Limitowanie kosztów finansowania dłużnego a dywidendy w CIT

W sytuacji, gdy w strukturze spółki pojawiają się koszty finansowania dłużnego, podatnicy są zobowiązani do ich weryfikacji zgodnie z obowiązującymi przepisami podatkowymi. Limitowanie kosztów finansowania dłużnego stanowi kluczowy element kalkulacji podatku CIT, który wymaga precyzyjnego ustalenia podstawy opodatkowania, w tym prawidłowego uwzględnienia przychodów z dywidend.

Jak przebiega limitowanie kosztów finansowania dłużnego w CIT

Do kwestii kosztów finansowania dłużnego odnosi się art. 15c ustawy CIT, gdzie w ust. 1 czytamy, że podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, są obowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego w części, w jakiej nadwyżka kosztów finansowania dłużnego przekracza wyższą ze wskazanych kwot:

1) kwotę 3 000 000 zł albo

2) kwotę obliczoną według następującego wzoru:

[ (P - Po) - (K - Am - Kfd)) x 30%

w którym poszczególne symbole oznaczają:

P - zsumowaną wartość przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym,

Po - przychody o charakterze odsetkowym,

K - sumę kosztów uzyskania przychodów bez pomniejszeń wynikających z niniejszego ustępu,

Am - odpisy amortyzacyjne, o których mowa w art. 16a-16m, zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów,

Kfd - zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego nieuwzględnione w wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, przed dokonaniem pomniejszeń wynikających z niniejszego ustępu.

W myśl art. 15c ust. 3 ustawy o CIT przez nadwyżkę kosztów finansowania dłużnego rozumie się kwotę, o jaką poniesione przez podatnika koszty finansowania dłużnego, podlegające zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w roku podatkowym, przewyższają uzyskane przez podatnika w tym roku podatkowym podlegające opodatkowaniu przychody o charakterze odsetkowym.

Stosownie do art. 15c ust. 4 ustawy o CIT do przychodów i kosztów, o których mowa w ust. 1 i 3, przepis art. 7 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

W myśl art. 7 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę opodatkowania, nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku.

W myśl art. 7 ust. 3 pkt 2-3 ustawy o CIT przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę opodatkowania, nie uwzględnia się:

• przychodów wymienionych w art. 21, art. 22 i art. 24b, przy czym w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, uwzględnia się przychody wymienione w art. 21, jeżeli są związane z działalnością zakładu.
• kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, uwzględnia się koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 21, jeżeli przychody te zostały uwzględnione przez podatnika przy ustalaniu dochodu przypadającego na zagraniczny zakład.

Dywidendy w podatku CIT

Na gruncie podatku CIT przychody z tytułu otrzymanej dywidendy są zaliczane do Odsetki za zwłokę a przychód z zysków kapitałowych. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy podatek dochodowy od określonych w art. 7b ust. 1 pkt 1 przychodów z dywidend oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustala się w wysokości 19% uzyskanego przychodu (dochodu).

Jednocześnie do otrzymanych dywidend może znaleźć zastosowanie zwolnienie od podatku określone w art. 22 ust. 4 ustawy CIT. W myśl tej regulacji zwalnia się od podatku dochodowego przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. a, f oraz j, z wyjątkiem dochodów uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

1. wypłacającym dywidendę oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych jest spółka mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2. uzyskującym dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o których mowa w pkt 1, jest spółka podlegająca w Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania;
3. spółka, o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1;
4. spółka, o której mowa w pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.

Limitowanie kosztów finansowania dłużnego a dywidendy

Mając na uwadze brzmienie powyżej wskazanych przepisów, stwierdzić należy, że z ustawy o CIT nie wynika, aby limit kosztów wymienionych w art. 15c podlegał ograniczeniom w przypadku podmiotów uzyskujących przychody z dywidend, w tym z dywidend, które po spełnieniu określonych warunków podlegają zwolnieniu z opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym, o którym mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o CIT.

Tacy podatnicy ustalają przychody i koszty uzyskania przychodów na takich samych zasadach jak inne podmioty. Dopiero uzyskany przez nich dochód, jeśli zostaną spełnione określone warunki, może podlegać zwolnieniu z opodatkowania. Aby dochód ten wyliczyć, konieczne jest ustalenie kosztów uzyskania przychodów z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 15c ustawy o CIT.

„Odpowiednie” stosowanie przepisów art. 7 ust. 3 ustawy CIT, o którym mowa w art. 15c ust. 4 ustawy o CIT polega na nieuwzględnianiu przy wyliczaniu takich limitów przychodów ze źródeł, z których dochody nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym (np. działalność rolnicza), oraz kosztów uzyskania tych przychodów.

Jak wskazał Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 31.07.2026 r., nr 0111-KDIB1-2.4010.241.2026.2.ANK:

„ Opisane w tej regulacji odpowiednie stosowanie przepisu prowadzi do przyjęcia, że przy obliczaniu limitu zgodnie z art. 15c ust. 1 ustawy o CIT Spółka powinna zgodnie z art. 15c ust. 4 ustawy o CIT uwzględniać w zsumowanych przychodach ze wszystkich źródeł przychodów także przychody, o których mowa w art. 22 ustawy o CIT, tj. przychody z tytułu dywidend, które po spełnieniu warunków z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT podlegały zwolnieniu z opodatkowania.”

Przypomnijmy, że zgodnie z art. 15c ust. 1 ustawy podatnicy są obowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego w części, w jakiej nadwyżka kosztów finansowania dłużnego przekracza wyższą ze wskazanych kwot:

1) kwotę 3 000 000 zł albo

2) kwotę obliczoną według następującego wzoru:

[ (P - Po) - (K - Am - Kfd)) x 30%

W świetle zatem powyższej interpretacji podatkowej w pozycji „P” – zsumowana wartość przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym – należy uwzględnić także przychody z otrzymanych dywidend, które korzystają ze zwolnienia od podatku na mocy art. 22 ust. 4 ustawy CIT.