W 2025 roku poniosłem wydatki na ocieplenie budynku mieszkalnego, który należy do mnie i do żony. Uzyskuje dochód ze stosunku pracy. Czy całą kwotę ulgi termomodernizacyjnej muszę rozliczyć w zeznaniu PIT za 2025 rok, czy też mogę przenieść kwotę ulgi na kolejne lata podatkowe?
W zeznaniu za 2025 rok podatnik powinien skorzystać z odliczenia do wysokości dochodu uzyskanego w tym roku. W następnych latach można odliczyć kwotę, która nie znalazła pokrycia w dochodzie za ten rok.
Zasady rozliczenia w zeznaniu PIT ulgi termomodernizacyjnej
Zgodnie z art. 26h ust. 1 Ustawy z 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT): podatnik będący właścicielem lub współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego ma prawo odliczyć od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, wydatki poniesione w roku podatkowym na materiały budowlane, urządzenia i usługi, związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w tym budynku, określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 10, które zostanie zakończone w okresie 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek.
Adresatami ulgi termomodernizacyjnej są podatnicy podatku dochodowego opłacający podatek według skali podatkowej, podatku liniowego (19%) oraz ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Warunkiem skorzystania z odliczenia jest bycie właścicielem lub współwłaścicielem jednorodzinnego budynku mieszkalnego oraz ponoszenie wydatków na realizację przedsięwzięć termomodernizacyjnych.
Ponadto odliczenie przysługuje pod warunkiem zakończenia przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w okresie do trzech kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek.
Stosownie zaś do art. 5a pkt 18b ustawy o PIT w zw. z art. 3 pkt 2a Ustawy z 7 lipca 1994 roku – Prawo budowlane przez budynek mieszkalny jednorodzinny należy rozumieć budynek wolnostojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.
Z kolei art. 5a pkt 18c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych definiuje przedsięwzięcie termomodernizacyjne jako przedsięwzięcie termomodernizacyjne w rozumieniu art. 2 pkt 2 Ustawy z 21 listopada 2008 roku o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków. Według tego artykułu przedmiotem przedsięwzięć termomodernizacyjnych jest:
- ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania i podgrzewania wody użytkowej oraz ogrzewania do budynków mieszkalnych, budynków zbiorowego zamieszkania oraz budynków stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego służących do wykonywania przez nie zadań publicznych,
- ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie strat energii pierwotnej w lokalnych sieciach ciepłowniczych oraz zasilających je lokalnych źródłach ciepła, jeżeli budynki wymienione w lit. a, do których dostarczana jest z tych sieci energia, spełniają wymagania w zakresie oszczędności energii, określone w przepisach prawa budowlanego, lub zostały podjęte działania mające na celu zmniejszenie zużycia energii dostarczanej do tych budynków,
- wykonanie przyłącza technicznego do scentralizowanego źródła ciepła, w związku z likwidacją lokalnego źródła ciepła, w wyniku czego następuje zmniejszenie kosztów pozyskania ciepła dostarczanego do budynków wymienionych w lit. a,
- całkowita lub częściowa zamiana źródeł energii na źródła odnawialne lub zastosowanie wysokosprawnej kogeneracji.
W myśl zaś art. 26h ust. 2 ustawy o PIT: kwota odliczenia nie może przekroczyć 53 000 zł w odniesieniu do wszystkich realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych w poszczególnych budynkach, których podatnik jest właścicielem lub współwłaścicielem.
Stosownie do art. 26h ust. 3 ww. ustawy: wysokość wydatków ustala się na podstawie faktur wystawionych przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku.
Natomiast, zgodnie z art. 26h ust. 5 cytowanej ustawy: odliczeniu nie podlegają wydatki w części, w jakiej zostały:
- sfinansowane (dofinansowane) ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej lub wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej lub zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie;
- zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub uwzględnione przez podatnika w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej.
Powyższa regulacja wskazuje na brak możliwości odliczenia wydatków, których podatnik nie poniósł, gdyż zostały mu zwrócone. Odliczeniu podlegają te wydatki, które uszczuplają majątek podatnika. Nie ma także możliwości odliczenia wydatków, które w jakiejkolwiek formie pomniejszyły już jego zobowiązanie podatkowe.
Katalog wydatków podlegających odliczeniu został określony w załączniku do Rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju z 21 grudnia 2018 roku w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych.
Zakres czasowy odliczenia ulgi termomodernizacyjnej
Wydatki podlegające odliczeniu w ramach omawianej ulgi należy rozliczyć w zeznaniu podatkowym składanym za rok, w którym zostały poniesione. Kwota odliczenia nie może przekroczyć 53 000 zł w odniesieniu do wszystkich realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych w poszczególnych budynkach, których podatnik jest właścicielem lub współwłaścicielem.
Artykuł 26h ust. 6 ww. ustawy o PIT stanowi, że: odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono wydatki. W myśl art. 26h ust. 7 tego aktu prawnego: kwota odliczenia nieznajdująca pokrycia w rocznym dochodzie podatnika podlega odliczeniu w kolejnych latach, nie dłużej jednak niż przez 6 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek.
Jak wskazał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 9 września 2020 roku (nr 0113-KDIPT2-2.4011.540.2020.3.EC), podatnik ma 6 lat na odliczenie poniesionych wydatków od dochodów. Dotyczy to sytuacji, w której dochód podatnika w pierwszym roku przeprowadzenia inwestycji będzie niewystarczający, by odliczyć wszystkie wydatki poniesione w ramach ulgi termomodernizacyjnej. W takiej sytuacji będzie on mógł pomniejszać podstawę opodatkowania w kolejnych latach. Jednakże okres rozliczania ulgi od danej inwestycji termomodernizacyjnej nie może przekroczyć 6 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek.
Jeżeli podatnik dokona inwestycji termomodernizacyjnej, nie wykorzystując przy tym jednorazowego limitu 53 000 zł, to pozostała część będzie mogła być wykorzystana przy kolejnej inwestycji termomodernizacyjnej. Nie będzie mógł natomiast skorzystać z kolejnej ulgi termomodernizacyjnej w kwocie 53 000 zł w przypadku przeprowadzenia kolejnego przedsięwzięcia termomodernizacyjnego.
Podsumowując, przepisy ustawy o PIT przewidują możliwość przeniesienia na kolejne lata uprawnień z ulgi termomodernizacyjnej. Z treści art. 26h ust. 7 ustawy wynika, że na kolejne lata może być przeniesiona kwota ulgi nieznajdująca pokrycia w dochodzie podatnika.
Polecamy:
