Ulga termomodernizacyjna bez faktury VAT – czy to możliwe?

W 2025 roku przeprowadziłem termomodernizację mojego domu jednorodzinnego. Nie mam faktury VAT, która potwierdzałaby poniesienie związanych z tym wydatków. Dysponuje jedynie potwierdzeniem zapłaty. Czy w takim przypadku ulga termomodernizacyjna bez faktury VAT w zeznaniu rocznym PIT jest możliwa?

Robert, Lublin

Zgodnie ze stanowiskiem organów podatkowych oraz sądów administracyjnych w przypadku braku faktury VAT podatnik traci prawo do skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej.

Ogólne warunki stosowania ulgi termomodernizacyjnej

Zgodnie z art. 26h ust. 1 Ustawy z 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT): podatnik będący właścicielem lub współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego ma prawo odliczyć od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, wydatki poniesione w roku podatkowym na materiały budowlane, urządzenia i usługi, związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w tym budynku, określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 10, które zostanie zakończone w okresie 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek.

Z ulgi termomodernizacyjnej mogą skorzystać podatnicy podatku dochodowego opłacający podatek według skali podatkowej, stawki 19% oraz ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, będący właścicielami lub współwłaścicielami jednorodzinnych budynków mieszkalnych i ponoszący wydatki na realizację przedsięwzięć termomodernizacyjnych.

Ulga termomodernizacyjna dotyczy przedsięwzięć termomodernizacyjnych – zgodnie z art. 5a pkt 18c ustawy o PIT – których przedmiotem jest:

1. ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania i podgrzewania wody użytkowej oraz ogrzewania do budynków mieszkalnych, budynków zbiorowego zamieszkania oraz budynków stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego służących do wykonywania przez nie zadań publicznych,
2. ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie strat energii pierwotnej w lokalnych sieciach ciepłowniczych oraz zasilających je lokalnych źródłach ciepła, jeżeli budynki wymienione w lit. a, do których dostarczana jest z tych sieci energia, spełniają wymagania w zakresie oszczędności energii, określone w przepisach prawa budowlanego, lub zostały podjęte działania mające na celu zmniejszenie zużycia energii dostarczanej do tych budynków,
3. wykonanie przyłącza technicznego do scentralizowanego źródła ciepła, w związku z likwidacją lokalnego źródła ciepła, w wyniku czego następuje zmniejszenie kosztów pozyskania ciepła dostarczanego do budynków wymienionych w lit. a,
4. całkowita lub częściowa zamiana źródeł energii na źródła odnawialne lub zastosowanie wysokosprawnej kogeneracji.

Na podstawie art. 26h ust. 2 ustawy o PIT: kwota odliczenia nie może przekroczyć 53 000 zł w odniesieniu do wszystkich realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych w poszczególnych budynkach, których podatnik jest właścicielem lub współwłaścicielem.

Odliczeniu nie podlegają wydatki w części, w jakiej zostały:

• sfinansowane (dofinansowane) ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej lub wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej lub zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie;
• zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub uwzględnione przez podatnika w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ustawy z 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa.

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono wydatki. Niewykorzystana część ulgi może być rozliczana w kolejnych latach, niedłużej jednak niż przez 6 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy z wydatków.

Podatnik, który po roku dokonania odliczeń otrzymał zwrot wydatków poniesionych na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, jest obowiązany doliczyć uprzednio odliczone kwoty do dochodu za rok podatkowy, w którym otrzymał ten zwrot.

Jeżeli podatnik nie zrealizuje przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w terminie, musi doliczyć wcześniej odliczone kwoty do dochodu za rok podatkowy, w którym ten termin upłynął.

Dokumentowanie wydatków a ulga termomodernizacyjna bez faktury VAT

W zakresie analizowanego zagadnienia należy wskazać, że zgodnie z art. 26h ust. 3 ustawy o PIT: wysokość wydatków ustala się na podstawie faktur wystawionych przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku.

Natomiast zgodnie z art. 26h ust. 4 ustawy: jeżeli poniesione wydatki były opodatkowane podatkiem od towarów i usług, za kwotę wydatku uważa się wydatek wraz z podatkiem od towarów i usług, o ile podatek ten nie został odliczony na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług. Za datę poniesienia wydatku uważa się dzień wystawienia faktury.

W tym zakresie warto przywołać fragment objaśnień podatkowych Ministerstwa Finansów z 30 czerwca 2025 roku dotyczących „Form wsparcia przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w podatku dochodowym od osób fizycznych”:

[…] jedynie w sytuacji, gdy podatnik posiada fakturę wystawioną przez podatnika podatku od towarów i usług, niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku, może odliczyć ten wydatek w ramach ulgi termomodernizacyjnej przy założeniu, że spełnione są pozostałe warunki.

Ponadto zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 19 marca 2025 roku (sygn. akt I SA/Gl 1116/24) z art. 26h ust. 3 ustawy PIT wynika, że podstawę do ustalenia wysokości poniesionych wydatków stanowi faktura wystawiona przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku. Ustawodawca wskazał, jakim dowodem należy potwierdzić poniesienie wydatku i jego wysokość. W tym przypadku ustawa przewiduje ściśle określony sposób dokumentowania wydatku na termomodernizację. 

W ocenie Sądu, skoro ustawa jako jedyny dowód poniesienia wydatków przewiduje fakturę, to nie może jej zastąpić inny dowód. W konsekwencji Sąd stanął na stanowisku, że dokumentem potwierdzającym wysokość wydatków poniesionych w roku podatkowym na materiały budowlane, urządzenia i usługi, związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, o którym mowa w art. 26h ust. 1 i 3 ustawy o PIT, jest wyłącznie faktura w rozumieniu Ustawy z 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług.

W konsekwencji wysokość wydatków ustala się na podstawie faktur wystawionych przez podatników VAT niekorzystających ze zwolnienia z tego podatku. Oznacza to, że w ramach ulgi termomodernizacyjnej można odliczyć wyłącznie wydatki udokumentowane fakturą VAT wystawioną przez czynnego podatnika VAT. Inne dowody nie mogą stanowić podstawy ich uwzględnienia w ramach tej ulgi.

Również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 31 marca 2026 roku (nr 0115-KDIT3.4011.204.2026.2.AWO), wskazał, że przepisy ustawy o PIT nie wskazują na inny (niż wynikający wprost z art. 26h ust. 3 w związku z art. 26h ust. 4 ustawy o PIT) sposób udokumentowania wydatków uprawniających do odliczenia wydatków w ramach ulgi termomodernizacyjnej.

Podsumowując, podatnik pomimo poniesienia wydatków na przedsięwzięcie termomodernizacyjne nie ma prawa do skorzystania z ulgi regulowanej w art. 26h ustawy o PIT, jeżeli nie dysponuje fakturą VAT.