Poradnik Przedsiębiorcy

Pomoc de minimis - sprawdź, czy i ile możesz dostać

Przedsiębiorcy, którzy starają się inwestować i rozwijać swoją działalność, szukają różnych form jej finansowania. Często decydują się na zaciąganie kredytów lub pożyczek. Warto jednak przyjrzeć się innym sposobom na pozyskanie środków, które mogą przybierać różne kształty. Jedną z form wsparcia dla małych i średnich przedsiębiorstw jest pomoc de minimis. Sprawdź, czym jest oraz czy możesz się o nią ubiegać.

Czym jest pomoc de minimis?

Pomoc de minimis to forma wsparcia publicznego dla małych i średnich przedsiębiorców. Uważa się, że stanowi dużą szansę dla podatników. Nie wymaga notyfikacji Komisji Europejskiej. Całkowita kwota pomocy de minimis przyznanej przez państwo członkowskie jednemu przedsiębiorstwu nie może przekroczyć 200 000 euro w okresie trzech lat kalendarzowych. Wyjątkiem są przedsiębiorstwa z sektora drogowego transportu towarów, gdzie limit otrzymanej pomocy wynosi 100 000 euro.

Świadczenia usług zintegrowanych, w których sam transport jest tylko jednym z elementów usługi, np. usług przeprowadzkowych, pocztowych lub kurierskich albo usług obejmujących zbieranie i przetwarzanie odpadów, nie należy uznawać za usługi transportowe.

Wartość otrzymanej pomocy de minimis można sprawdzić w Urzędzie Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Istnieje również aplikacja SHRIMP, która ma ułatwić ten proces. Pułap pomocy gwarantuje niewywieranie wpływu na wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi Unii oraz nie zagraża konkurencji rynkowej.

Pomoc de minimis – kto nie może skorzystać?

Pomoc de minimis przeznacza się na rozwój przedsiębiorstw, a jej celem nie jest ratowanie firm, które są w kiepskiej kondycji finansowej. Dlatego też jednym z czynników wykluczających możliwość skorzystania ze wsparcia jest fakt, iż firma znajduje się w trudnej kondycji ekonomicznej. O wsparcie de minimis nie mogą ubiegać się także przedsiębiorcy:

  • z sektorów rybołówstwa i akwakultury,

  • zajmujący się produkcją podstawową produktów rolnych.

Pomoc de minimis nie obejmuje również pomocy uwarunkowanej pierwszeństwem korzystania z towarów krajowych do towarów z zagranicy. Ponadto nie można ubiegać się o wsparcie na działalność związaną z wywozem do państw trzecich lub państw członkowskich ani na działalność w sektorze przetwarzania i wprowadzania do obrotu produktów rolnych w następujących przypadkach:

  • kiedy wysokość pomocy ustalana jest na podstawie ceny lub ilości takich produktów nabytych od producentów podstawowych lub wprowadzonych na rynek przez przedsiębiorstwa objęte pomocą;

  • kiedy przyznanie pomocy zależy od faktu przekazania jej w części lub w całości producentom podstawowym.

Szczegółowe postanowienia dotyczące pomocy de minimis zawarte są w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1407/2013 z 18 grudnia 2013 roku, które weszło w życie 1 stycznia 2014 roku, zastępując wcześniejsze rozporządzenie Komisji (WE) nr 1998/2006 z 15 grudnia 2006 roku.

Pomoc de minimis – zakres

Wsparcie de minimis obejmuje m.in. najbardziej popularne dotacje ze środków unijnych. Ponadto państwo może w tym przypadku wesprzeć właścicieli firm poprzez m.in. zwolnienia z podatku od nieruchomości czy dotacje na cele środowiskowe. Pomoc de minimis może być przydzielana przedsiębiorcy w różnych formach. Wsparcie może obejmować przykładowo:

  • szkolenia,

  • inwestycje,

  • zwolnienia podatkowe,

  • umorzenia odsetek ZUS,

  • umorzenia kar,

  • umorzenia podatków,

  • gwarancje kredytowe,

  • dotacje,

  • rekompensaty.

Warunkiem skorzystania z pomocy de minimis jest uzyskanie zaświadczenia o pomocy de minimis wydanego przez właściwy organ uprawniony do pobierania opłaty. Zaświadczenie to zawiera informacje o udzielonej kwocie wsparcia wyrażone w euro oraz złotych, co pozwala na pilnowanie nieprzekroczenia limitu.

Pomoc w ramach de minimis może przybierać różne formy. Wśród najbardziej popularnych form wsparcia dla mikro- i małych przedsiębiorców są:

  • dotacje,

  • wyższy limit jednorazowej amortyzacji,

  • umorzenia, odroczenia lub rozłożenie na raty podatków.

Dotacje

Dotacje ze względu na ich bezzwrotny charakter stanowią dość powszechną formę wsparcia. Należy mieć jednak na uwadze, że nie każda dotacja udzielana jest w ramach pomocy de minimis, przez co nie zawsze pomniejsza ona ustalony limit. Dotacje z funduszy unijnych mogą być również udzielane w ramach innych programów wsparcia, np. regionalnej pomocy inwestycyjnej.

Co ważne, decydując się na dotację ze środków unijnych, trzeba mieć na uwadze, że bieżące wydatki nią sfinansowane nie będą stanowiły kosztu uzyskania przychodu w prowadzonej działalności.

Jednorazowa amortyzacja

Jednorazowa amortyzacja w ramach pomocy de minimis przysługuje podatnikom, którzy rozpoczęli działalność, oraz małym podatnikom. Oznacza to, że podatnik, który otworzył działalność w 2020 roku, może skorzystać z jednorazowej amortyzacji wyłącznie w tym roku.

Małym podatnikiem będzie przedsiębiorca, którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1 200 000 euro. W 2020 roku limit ten wynosi 8 747 000 zł (w zaokrągleniu do 1000 zł).

Korzystając z tej ulgi, podatnik ma prawo dokonać jednorazowej amortyzacji nabytych środków trwałych do wysokości limitu, który wynosi 50 tys. euro. Przeliczenia limitu na złote dokonuje się według średniego kursu NBP z pierwszego dnia roboczego października roku poprzedniego. W 2020 roku wynosi on 219 000 zł.

Limit jednorazowej amortyzacji, w sytuacji gdy podatnik nie korzysta z pomocy de minimis, wynosi 10 tys. zł.

Jednorazowa amortyzacja środków trwałych w ramach pomocy de minimis nie dotyczy jednak wszystkich składników majątku. Mogą zostać nią objęte wyłącznie środki trwałe należące do grup 3–8 Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT), tj.:
  • grupa 3 – kotły i maszyny energetyczne,

  • grupa 4 – maszyny, urządzenia i aparaty ogólnego zastosowania,

  • grupa 5 – specjalistyczne maszyny, urządzenia i aparaty,

  • grupa 6 – urządzenia techniczne,

  • grupa 7 – środki transportu z wyłączeniem samochodów osobowych,

  • grupa 8 – narzędzia, przyrządy, ruchomości i wyposażenie.

Jednorazowa amortyzacja de minimis nie dotyczy m.in. samochodów osobowych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Umorzenia, odroczenia lub rozłożenie podatków na raty

Możliwość skorzystania z umorzeń lub odroczeń podatków reguluje rozdział 7a działu III Ordynacji podatkowej. Ustawa opisuje możliwości oraz warunki skorzystania z ulgi. Podatnik, który je spełnia, może ubiegać się o:

  • odroczenie terminu płatności podatku lub rozłożenie zapłaty podatku na raty,

  • odroczenie lub rozłożenie na raty zapłaty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetek od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek,

  • umorzenie w całości lub w części zaległości podatkowych, odsetek za zwłokę lub opłaty prolongacyjnej.

W przypadku umorzenia zaległości podatkowej anulowane zostają również odsetki za zwłokę w całości lub w takiej części, w jakiej zaległość ta została umorzona.

Ulga w tej formie jest przyznawana w wyjątkowych sytuacjach – gdy chęć skorzystania z niej jest podyktowana ważnym interesem podatnika bądź interesem publicznym. Poprzez ważny interes podatnika można rozumieć sytuację, gdy w wyniku losowych zdarzeń podatnik nie ma możliwości uregulowania bieżących zobowiązań podatkowych lub spłaty zadłużenia. W interesie publicznym może być np. zachowanie miejsc pracy.

Pomoc de minimis może okazać się dużym wsparciem zarówno dla przedsiębiorców rozpoczynających działalność gospodarczą, jak i dla podatników, którzy już ją prowadzą. Różnorodność udzielanej pomocy sprawia, że może ona dotrzeć do większej liczby zainteresowanych. Warto jednak sprawdzić, czy prowadzona działalność kwalifikuje się do skorzystania z wybranej ulgi.