Zastanawiasz się, czym w praktyce jest oświadczenie WH-OSC i w jakich sytuacjach należy je złożyć? Dokument ten to formalne potwierdzenie posiadania dokumentów uprawniających do zastosowania preferencyjnych zasad opodatkowania do wypłat lub dalszych wypłat w podatku dochodowym od osób prawnych. W dalszej części artykułu wskażemy, w jakich terminach płatnik składa oświadczenie WH-OSC oraz z jakich elementów konstrukcyjnych składa się ten formularz.
Kiedy podatnik składa oświadczenie WH-OSC?
W pierwszej kolejności wskażmy, że zgodnie z art. 26 ust. 2e ustawy o CIT, jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 (np. odsetki) oraz art. 22 ust. 1 (dywidendy) na rzecz podmiotu powiązanego przekroczyła w roku podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwotę 2 000 000 zł na rzecz tego samego podatnika, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami są obowiązane jako płatnicy pobrać, z zastrzeżeniem ust. 2g, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat według stawki podatku określonej w art. 21 ust. 1 pkt 1 (20%) lub art. 22 ust. 1 (19%) od nadwyżki ponad kwotę 2 000 000 zł:
- z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e;
- bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Ww. przepis dotyczy tzw. mechanizmu pay & refund. Chodzi tutaj o konieczność poboru podatku u źródła według stawki podstawowej, a następnie wnioskowania do urzędu skarbowego o zwrot podatku. Mechanizm ten dotyczy sytuacji, gdy łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 na rzecz podmiotu powiązanego przekroczyła w roku podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwotę 2 000 000 zł na rzecz tego samego podatnika. W takim przypadku podatnik ma obowiązek pobrać podatek, nawet jeżeli dana umowa międzynarodowa przewiduje zwolnienie lub niższą stawkę.
Jednocześnie stosownie do art. 26 ust. 7a ustawy o CIT przepisu ust. 2e nie stosuje się, jeżeli płatnik złożył oświadczenie, że:
- ma dokumenty wymagane przez przepisy prawa podatkowego dla zastosowania stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania;
- po przeprowadzeniu weryfikacji, o której mowa w ust. 1, nie ma wiedzy uzasadniającej przypuszczenie, że istnieją okoliczności wykluczające możliwość zastosowania stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Zgodnie zaś z art. 26 ust. 7b ww. ustawy oświadczenie, o którym mowa w ust. 7a, składa kierownik jednostki w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy o rachunkowości, a w przypadku gdy jednostką kieruje organ wieloosobowy – wyznaczona osoba wchodząca w skład tego organu, przy czym nie jest dopuszczalne złożenie tego oświadczenia przez pełnomocnika.
Stosownie do art. 26 ust. 7c ustawy o CIT oświadczenie, o którym mowa w ust. 7a, płatnik jest obowiązany złożyć do organu podatkowego nie później niż ostatniego dnia drugiego miesiąca następującego po miesiącu, w którym doszło do przekroczenia kwoty 2 000 000 zł, przy czym wykonanie tego obowiązku po dokonaniu wypłaty nie zwalnia płatnika z obowiązku dochowania należytej staranności przed jej dokonaniem. Oświadczenie składane w tym terminie zwane jest oświadczeniem pierwotnym.
Po złożeniu oświadczenia pierwotnego płatnik do dalszych wypłat ww. należności dokonywanych na rzecz podatnika, którego dotyczyło oświadczenie, może nie stosować mechanizmu pay & refund do ostatniego dnia roku podatkowego, w którym złożył to oświadczenie.
Natomiast w przypadku dalszych wypłat konieczne jest złożenie oświadczenia następczego. Termin na złożenie oświadczenia następczego upływa ostatniego dnia miesiąca następującego po zakończeniu roku podatkowego, w którym płatnik złożył oświadczenie pierwotne.
Złożenie oświadczenia pozwala jednocześnie na wykluczenie mechanizmu pay & refund oraz zastosowanie stawki podatkowej wynikającej z umowy międzynarodowej. Potwierdza to treść interpretacji Dyrektora KIS z 21 września 2023 roku (nr 0114-KDIP2-1.4010.410.2023.2.JF): „Spółka wypłacająca należności na rzecz Spółki niemieckiej transparentnej podatkowo mogłaby zastosować art. 26 ust. 7j ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, bowiem dysponuje aktualnymi certyfikatami rezydencji wspólników Spółki niemieckiej. Jeśli zaistnieją przesłanki do zastosowania stawki preferencyjnej wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, Spółka jako płatnik powinna do naczelnika właściwego urzędu skarbowego dla osób zagranicznych złożyć oświadczenie o spełnieniu warunków do niepobrania podatku, zastosowania zwolnienia bądź stawki podatku (WH- OSC)”.
Wzór oświadczenia WH-OSC
Zgodnie z art. 26 ust. 7j ustawy o CIT oświadczenie składa się w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej dostępnej w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
Oświadczenie składa się z następujących części:
A. Cel i miejsce złożenia oświadczenia
B. Dane identyfikacyjne płatnika (polska spółka)
C. Dane oświadczenia – obejmuje złożenie oświadczenia następczego lub korekty oświadczenia pierwotnego lub korekty oświadczenia następczego
D. Dane identyfikacyjne podatnika (zagraniczny odbiorca należności)
E. Informacje o wypłatach z podziałem na należności licencyjne, odsetki oraz dywidendy
F. Dane identyfikacyjne osoby składającej oświadczenie
G. Treść oświadczenia (pierwotnego lub następczego)
H. Dane osoby do kontaktu
Na końcu znajdują się oświadczenia. Po pierwsze zgodnie z art. 58a ust 1 pkt 5 Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa, jeżeli oświadczenie pierwotne lub następcze nie jest zgodne z prawdą, to oznacza, że płatnik nie dokonał wymaganej weryfikacji lub podjęta przez niego weryfikacja nie była adekwatna do charakteru i skali działalności płatnika i wówczas organ podatkowy ustala dodatkowe zobowiązanie podatkowe.
Po drugie za podanie nieprawdy lub zatajenie prawdy grozi odpowiedzialność przewidziana w Kodeksie karnym skarbowym. Oznacza to, że oświadczenie nie może zawierać dowolnych treści, uzależnionych od decyzji płatnika go składającego, którą następnie płatnik mógłby według własnej woli zmienić, lecz powinno odzwierciedlać rzeczywisty stan.
Jak wskazuje treść interpretacji Dyrektora KIS z 24 kwietnia 2025 roku (nr 0114-KDIP2-1.4010.159.2025.2.AZ), formularz WH-OSC (tj. oświadczenie o posiadaniu dokumentów uprawniających do zastosowania preferencyjnych zasad opodatkowania do wypłat lub dalszych wypłat w podatku dochodowym od osób prawnych) przewiduje możliwość złożenia korekty zarówno oświadczenia pierwotnego, jak i następczego. Nie można jednak skorygować ww. oświadczenia w zakresie określonych ustawowo wymogów technicznych i formalnych, w tym: sposobu złożenia, terminu złożenia czy określenia podatnika. Możliwe jest natomiast korygowanie oczywistych błędów pisarskich.
W przypadku gdy oświadczenie WH-OSC zawiera błędy wskazujące na to, że zostało ono złożone nieskutecznie, a termin do złożenia tego oświadczenia jeszcze nie upłynął, możliwe jest złożenie nowego, prawidłowego oświadczenia.
Podsumowując, oświadczenie WH-OSC składa płatnik podatku dochodowego od osób prawnych, w terminie nie później niż ostatniego dnia 2. miesiąca następującego po miesiącu, w którym doszło do przekroczenia kwoty 2 000 000 zł („oświadczenie pierwotne”). W przypadku dokonywania dalszych wypłat oświadczenie składa się w terminie do ostatniego dnia miesiąca następującego po zakończeniu roku podatkowego albo okresu, o którym mowa w art. 26 ust. 2j ustawy o CIT („oświadczenie następcze”).
Polecamy:
