wskazał Dyrektor KIS w interpretacji z 24 marca 2020 roku (nr 0112-KDIL2-1.4011.278.2020.1.DJ), gdy z jakiegoś powodu (w tym w wyniku błędu płatnika, np. z przyczyn technicznych) przy poborze zaliczek na podatek zostały uwzględnione koszty uzyskania przychodów niższe niż te, które pracownikowi przysługują, w PIT-11 należy wykazać jedynie te zaniżone koszty uzyskania przychodów. Trzeba jednak zaznaczyć, że płatnik powinien poinformować pracownika o wszelkich nieprawidłowościach w tym zakresie i wskazać, jakie koszty uzyskania przychodów pracownik może wykazać w deklaracji rocznej.
W powyższym przypadku na pracodawcy nie ciąży obowiązek dokonania korekt informacji PIT-11, ponieważ informacja ta ma odzwierciedlać zaistniały stan faktyczny, a więc wysokość pobranych przez płatnika – pracodawcę – zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych. W związku z tym brak jest podstaw prawnych do ich korygowania.
Zasady sporządzania korekty PIT-11 - podsumowanie
Podsumowując, należy wskazać, że w informacji PIT-11 powinny zostać wskazane kwoty faktycznie pobranych zaliczek przez pracodawcę (stan faktyczny), a nie kwoty zaliczek, które wynikają z przepisów prawa podatkowego (stan prawny).
Polecamy:
