Poradnik Przedsiębiorcy

Inwestycja w obcym środku trwałym - rozliczenie nakładów

Przy rozpoczynaniu działalności gospodarczej i w trakcie jej prowadzenia przedsiębiorcy często korzystają z lokali wynajmowanych. Nie zawsze są to lokale przystosowane do specyfiki wykonywanej działalności. Często wymagają remontu lub nawet modernizacji pomieszczeń. Podatnicy nie zawsze wiedzą, jak należy rozliczać nakłady poniesione na obcy lokal. Jest to w dużym stopniu uzależnione od kosztów, jakie zostały poniesione. Sprawdź, jak powinna zostać rozliczona inwestycja w obcym środku trwałym

Inwestycja w obcym środku trwałym - definicja

Inwestycja w obcym środku trwałym nie zostało jasno zdefiniowana w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże w art. 5a pkt 1 określono samo pojęcie inwestycji - oznacza to środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy o rachunkowości.

Uwaga!

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 16 ustawy o rachunkowości:

(...) środki trwałe w budowie - rozumie się przez to zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego.

W związku z powyższym można stwierdzić, że inwestycją w obcym środku trwałym są wydatki, które zostały poniesione na ulepszenie środków trwałych:

  • wynajmowane,

  • dzierżawione,

  • leasingowane,

  • albo użytkowane na podstawie inne umowy.

Za inwestycję w obcym środku trwałym nie można uznać remontu, który powinien być rozliczany w kosztach na bieżąco. Tym samym nakłady na jego ulepszenie muszą się wiązać się z przebudową, rozbudową, rekonstrukcją czy modernizacją.

Wydatki poniżej 3 500 zł a inwestycja w obcym środku trwałym

W jaki sposób należy rozliczyć nakłady, poniesione w związku z inwestycją w obcym środku trwałym? Jest to uzależnione, jak wspomniano, przede wszystkim od rodzaju wykonywanych prac w lokalu. Jak również od wysokości poniesionych wydatków związanych z tymi pracami.

Jeśli więc przeprowadzone w wynajętym lokalu prace są związane z jego ulepszeniem (przebudową, rozbudową czy modernizacją), spowodują powstanie inwestycji w obcym środku trwałym. Rozliczenie poniesionych na nią nakładów jest wówczas uzależnione od wysokości wydatków. Jeżeli nie przekroczy ona łącznie w danym roku podatkowym wartości
3 500 zł - netto w przypadku czynnych podatników VAT lub brutto w przypadku zwolnionych z tego podatku, należy ją:

  • zaliczyć bezpośrednio w koszty uzyskania przychodów na podstawie wystawionych faktur,

  • uznać za niskocenną inwestycję w obcym środku trwałym i wprowadzić do ewidencji środków trwałych, przy czy można zastosować jednorazowy odpis amortyzacyjny w miesiącu przyjęcia do używania.

Ważne!

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za koszty uzyskania przychodów można uznać wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodów, zachowania lub zabezpieczenia ich źródła (poza kosztami wymienionymi w art. 23).

W przypadku, gdy podatnik dokonuje tylko remontu w lokalu, a nakłady poniesione na ten cel mają np. charakter odtworzeniowy, czyli przywracają pierwotny stan techniczny, tego typu koszty nie zostaną zaliczone do inwestycji w obcym środku trwałym. Takie wydatki należy zaliczyć bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu ich poniesienia.

Inwestycja w obcym środku trwałym - wydatki powyżej 3 500 zł

Wiadomo już, które wydatki możemy zaliczyć do inwestycji w obcym środku trwałym. Jeśli więc nakłady poniesione na ulepszenie obcego lokalu łącznie przewyższą kwotę 3 500 zł, nie można zaliczyć ich bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów. Wówczas należy zaliczyć je do inwestycji w obcym środku trwałym. W takim wypadku nakłady, które zostały poniesione, będą rozliczane w kosztach uzyskania przychodów poprzez miesięczne odpisy amortyzacyjne od ustalonej wartości początkowej.

A co, gdyby początkowo wydatki związane z poniesionymi nakładami na lokalu zostały zaliczone bezpośrednio do kosztów (wartość inwestycji nie miała przekroczyć kwoty 3 500 zł), a później okazałoby się, że łączna suma tych wydatków w trakcie roku podatkowego jednak przekroczy tę kwotę? W takiej sytuacji należałoby zrobić korektę kosztów o zaliczone do nich wcześniej nakłady, które powinny zostać uwzględnione w wartości początkowej inwestycji w obcym środku trwałym. Tym samym należy je uwzględnić w wartości początkowej inwestycji w obcym środku trwałym i wprowadzić do ewidencji środków trwałych firmy.

Amortyzacja a inwestycja w obcym środku trwałym

Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych amortyzacji podlegają stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

  • budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

  • maszyny, urządzenia i środki transportu,

  • inne przedmioty.

Warunkiem jest między innymi przewidywany czas ich używania - powinien być dłuższy niż rok. Poza tym powinny być wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu lub dzierżawy.