Prowadzenie działalności w Polsce przez zagraniczne firmy - zasady działania

Nasz ekspert:
Artykuły autora

Wielkość tekstu:

Osoby zagraniczne mogą podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na zasadach określonych w ustawie o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Przeczytaj poniższy artykuł i dowiedz się, jakie wygląda prowadzenie działalności w Polsce przez zagraniczne firmy!

Osoby zagraniczne z UE i spoza UE – jakie zasady ich dotyczą?

Osoby zagraniczne z państw członkowskich mogą podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na takich samych zasadach jak obywatele polscy.

Na takich samych zasadach jak obywatele polscy mogą podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej także obywatele innych państw niż państwa członkowskie UE, którzy posiadają w Rzeczypospolitej Polskiej:

  • zezwolenie na pobyt stały;
  • zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej;
  • zezwolenie na pobyt czasowy udzielone w związku z okolicznością, o której mowa w art. 144, art. 151 ust. 1, art. 159 ust. 1 lub art. 186 ust. 1 pkt 3, 4 i 7 Ustawy z dnia 12 grudnia 2013 roku o cudzoziemcach;
  • status uchodźcy;
  • ochronę uzupełniającą;
  • zgodę na pobyt ze względów humanitarnych lub zgodę na pobyt tolerowany;
  • zezwolenie na pobyt czasowy i pozostają w związku małżeńskim zawartym z obywatelem polskim zamieszkałym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
  • zezwolenie na pobyt czasowy w celu wykonywania działalności gospodarczej, udzielone ze względu na kontynuowanie prowadzonej już działalności gospodarczej na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

Na zasadach analogicznych do znajdujących zastosowanie do obywateli polskich mogą wykonywać działalność także osoby zagraniczne, które:

  • korzystają w Rzeczypospolitej Polskiej z ochrony czasowej;
  • posiadają ważną Kartę Polaka;
  • są członkami rodziny, w rozumieniu właściwych przepisów, dołączającymi do obywateli państw członkowskich lub przebywającymi z nimi;
  • przebywają na terytorium RP na podstawie art. 108 ust. 1 pkt 2 lub art. 206 ust. 1 pkt 2 Ustawy z dnia 12 grudnia 2013 roku o cudzoziemcach lub na podstawie umieszczonego w dokumencie podróży odcisku stempla, który potwierdza złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, jeżeli bezpośrednio przed złożeniem wniosku byli uprawnieni do podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej na podstawie ust. 2 pkt 1 lit. c i g;
  • są uczestnikami organizowanych lub współorganizowanych przez podmioty, o których mowa w art. 3 Ustawy z dnia 25 lutego 2016 roku o ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego, programów wsparcia dla cudzoziemców w zakresie podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W pozostałych przypadkach osoby zagraniczne mają prawo do podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej wyłącznie w formie spółki komandytowej, spółki komandytowo-akcyjnej, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, prostej spółki akcyjnej i spółki akcyjnej, a także do przystępowania do takich spółek oraz obejmowania bądź nabywania ich udziałów lub akcji, o ile umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej.

Członek rodziny osoby zagranicznej, do której odnoszą się umowy międzynarodowe, posiadający zezwolenie na pobyt czasowy, może podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na takich samych zasadach jak ta osoba zagraniczna. Z kolei członek rodziny posiadający zezwolenie na pobyt czasowy udzielone w związku z przybywaniem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przebywaniem na tym terytorium w celu połączenia z rodziną, może podejmować i wykonywać działalność gospodarczą w takim samym zakresie jak cudzoziemcy, którzy posiadają zezwolenie na pobyt czasowy i wykonują działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej dokonanego na zasadzie wzajemności.

Zasady czasowego świadczenia usług przez przedsiębiorców z UE

Usługodawca z państwa członkowskiego może czasowo świadczyć usługi na zasadach określonych we właściwych przepisach regulujących swobodę świadczenia usług bez konieczności uzyskania wpisu do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

Czasowe świadczenie usług przez usługodawcę z państwa członkowskiego może wiązać się z obowiązkiem uzyskania koncesji, zezwolenia, wpisu do rejestru działalności regulowanej, certyfikatu lub inną formą reglamentacji, o ile przepisy odrębnych ustaw nakładają taki obowiązek.

Pozostałe osoby zagraniczne inne niż wymienione powyżej mogą świadczyć usługi na terytorium RP na zasadach określonych w wiążących RP umowach międzynarodowych lub – w braku takich umów – na zasadzie wzajemności.

Prowadzenie działalności w Polsce przez zagraniczne firmy a ograniczenia w świadczeniu usług

Organy nie mogą nakładać na usługobiorcę wymogów, które ograniczają korzystanie z usług świadczonych przez usługodawcę z państwa członkowskiego, w szczególności:

  • obowiązku uzyskania zezwolenia na korzystanie z usługi;
  • ograniczeń stanowiących dyskryminację w zakresie przyznawania pomocy finansowej.

Organy nie mogą nakładać na usługobiorcę wymogów dyskryminujących ze względu na pochodzenie lub miejsce zamieszkania.

Usługodawca powinien zapewnić, aby ogólne warunki dostępu do świadczonej przez niego usługi nie dyskryminowały usługobiorcy ze względu na obywatelstwo lub miejsce zamieszkania.

Oddziały przedsiębiorstw zagranicznych – jakie zasady ich dotyczą?

Dla wykonywania działalności gospodarczej na terytorium RP przedsiębiorcy zagraniczni z państw członkowskich mogą tworzyć oddziały z siedzibą na terytorium RP. Pozostali przedsiębiorcy zagraniczni mogą, dla wykonywania działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na zasadzie wzajemności, o ile ratyfikowane umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej, tworzyć oddziały z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Przedsiębiorca zagraniczny w ramach oddziału może wykonywać działalność gospodarczą wyłącznie w zakresie, w jakim prowadzi ją za granicą.

Przedsiębiorca zagraniczny tworzący oddział jest obowiązany ustanowić osobę upoważnioną w oddziale do reprezentowania go. Może on rozpocząć działalność w ramach oddziału po uzyskaniu wpisu oddziału do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego.

Przedsiębiorca zagraniczny, który utworzył oddział, jest ponadto obowiązany:

  • używać do oznaczenia oddziału oryginalnej nazwy przedsiębiorcy zagranicznego wraz z przetłumaczoną na język polski nazwą formy prawnej przedsiębiorcy oraz dodaniem wyrazów „oddział w Polsce”;
  • prowadzić dla oddziału oddzielną rachunkowość w języku polskim zgodnie z przepisami o rachunkowości;
  • zgłaszać ministrowi wszelkie zmiany stanu faktycznego i prawnego w zakresie otwarcia likwidacji przedsiębiorcy lub utraty prawa wykonywania działalności gospodarczej, w terminie 14 dni od dnia ich wystąpienia.

Przedstawicielstwa przedsiębiorców zagranicznych – jakie zasady ich dotyczą?

Przedsiębiorcy zagraniczni mogą tworzyć i prowadzić na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przedstawicielstwa. Zakres ich działania może obejmować wyłącznie prowadzenie działalności w zakresie reklamy i promocji przedsiębiorcy zagranicznego. Przedstawicielstwo mogą utworzyć i prowadzić również osoby zagraniczne, powołane aktem właściwego organu państwa ich siedziby do promocji gospodarki tego państwa, z tym że zakres działania takiego przedstawicielstwa może obejmować wyłącznie promocję i reklamę gospodarki tego państwa.

Utworzenie i prowadzenie przedstawicielstwa wymaga wpisu do rejestru przedstawicielstw przedsiębiorców zagranicznych, zwanego dalej rejestrem przedstawicielstw, prowadzonego przez ministra. Wpisu do rejestru przedstawicielstw dokonuje się na podstawie złożonego wniosku i zgodnie z jego treścią. Wpis do rejestru dokonywany jest na okres 2 lat od dnia dokonania wpisu (obowiązywanie wpisu). Na wniosek przedsiębiorcy zagranicznego – złożony w ciągu ostatnich 90 dni obowiązywania wpisu – wpis zostaje przedłużony na kolejny okres 2 lat.

Przedsiębiorca zagraniczny, który utworzył przedstawicielstwo, jest obowiązany:

  • używać do oznaczenia przedstawicielstwa oryginalnej nazwy przedsiębiorcy zagranicznego wraz z dodaniem wyrazów „przedstawicielstwo w Polsce”;
  • prowadzić dla przedstawicielstwa oddzielną rachunkowość w języku polskim zgodnie z przepisami o rachunkowości;
  • zgłaszać ministrowi wszelkie zmiany stanu faktycznego i prawnego w zakresie danych oraz wszelkie zmiany dotyczące otwarcia likwidacji przedsiębiorcy zagranicznego, który utworzył przedstawicielstwo, lub dotyczące utraty przez tego przedsiębiorcę prawa wykonywania działalności gospodarczej, w terminie 14 dni od dnia wystąpienia takich okoliczności.

Przedsiębiorca zagraniczny tworzący przedstawicielstwo jest obowiązany ustanowić osobę upoważnioną w przedstawicielstwie do reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego.

Artykuły
Brak wyników.
Więcej artykułów
Wzory
Brak wyników.
Więcej wzorów