Poradnik Przedsiębiorcy

Powered by

wFirma.pl

Poznaj
niezbędne narzędzia
do zarządzania
Twoją firmą!

Dostępne
na wszystkie
platformy

Apple Windows Android BlackBerry

Najem turystyczny a kasa fiskalna

Najem turystyczny a zwolnienie przedmiotowe z kasy fiskalnej

Z treści przepisu par. 2 ust. 1 rozporządzenia w sprawie zwolnień wynika, iż z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2017 r., zwolnione są czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia, m.in. najem turystyczny.

W tym przypadku kluczową kwestią dla zastosowania zwolnienia z ewidencjonowania sprzedaży na kasie fiskalnej jest ustalenie, czy usługi najmu turystycznego mieszczą się w jednym z grupowań PKWiU wskazanym w załączniku do ww. rozporządzenia.

Do czynności tych należą tylko nieliczne usługi związane z zakwaterowaniem. Są to następujące usługi:

  1. usługi w zakresie noclegów i usług towarzyszące świadczone przez hotele, motele, pensjonaty i inne obiekty hotelowe - dotyczy wyłącznie usług świadczonych przez obozowiska dla dzieci (PKWiU ex 55.10.10.0, poz. 19 załącznika),

  2. pozostałe usługi obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania bez obsługi - dotyczy wyłącznie usług świadczonych przez obozowiska dla dzieci (PKWiU ex 55.20.19.0, poz. 20 załącznika),

  3. pozostałe usługi związane z zakwaterowaniem z wyłączeniem PKWiU 55.90.13.0 - dotyczy wyłącznie: usług krótkotrwałego zakwaterowania pozostałe, gdzie indziej niesklasyfikowane, z wyłączeniem usług hotelarskich i turystycznych (PKWiU ex 55.90.1, poz. 21 załącznika).

Obowiązek dokumentowania sprzedaży fakturą został bezpośrednio wpisany w odpowiednich pozycjach załącznika.

Należy również zwrócić uwagę na fakt, że to podatnik jest zobowiązany do dokonania samodzielnej klasyfikacji statystycznej usług świadczonych przez niego i to na nim ciąży odpowiedzialność za prawidłową klasyfikację. W razie trudności może zwrócić się o pomoc do Urzędu Statystycznego w Łodzi.

W sytuacji jednak gdy najem turystyczny ma charakter krótkoterminowy (wakacyjny, turystyczny), usługi z nim związane są zazwyczaj sklasyfikowane w PKWiU 55.20 jako “Usługi obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania”. Grupowanie to obejmuje m.in.:

  • usługi świadczone przez schroniska młodzieżowe, schroniska górskie, chaty lub domki,

  • usługi świadczone przez domy letniskowe, do których goście, przebywający z dala od stałego miejsca zamieszkania, posiadają prawo wspólnego użytkowania przez określony okres każdego roku,

  • zakwaterowanie w cyklu dziennym lub tygodniowym, z zapewnieniem lub nie minimalnych usług towarzyszących zakwaterowaniu w specjalnie wydzielonych umeblowanych pokojach lub pomieszczeniach umożliwiających mieszkanie w obiektach wypoczynku wakacyjnego (np. w ośrodkach kolonijnych, ośrodkach wczasowych, domach wycieczkowych), kwaterach dla gości, bungalowach, ośrodkach szkoleniowo-wypoczynkowych, gospodarstwach wiejskich (agroturystyka) oraz w okresie wakacji w domach studenckich, internatach i bursach szkolnych.

Usługi sklasyfikowane w PKWiU 55.20 nie zostały wymienione w załączniku do ww. rozporządzenia jako zwolnione z ewidencjonowania (za wyjątkiem usług świadczonych przez obozowiska dla dzieci). W związku z tym jeżeli podatnik świadczy usługi mieszące się w tym ugrupowaniu, nie może skorzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania na podstawie par. 2 ust. 1 ww. rozporządzenia.

Warto jednak zaznaczyć, że istnieją również inne zwolnienia, które nie zależą od klasyfikacji usług, z których może skorzystać podatnik. Jedno z takich zwolnień to zwolnienie ze względu na formę zapłaty, zawarte w pozycji 38 załącznika do rozporządzenia w sprawie zwolnień.

Aby skorzystać z tego zwolnienia, zapłata za wykonaną czynność musi być dokonana za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem). Jednocześnie z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie musi wynikać, jakiej konkretnej czynności ona dotyczyła. Trzeba jednak pamiętać, że wystarczy choć raz przyjąć zapłatę w formie gotówkowej, aby stracić prawo do skorzystania ze zwolnienia z ewidencjonowania. W tej sytuacji podatnikowi pozostanie zatem jedynie zwolnienie podmiotowe z ewidencjonowania.