Poradnik Przedsiębiorcy

Praca w porze nocnej a dodatkowe wynagrodzenie

Pora nocna obejmuje osiem godzin między 21:00 a 7:00. Pracodawca wskazuje porę nocną w regulaminie zakładu pracy, a jeżeli nie jest zobowiązany do wydania regulaminu, przekazuje pracownikowi w formie pisemnej informację dodatkową o warunkach zatrudnienia. Praca w porze nocnej może mieć dowolny układ godzin z zastrzeżeniem, że musi się zawierać w przedziale między godzinami 21:00 a 7:00 i obejmować co najmniej osiem kolejnych godzin. Pora nocna nie musi zostać wyznaczona dla każdego pracownika w sposób identyczny. 

Uwaga!

W przypadku niewyznaczenia w zakładzie 8 godzin trwania pory nocnej, wszystkie 10 godzin przypadających od 21:00 do 7:00 traktowane są jako godziny nocne.

Praca w porze nocnej

W przepisach Kodeksu pracy zostało uregulowane pojęcie pracujących w nocy. Pracownik, którego rozkład czasu pracy obejmuje w każdej dobie co najmniej trzy godziny pracy w porze nocnej lub którego co najmniej 1/4 czasu pracy w okresie rozliczeniowym przypada na porę nocną, jest pracującym w nocy.

Czas pracy pracującego w nocy nie może przekraczać 8 godzin na dobę, jeżeli wykonuje prace szczególnie niebezpieczne albo związane z dużym wysiłkiem fizycznym lub umysłowym. Powyższe nie dotyczy:

  • pracowników zarządzających w imieniu pracodawcy zakładem pracy,

  • przypadków konieczności prowadzenia akcji ratowniczej w celu ochrony życia lub zdrowia ludzkiego, ochrony mienia bądź środowiska albo usunięcia awarii.

Na pisemny wniosek pracującego w porze nocnej pracodawca informuje właściwego okręgowego inspektora pracy o zatrudnianiu pracowników pracujących w nocy.

Rekompensata za pracę w porze nocnej

Pracownikowi wykonującemu pracę w porze nocnej przysługuje dodatek do wynagrodzenia za każdą godzinę pracy w wysokości 20% stawki godzinowej wynikającej z minimalnego wynagrodzenia za pracę. Pracodawca może ustalić inną stawkę, pod warunkiem, że będzie wyższa niż minimalna. Dodatek za pracę w porze nocnej należy się nawet za jedną godzinę takiej pracy, bez względu na to, czy pracownik wykonuje pracę w nocy stale, czy epizodycznie.

Sposób obliczenia dodatku za jedną godzinę pracy w porze nocnej uregulowano w rozporządzeniu w sprawie sposobu ustalania wynagrodzenia w okresie niewykonywania pracy oraz wynagrodzenia stanowiącego podstawę obliczania odszkodowań, odpraw, dodatków wyrównawczych do wynagrodzenia oraz innych należności przewidzianych w Kodeksie pracy. Zgodnie z postanowieniami § 4b ww. rozporządzenia przy ustalaniu dodatkowego wynagrodzenia przysługującego za pracę w porze nocnej minimalne wynagrodzenie za pracę dzieli się przez liczbę godzin pracy przypadających do przepracowania w danym miesiącu.

 Wysokość dodatku za jedną godzinę pracy w nocy będzie więc różna w poszczególnych miesiącach, gdyż zależy od wymiaru godzin pracy przypadających do przepracowania w danym miesiącu.

Tabela z informacją, jak kształtuje się dodatek za pracę w porze nocnej w 2018 roku:

Mies.

Liczba godzin  pracy

Obliczenie wysokości dodatku

Wysokość dodatku brutto za 1 godz.

I

168 godz.

2100 zł /168 h = 12,50 zł × 20%

2,50 zł

II

160 godz.

2100 zł /160 h = 13,13 zł × 20%

2,63 zł

III

176 godz.

2100 zł /176 h = 11,93 zł × 20%

2,39 zł

IV

160 godz.

2100 zł /160 h = 13,13 zł × 20%

2,63 zł

V

160 godz.

2100 zł /160 h =13,13 zł × 20%

2,63 zł

VI

168 godz.

2100 zł /168 h = 12,50 zł × 20%

2,50 zł

VII

176 godz.

2100 zł /176 h = 11,93  zł × 20%

2,39 zł

VIII

176 godz.

2100 zł /176 h = 11,93  zł × 20%

2,39 zł

IX

160 godz.

2100 zł /160 h = 13,13  zł × 20%

2,63 zł

X

184 godz.

2100 zł /184 h = 11,41 zł × 20%

2,28 zł

XI

168 godz.

2100 zł /168 h = 12,50 zł × 20%

2,50 zł

XII

152 godz.

2100 zł /152 h = 13,82 zł × 20%

2,76 zł

Praca w porze nocnej - kiedy jest zabroniona?

Niektóre grupy pracowników objęte są bezwzględnym zakazem świadczenia pracy w nocy, a w niektórych przypadkach praca w nocy możliwa jest za zgodą pracownika lub po wyrażeniu zgody przez lekarza.

Praca w porze nocnej zabroniona jest dla:

  • kobiet w ciąży,

  • pracowników opiekujących się dzieckiem do 4 lat - bez ich zgody,

  • pracowników młodocianych,

  • pracowników niepełnosprawnych - bez zgody lekarza sprawującego opiekę.