Poradnik Przedsiębiorcy

Kamper w działalności gospodarczej a koszty

Pandemia COVID-19 zmieniła przyzwyczajenia związane z podróżowaniem. Bardzo popularne stały się kampery chętnie używane w czasie obostrzeń, a także wtedy gdy hotele i pensjonaty są otwarte – jako bezpieczniejsza alternatywa. Część przedsiębiorców decyduje się na zakup kampera w celu wynajmu czy też wykorzystania go w działalności, np. jako biuro mobilne lub w ramach podróży służbowych. Kamper w działalności gospodarczej może mieć wiele zastosowań, ułatwić prowadzenie działalności w czasach pandemii i przyczynić się do zwiększenia zysków, wszystko zależy od specyfiki działalności i pomysłowości przedsiębiorcy. Przeanalizujmy zatem, czy wydatek na zakup kampera i koszty eksploatacyjne z nim związane można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.

Czym są koszty uzyskania przychodów?

Koszty uzyskania przychodów to wszelkie wydatki pozostające w związku przyczynowo- skutkowym z przychodami osiąganymi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, z wyłączeniem tych zastrzeżonych w ustawie o podatku dochodowym jako koszty niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.

Art. 22 ust. 1 ustawy o PIT:
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Kosztami uzyskania przychodów są zatem wszystkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Każdy wydatek musi być właściwie udokumentowany, aby stanowił koszt podatkowy w firmie.

Kamper w działalności gospodarczej

Katalog kosztów uzyskania przychodów jest otwarty. O tym, jakie wydatki można zaliczyć do kosztów, decyduje przede wszystkim specyfika prowadzonej działalności gospodarczej. Związek przyczynowo- skutkowy pomiędzy poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła każdy przedsiębiorca powinien ocenić indywidualnie. Trzeba pamiętać, że w razie ewentualnej kontroli to na podatniku ciąży obowiązek wykazania powiązania wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Kamper w firmie może służyć do różnych celów, np. może być przeznaczony na wynajem w przedsiębiorstwie świadczącym usługi najmu, stanowić element składowy kosztów związanych z wyjazdem turystycznym w firmie sprzedającej wycieczki turystyczne kamperem, czy być wykorzystywany przez pracowników w ramach podróży służbowych w terenie.

Koszty uzyskania przychodów a pojazdy

Przepisy przewidują ograniczenia w możliwości zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów od wydatków związanych z nabyciem pojazdów osobowych i ich eksploatacją. Ograniczenia te nie odnoszą się natomiast do wydatków związanych z pojazdami innymi niż samochody osobowe. Wydatki na zakup oraz z tytułu eksploatacji pojazdów niespełniających definicji samochodów osobowych można ujmować w kosztach w całości, oczywiście pod warunkiem uznania ich za koszty uzyskania przychodów, a więc gdy są to właściwie udokumentowane, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów, które nie zostały wyszczególnione w art. 23 ustawy o PIT.

Kluczową kwestią jest zatem ustalenie, czy kamper należy do grupy samochodów osobowych. W zależności od jego rodzaju, pojazd może być zaliczony do grupy samochodów osobowych w rozumieniu przepisów podatkowych (pojazdów samochodowych w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą) lub nie spełniać definicji pojazdu samochodowego.

Art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
Samochód osobowy – oznacza to pojazd samochodowy w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, z wyjątkiem:

a) pojazdu samochodowego mającego jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą:

- klasyfikowanego na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub
- z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków,

b) pojazdu samochodowego, który posiada kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu,
c) pojazdu specjalnego, jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym, i jeżeli spełnione są również warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:

- agregat elektryczny/spawalniczy,
- do prac wiertniczych,
- koparka, koparko-spycharka,
- ładowarka,
- podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,
- żuraw samochodowy,
d) pojazdu samochodowego określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 86a ust. 16 ustawy o podatku od towarów i usług.

Dokonując zakupu kampera, należy zatem ustalić, czy pojazd spełnia definicję samochodu osobowego. Jeżeli tak, to przedsiębiorcę co do zasady obowiązuje ograniczenie zaliczenia wydatków związanych z zakupem i eksploatacją. Czynnym podatnikom VAT wykorzystującym pojazd do czynności opodatkowanych przysługuje wówczas 50% odliczenia VAT, a w kosztach podatkowych mogą ująć 75% poniesionych wydatków. Przedsiębiorca może jednak zadeklarować firmowy rodzaj dysponowania kampera, odliczyć pełny VAT i zaliczyć całość poniesionych wydatków do kosztów podatkowych, jednak w takiej sytuacji ma obowiązek złożyć w urzędzie skarbowym druk VAT-26, ustalić regulamin użytkowania pojazdu i prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu.

Należy podkreślić, że zgodnie z art. 86a ust. 5 pkt 1 warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych przeznaczonych wyłącznie do:

  1. odprzedaży;

  2. sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika;

  3. oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze

– jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika.

Oznacza to, że w przypadku, gdy wynajem pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika, a kamper będzie przeznaczony wyłącznie na wynajem, to nie ma konieczności składania VAT formularza VAT-26 i prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu w celu pełnego odliczenia VAT i rozliczenia kosztów eksploatacyjnych związanych z kamperem.

W przypadku, gdy kamper w działalności gospodarczej nie spełnia definicji samochodu osobowego, wszelkie wydatki z nim związane podlegają rozliczeniu w kosztach bez ograniczenia, przepisy nie przewidują także ograniczenia w odliczeniu VAT. Podatnik może wówczas wprowadzić kamper do ewidencji środków trwałych, a następnie dokonywać od niego odpisów amortyzacyjnych stanowiących koszty uzyskania przychodów w całości. Przedsiębiorca będący właścicielem kampera niespełniającego definicji samochodu osobowego w pełnej kwocie rozliczy również wydatki na eksploatację pojazdu.

Kamper w działalności gospodarczej – interpretacja indywidualna

Interpretacja indywidualna z 6 kwietnia 2021 roku (sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.1028.2020.4.MD) wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dotyczyła zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych i wydatków eksploatacyjnych związanych z użytkowaniem kampera w działalności gospodarczej.

Wnioskodawca będący czynnym podatnikiem VAT, stosujący podatek liniowy w działalności na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, prowadzi działalność w zakresie produkcji wyrobów budowlanych z betonu (PKD 23.61.Z), wynajmu i dzierżawy pozostałych pojazdów samochodowych (ciężarowych, osobowych, pojazdów specjalnych), z wyłączeniem motocykli (PKD 77.12.Z) oraz wynajmu nieruchomości, środków trwałych (głównie maszyn budowlanych, takich jak koparki, ładowarki). Planuje on zakup pojazdu (kampera) o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony, który będzie zarejestrowany jako samochód specjalny M1 i będzie ponosił wydatki związane z kamperem, m.in. na nabycie pojazdu, paliwo czy inne koszty eksploatacyjne. Wnioskodawca zaznacza, że w związku z ograniczeniami spowodowanymi przez epidemię COVID-19 utrudnione stały się spotkania wyjazdowe na realizowane budowy (ograniczenia hotelowe, ograniczenia liczby spotkań, brak spotkań w budynkach barakowych czy kontenerach ze względu na ograniczenia ustawowe). Z tego powodu zgłaszane jest ze strony spółek prowadzących takie projekty zwiększone zapotrzebowanie na mobilne biura – głównie kampery. Przy założeniu, że kamper będzie wykorzystywany wyłącznie na potrzeby działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT (m.in. będzie on wynajmowany innym podmiotom gospodarczym), a wydatki związane z pojazdem będą ponoszone w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, wnioskodawca zadał pytanie, czy może wprowadzić pojazd do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i dokonywać odpisów amortyzacyjnych stanowiących koszty uzyskania przychodów w całości, a także rozpoznawać wydatki na eksploatację pojazdu jako koszty uzyskania przychodów w całości.

Dyrektor Krajowej Administracji Skarbowej stwierdził:

„Jak wskazano we wniosku Wnioskodawca zamierza nabyć na podstawie faktury VAT pojazd (kamper) o dopuszczalnej masie całkowitej (DMC) powyżej 3,5 tony (kamper będzie zarejestrowany jako samochód specjalny M1). Zatem, w świetle powołanej powyżej definicji zawartej w art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie będzie stanowił on samochodu osobowego. Z uwagi na powyższe stwierdzić należy, że skoro wskazany we wniosku samochód nie będzie samochodem osobowym, to ograniczenie kosztów eksploatacji, o których mowa w art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie znajduje zastosowania. […]

[…] pojazd (kamper), który zamierza nabyć Wnioskodawca nie będzie stanowił w myśl cytowanych powyżej przepisów – samochodu osobowego. Do amortyzacji tego pojazdu, nie będzie więc miało zastosowania ograniczenie, o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec powyższego, o ile przedmiotowy pojazd (kamper) spełniał będzie przesłanki do uznania go za środek trwały, który będzie wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca będzie mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od jego wartości początkowej, bez ograniczeń kwotowych”.