Poradnik Przedsiębiorcy

Wartość początkowa środków trwałych i WNiP - jak ustalić?

Jednym z elementów, które pojawiają się w toku prowadzenia działalności gospodarczej, są środki trwałe i wartości niematerialne i prawne. Przedsiębiorca może wejść w ich posiadanie w różnoraki sposób i od tego może zależeć metoda ich wyceny. Przeczytaj poniższy artykuł i dowiedz się, jak powinna zostać ustalona wartość początkowa środków trwałych i WNiP

Środki trwałe i wartości niematerialne i prawne - definicja

Za środki trwałe uważa się stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania: 

 

  • budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
  • maszyny, urządzenia i środki transportu,
  • inne przedmioty,

które dodatkowo spełniają poniższe warunki:

  • przewidywany okres używania jest dłuższy niż rok,
  • będą wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu.

Za wartości niematerialne i prawne uważa się nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania nabyte:

  • spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
  • spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
  • prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
  • autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
  • licencje,
  • prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej,
  • wartość stanowiąca równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how),

które podobnie jak w przypadku środków trwałych spełniają poniższe warunki:

  • przewidywany okres używania jest dłuższy niż rok oraz
  • będą używane w działalności gospodarczej albo oddane do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu.

Wartość początkowa środków trwałych i WNiP wg ustawy

Zgodnie z art. 22g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wartość początkowa środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych ustalana jest w zależności od sposobu ich nabycia lub wejścia w ich posiadanie:

  1. odpłatne nabycie – cena nabycia (kwota należna zbywcy, powiększona o ewentualne koszty związane z zakupem środka trwałego, naliczone do dnia przekazania środka trwałego do użytkowania),
  2. wytworzenie we własnym zakresie – koszt wytworzenia (koszty materiałów, usług obcych, wynagrodzeń pracowników oraz inne poniesione koszty, dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych),
  3. nieodpłatne otrzymanie – wartość rynkowa z dnia nabycia, chyba że umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości,
  4. aport do spółki cywilnej (suma wydatków poniesionych na nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu, które nie były zaliczone wcześniej do kosztów podatkowych w jakiejkolwiek formie).

Wartość początkowa środków trwałych przy odpłatnym nabyciu

Najczęstszą formą pozyskania środków trwałych jest ich zakup. Jak już opisano wcześniej, określając wartość początkową należy wziąć pod uwagę cenę nabycia powiększoną o wydatki związane z zakupem, które zostały naliczone do dnia przyjęcia środka trwałego do używania w firmie. Najczęściej są to:

  • koszty transportu środka trwałego,
  • ubezpieczenie w drodze,
  • wydatki na montaż/instalację środków trwałych,
  • cło i podatek akcyzowy w przypadku importu środków trwałych spoza UE,
  • podatek VAT jeżeli nabywca nie ma prawa do jego odliczenia (całość lub części podatku), np. w przypadku:
    • podatnika zwolnionego z VAT,

    • gdy zakup jest związany ze sprzedażą mieszaną,

    • nabycia samochodu osobowego w rozliczeniu VAT 50/50%,

  • wydatki na ekspertyzy czy opłaty skarbowe,
  • odsetki od kredytu naliczone do dnia przyjęcia środka trwałego do używania w firmie,
  • w przypadku pojazdów: opłata za rejestrację, PCC, tłumaczenie dokumentów (np. przy zakupie z zagranicy), wydatki na remont czy dodatkowe wyposażenie,
  • wydatki na oprogramowanie, które w ogóle warunkuje pracę na danym środku trwałym.

Możesz ocenić ten artykuł