Poradnik Przedsiębiorcy

Ochrona roszczeń pracowników - zmiany od 21.08.2017 r.

21.08.2017 r. w Dzienniku ustaw opublikowano nowelizację ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy oraz ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Teraz ochrona roszczeń pracowniczych jest większa. Nowe przepisy zaczęły obowiązywać po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku ustaw.

Ochrona roszczeń pracowników - zmiany

Wprowadzone do ustawy zmiany mają na celu zwłaszcza:

  • poszerzenie ochrony roszczeń pracowniczych osób pozbawionych zatrudnienia i świadczeń przysługujących im z tego tytułu, w związku z niewypłacalnością pracodawcy;

  • szybsze udzielanie pomocy finansowej w związku z zaprzestaniem działalności przez pracodawcę.

Uwaga!

Od 21 sierpnia 2017 roku obowiązuje większa ochrona roszczeń pracowników.

Rozszerzenie definicji pracownika

W art. 10 ustawy przedstawiono rozszerzoną definicję pracownika. Ochrona roszczeń pracowników w związku z nowelizacją ustawy będzie obejmowała także osoby zatrudnione u pracodawcy, które do tej pory były wyłączone z ochrony, ponieważ mogły mieć wpływ na działalność pracodawcy. Tymi osobami są m.in. małżonek pracodawcy, dzieci własne i dzieci drugiego małżonka, dzieci przysposobione, rodzice, macocha, ojczym. Zapis ten dostosowany jest do prawa obowiązującego w Unii Europejskiej.

Wydłużenie okresów odniesienia

W ustawie zostały wydłużone okresy referencyjne między rozwiązaniem stosunku pracy, a datą niewypłacalności pracodawcy. Teraz okres ten wynosi 12 miesięcy (o 3 miesiące więcej niż poprzednio). Dzięki tej zmianie ochrona roszczeń pracowników będzie dotyczyła również osób, w przypadku których uprawnienia do świadczeń nie mieściły się w dotychczasowych okresach odniesienia.

Uwaga!

Okres odniesienia (referencyjny) to czas pomiędzy rozwiązaniem stosunku pracy a datą niewypłacalności pracodawcy. Aktualnie okres ten wynosi 12 miesięcy.

Poszerzenie katalogu świadczeń pracowniczych w związku z niewypłacalnością pracodawcy

W nowelizacji ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy poszerzeniu uległ katalog świadczeń pracowniczych w przypadku niewypłacalności pracodawcy. Do tej pory możliwe było wypłacanie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy należny tylko za rok, w którym ustał stosunek pracy. Ustawa wprowadza zmianę, ekwiwalent z tytułu niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego będzie wypłacany również za rok poprzedni. Dodatkowo, wypłata świadczeń z tytułu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy będzie możliwa także wtedy, kiedy rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło w czasie nie dłuższym niż 4 miesiące po dacie niewypłacalności pracodawcy.

Uwaga!

Od 21 sierpnia 2017 roku, w ramach wypłacanych świadczeń pracowniczych, będzie wypłacany ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy również za rok poprzedni w stosunku do roku, w którym ustał stosunek pracy.

Zaliczka na poczet świadczeń niezaspokojonych przez pracodawcę

W związku z wprowadzeniem nowej definicji "faktycznego zaprzestania działalności”, skonkretyzowaniem daty faktycznego zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej i uszczegółowieniem przepisów normujących instytucję wypłaty zaliczki na poczet świadczeń niezaspokojonych przez pracodawcę, który faktycznie zaprzestał działalności gospodarczej, zastosowanie tej instytucji stało się możliwe. Dodatkowo, procedurę wypłacania zaliczek uproszczono i odformalizowano. Zamiast dokumentów potwierdzających uprawnienia pracownika wprowadzono oświadczenia. Zaliczka będzie wypłacana w wysokości niezaspokojonych przez pracodawcę roszczeń pracowników. Kwota ta jednak nie może być wyższa niż kwota minimalnego wynagrodzenia za pracę, obowiązująca w dniu złożenia wniosku o wypłatę zaliczki.

Uwaga!

Kwota zaliczki na poczet świadczeń niezaspokojonych przez pracodawcę nie może być wyższa niż kwota minimalnego wynagrodzenia za pracę.

Wypłata świadczeń przez wojewódzkie urzędy pracy

Zostały wprowadzone również zmiany w zakresie wypłaty świadczeń przez wojewódzkie urzędy pracy, a mianowicie:

  • podstawę wypłaty świadczeń pracowniczych stanowi kwota przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia obowiązująca w dniu złożenia wykazu bądź wniosku o wypłatę świadczenia;

  • świadczenia mają charakter jednorazowy (w odniesieniu do tych samych pracowników danego pracodawcy), a zaległe świadczenia okresowe, w tym wynagrodzenie, będą wypłacane za okres nie dłuższy niż 3 miesiące;

  • jeżeli marszałek województwa odmówi wypłaty świadczeń lub zaliczki, wnioskodawca będzie miał 30 dni na odwołanie się przed sądem pracy, licząc od daty doręczenia.

Zwolnienie z opłaty stosunkowej

W ramach zmian wprowadzono również zwolnienie z opłaty stosunkowej w sprawach z zakresu prawa pracy, w przypadku dochodzenia zwrotu należności, powstałych w wyniku realizacji przepisów z zakresu ochrony roszczeń pracowników w razie niewypłacalności pracodawcy. Zapis ten dotyczy kwot przekraczających 50 000,00 zł. W związku z tym świadczenia pracownicze w przypadku niewypłacalności pracodawców będą wypłacane ze środków FGŚP.

Uwaga!

Opłata stosunkowa pobierana jest w sprawach o prawa majątkowe i wynosi 5% wartości przedmiotu sporu bądź przedmiotu zaskarżenia.

Nowelizacja ustawy doprecyzowuje także niektóre przepisy w zakresie ochrony roszczeń pracowników.

Polskie prawo dąży do dostosowania przepisów do prawa obowiązującego w Unii Europejskiej. Tym razem zmiany dotyczą większej ochrony roszczeń pracowników. Dzięki tym zmianom, w przypadku niewypłacalności pracodawców, pracownicy mogą liczyć na to, że przysługujące im świadczenia nie przepadną.