Ładowanie samochodu elektrycznego w domu przedsiębiorcy – jakie koszty?

Na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej wielu podatników wykorzystuje prywatny samochód elektryczny. W tym kontekście kluczowym zagadnieniem staje się kwestia, czy ładowanie samochodu elektrycznego w domu przedsiębiorcy pozwala na zaliczenie wydatków za prąd do kosztów uzyskania przychodu.

Wydatki związane z używaniem samochodów osobowych

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, aby wydatek mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodu, powinien spełniać łącznie następujące warunki, tj.:

• zostać poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik);
• być definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie może zostać podatnikowi w żaden sposób zwrócona;
• pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą;
• zostać poniesiony w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów;
• zostać właściwie udokumentowany;
• nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Podatnik ma zatem prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich poniesionych przez siebie wydatków, które nie zostały wymienione w art. 23 ww. ustawy – pod warunkiem, że ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów).

W tym miejscu zwróćmy uwagę na treść art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o PIT, który podaje, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów poniesionych wydatków z tytułu kosztów używania, stanowiącego własność podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, samochodu osobowego niebędącego składnikiem majątku, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, oraz składek na ubezpieczenie takiego samochodu; te wydatki i składki w wysokości 20% stanowią jednak koszty uzyskania przychodów pod warunkiem, że samochód ten jest wykorzystywany również do celów związanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika.

Z kolei na podstawie art. 23 ust. 5a ustawy o PIT poniesione wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 46 i 46a, oraz kwota, o której mowa w ust. 1 pkt 47a, obejmują także podatek od towarów i usług, który zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego, oraz naliczony podatek od towarów i usług, w tej części, w jakiej zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług.

Jednocześnie zgodnie z art. 5a pkt 19a ustawy o PIT, ilekroć w ustawie jest mowa o samochodzie osobowym – oznacza to pojazd samochodowy w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t, konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, z wyjątkiem:

1. pojazdu samochodowego mającego jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą:
• klasyfikowanego na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van, lub
• z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków;
2. pojazdu samochodowego, który ma kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
3. pojazdu specjalnego, jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym, i jeżeli spełnione są również warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:
• agregat elektryczny/spawalniczy,
• do prac wiertniczych,
• koparka, koparko-spycharka,
• ładowarka,
• podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,
• żuraw samochodowy;
4. pojazdu samochodowego określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 86a ust. 16 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ładowanie samochodu elektrycznego w domu a limit kosztów uzyskania przychodu

Treść cytowanego  art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje wprost na samochód „stanowiący własność podatnika prowadzącego działalność gospodarczą” i wykorzystywanie tego samochodu „również do celów związanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika”, dotyczy też sytuacji, gdy samochód jest wykorzystywany zarówno do celów prywatnych, jak i do celów działalności gospodarczej.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia „wydatków z tytułu używania samochodów”, o których mowa w art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy.

Wydatki związane z używaniem samochodu osobowego należy rozumieć jako wydatki ponoszone na posługiwanie się tym pojazdem, jego eksploatację i wykorzystywanie. Reguła ta dotyczy zarówno samochodów spalinowych, jak i samochodów elektrycznych.

W konsekwencji podatnik ma możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów 20% wydatków związanych z eksploatacją pojazdu prywatnego (samochodu osobowego elektrycznego) wykorzystywanego także do działalności gospodarczej.

Jednocześnie Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z 13 marca 2026 roku (nr 0115-KDIT3.4011.43.2026.2.DP) wskazał, że do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej podatnik nie może zaliczyć 20% kosztów energii elektrycznej zużytej w domu, tj. 20% kosztów energii z faktury. W treści interpretacji czytamy:

„Zatem – jak Pani wskazała – ma Pani możliwość ustalenia, ile kWh zużywa Pani w określonym czasie, tj. np. w okresie, za który wystawiona została faktura za energię elektryczną.

Wobec tego, skoro jest Pani w stanie – na podstawie danych z ładowarki – dokładnie ustalić liczbę kWh zużytych na ładowanie samochodu, to może Pani również obliczyć wartość tego zużycia, posługując się ceną energii wynikającą z faktury wystawionej na Pani adres domowy”.

Przykład 1.

Pan Tomasz posiada samochód elektryczny, który nie jest środkiem trwałym. Samochód ten jest wykorzystywany do celów firmowych oraz prywatnych. Ładowanie pojazdu odbywa się w domu z gniazdka. Używana ładowarka ma licznik pobieranych kWh. W gniazdku nie ma podlicznika. Na fakturze nie ma wyszczególnionej pozycji – ładowanie samochodu. Jest tylko całkowita kwota i liczba kWh zużytych w mieszkaniu. Z faktury nie można wyodrębnić kwoty i liczby kWh zużytych do samochodu. Czy pan Tomasz może zaliczyć do kosztów działalności wydatek przeznaczony na ładowanie pojazdu? Jeżeli może on samodzielnie prowadzić ewidencję pobieranych kWh podczas ładowania samochodu, a następnie można obliczyć, jaka część faktury za prąd stanowi prąd zużyty do ładowania samochodu, to mężczyzna może zaliczyć do kosztów prowadzonej działalności 20% tak obliczonego na podstawie faktury wydatku zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o PIT.

W konsekwencji, jeżeli przedsiębiorca jest w stanie faktycznie określić wartość zużytej energii elektrycznej potrzebnej do ładowania samochodu elektrycznego, to do kosztów uzyskania przychodów może zaliczyć zużytą energię elektryczną w części wynikającej z art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o PIT, tj. w wysokości 20% poniesionych wydatków z tego tytułu, w sytuacji, gdy samochód prywatny wykorzystywany jest także do celów działalności gospodarczej.

Na zakończenie trzeba podkreślić, że podatnik musi być w stanie udowodnić w sposób wiarygodny, jaka część faktury za energię elektryczną dotyczy ładowania samochodu osobowego. Dopiero do tak ustalonej części przeznaczonej na ładowanie należy zastosować limit określony w art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o PIT.