Poradnik Przedsiębiorcy

Najem turystyczny - czy niezbędna jest kasa fiskalna?

Wielu przedsiębiorców, którzy są właścicielami mieszkań, domków czy kwater decydują się na najem turystyczny. Jednakże najczęściej jest on dokonywany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, związku z czym pojawia się pytanie czy przychody z tytułu najmu turystycznego powinny być ewidencjonowane na kasie fiskalnej. Odpowiadamy poniżej!

Najem turystyczny a zwolnienie przedmiotowe z kasy fiskalnej

Z treści przepisu par. 2 ust. 1 rozporządzenia w sprawie zwolnień wynika, iż z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2018 r., zwolnione są czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia, m.in. najem turystyczny.

W tym przypadku kluczową kwestią dla zastosowania zwolnienia z ewidencjonowania sprzedaży na kasie fiskalnej jest ustalenie, czy usługi najmu turystycznego mieszczą się w jednym z grupowań PKWiU wskazanym w załączniku do ww. rozporządzenia.

Do czynności tych należą tylko nieliczne usługi związane z zakwaterowaniem. Są to następujące usługi:

  1. usługi w zakresie noclegów i usług towarzyszące świadczone przez hotele, motele, pensjonaty i inne obiekty hotelowe - dotyczy wyłącznie usług świadczonych przez obozowiska dla dzieci (PKWiU ex 55.10.10.0, poz. 19 załącznika),

  2. pozostałe usługi obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania bez obsługi - dotyczy wyłącznie usług świadczonych przez obozowiska dla dzieci (PKWiU ex 55.20.19.0, poz. 20 załącznika),

  3. pozostałe usługi związane z zakwaterowaniem z wyłączeniem PKWiU 55.90.13.0 - dotyczy wyłącznie: usług krótkotrwałego zakwaterowania pozostałe, gdzie indziej niesklasyfikowane, z wyłączeniem usług hotelarskich i turystycznych (PKWiU ex 55.90.1, poz. 21 załącznika), jeżeli świadczenie tych usług w całości zostało udokumentowane fakturą

Obowiązek dokumentowania sprzedaży fakturą został bezpośrednio wpisany w odpowiednich pozycjach załącznika.

Należy również zwrócić uwagę na fakt, że to podatnik jest zobowiązany do dokonania samodzielnej klasyfikacji statystycznej usług świadczonych przez niego i to na nim ciąży odpowiedzialność za prawidłową klasyfikację. W razie trudności może zwrócić się o pomoc do Urzędu Statystycznego w Łodzi.

W sytuacji jednak gdy najem turystyczny ma charakter krótkoterminowy (wakacyjny, turystyczny), usługi z nim związane są zazwyczaj sklasyfikowane w PKWiU 55.20 jako “Usługi obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania”. Grupowanie to obejmuje m.in.:

  • usługi świadczone przez schroniska młodzieżowe, schroniska górskie, chaty lub domki,

  • usługi świadczone przez domy letniskowe, do których goście, przebywający z dala od stałego miejsca zamieszkania, posiadają prawo wspólnego użytkowania przez określony okres każdego roku,

  • zakwaterowanie w cyklu dziennym lub tygodniowym, z zapewnieniem lub nie minimalnych usług towarzyszących zakwaterowaniu w specjalnie wydzielonych umeblowanych pokojach lub pomieszczeniach umożliwiających mieszkanie w obiektach wypoczynku wakacyjnego (np. w ośrodkach kolonijnych, ośrodkach wczasowych, domach wycieczkowych), kwaterach dla gości, bungalowach, ośrodkach szkoleniowo-wypoczynkowych, gospodarstwach wiejskich (agroturystyka) oraz w okresie wakacji w domach studenckich, internatach i bursach szkolnych.

Usługi sklasyfikowane w PKWiU 55.20 nie zostały wymienione w załączniku do ww. rozporządzenia jako zwolnione z ewidencjonowania (za wyjątkiem usług świadczonych przez obozowiska dla dzieci). W związku z tym jeżeli podatnik świadczy usługi mieszące się w tym ugrupowaniu, nie może skorzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania na podstawie par. 2 ust. 1 ww. rozporządzenia.

Warto jednak zaznaczyć, że istnieją również inne zwolnienia, które nie zależą od klasyfikacji usług, z których może skorzystać podatnik. Jedno z takich zwolnień to zwolnienie ze względu na formę zapłaty, zawarte w pozycji 39 załącznika do rozporządzenia w sprawie zwolnień.

Aby skorzystać z tego zwolnienia, zapłata za wykonaną czynność musi być dokonana za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem). Jednocześnie z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie musi wynikać, jakiej konkretnej czynności ona dotyczyła. Trzeba jednak pamiętać, że wystarczy choć raz przyjąć zapłatę w formie gotówkowej, aby stracić prawo do skorzystania ze zwolnienia z ewidencjonowania. W tej sytuacji podatnikowi pozostanie zatem jedynie zwolnienie podmiotowe z ewidencjonowania.

Zwolnienie podmiotowe z kasy fiskalnej a najem turystyczny

Par. 3 rozporządzenia w sprawie zwolnień określa zakres zwolnienia podmiotowego.

Zwolnieniu z kasy podlegają podmioty, u których obrót ze sprzedaży na rzecz osób fizycznych oraz rolników ryczałtowych w 2017 roku nie przekroczył 20 000 zł. Jeśli podatnik zaczął najem turystyczny w poprzednim roku podatkowym, to limit wylicza się proporcjonalnie do okresu prowadzenia najmu.

Proporcjonalnego przeliczenia limitu zwolnienia z ewidencjonowania muszą dokonać również podatnicy, którzy dopiero rozpoczęli najem turystyczny na rzecz osób fizycznych w 2018 roku. W zależności, w którym miesiącu wynajem zostanie rozpoczęty, trzeba będzie obliczyć proporcję, od dnia otrzymania pierwszego przychodu z najmu do końca roku podatkowego.

Przykład 1. 

Podatnik rozpoczął najem turystyczny na rzecz osób fizycznych 1 marca 2017 r. Limit zwolnienia z ewidencjonowania ustali w tej sytuacji w następujący sposób:

20 000 x 306 (liczba dni sprzedaży do końca roku) : 365 (liczba dni w roku) = 16.767,12 zł.

Jeżeli w trakcie 2017 roku limit zwolnienia z ewidencjonowania zostanie przekroczony, podatnik utraci prawo do zwolnienia po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym limit ten zostanie przekroczony.

Przykład 2. 

Podatnik dnia 26 marca 2017 r. przekroczył przysługujący mu limit. Kasę fiskalną musi zatem wprowadzić do 1 czerwca 2017 r.

W sytuacji gdy podatnik prowadzi najem turystyczny tylko w okresie wakacyjnym, nawet jeśli przekroczy limit po zakończeniu sezonu wakacyjnego, nie będzie musiał wprowadzić kasy od razu pod warunkiem, że w bieżącym roku nie będzie kontynuował najmu na rzecz osób fizycznych. W tym przypadku podatnik zobowiązany będzie prowadzić ewidencję w przyszłym roku, przed dokonaniem pierwszej usługi najmu.

Najem turystyczny - ewidencja sprzedaży na kasie fiskalnej

Podatnicy, którzy nie korzystają z żadnego ze zwolnień z kasy przy świadczeniu najmu turystycznego na rzecz osób fizycznych, są zobowiązani do ewidencjonowania sprzedaży na kasie fiskalnej.

Warto pamiętać też o tym, że na kasie należy ewidencjonować również otrzymane zaliczki, zadatki, czy przedpłaty, bowiem ich uzyskanie powoduje powstanie obowiązku podatkowego na gruncie podatku VAT.