Poradnik Przedsiębiorcy

Spółka partnerska a prawo spółek

Spółka partnerska jest osobową spółką prawa handlowego przeznaczoną do prowadzenia działalności przez osoby wykonujące wolne zawody w spółce prowadzącej przedsiębiorstwo pod własną firmą. Jako spółka osobowa nie posiada osobowości prawnej, jest jednak wyposażona w zdolność do czynności prawnych, co nadaje jej statut uczestnika obrotu gospodarczego.

Wspólnik w spółce partnerskiej

Ważne!

W spółce partnerskiej wspólnicy są określani mianem partnerów, którymi mogą być tylko osoby fizyczne mające uprawnienia do wykonywania wolnego zawodu.

 

Wolny zawód w rozumieniu rozumieniu ustawodawcy cechuje się:

  • posiadaniem szczególnych potwierdzonych odpowiednimi dokumentami kwalifikacji do wykonywania określonego zawodu,

  • brakiem związania poleceniami zwierzchników przy wykonywaniu wolnego zawodu,

  • osobistym świadczeniem usług.

W Kodeksie spółek handlowych (dalej KSH) ustawodawca numeratywnie wymienia kategorie wolnych zawodów, w ramach których może funkcjonować spółka partnerska.

 

Art. 88 Kodeksu spółek handlowych

Partnerami w spółce mogą być osoby uprawnione do wykonywania następujących zawodów: adwokata, aptekarza, architekta, inżyniera budownictwa, biegłego rewidenta, brokera ubezpieczeniowego, doradcy podatkowego, maklera papierów wartościowych, doradcy inwestycyjnego, księgowego, lekarza, lekarza dentysty, lekarza weterynarii, notariusza, pielęgniarki, położnej, radcy prawnego, rzecznika patentowego, rzeczoznawcy majątkowego i tłumacza przysięgłego.

Umowa spółki partnerskiej

Ustawodawca wprowadza wobec umowy spółki partnerskiej wymóg formy pisemnej pod rygorem nieważności. W umowie spółki muszą znaleźć się elementy obligatoryjne, czyli:

  • firma (nazwa),

  • siedziba spółki,

  • wskazanie wkładów wnoszonych przez każdego wspólnika wraz z określeniem ich wartości,

  • określenie przedmiotu działania spółki,

  • określenie wolnego zawodu, który będzie wykonywany w ramach działalności spółki.

Elementy fakultatywne umowy spółki partnerskiej znajdą się w niej, jeśli zajdzie taka konieczność wynikła w związku z decyzjami partnerów. Jeśli zdecydują się rozszerzyć odpowiedzialność niektórych wspólników, w umowie spółki muszą znaleźć się ich imiona i nazwiska, a w przypadku, gdy partnerzy zdecydowali, że tylko niektórzy spośród nich lub osoby trzecie mają prawo reprezentacji spółki partnerskiej - również imiona i nazwiska tych partnerów lub osób trzecich.

Zawarcie umowy spółki partnerskiej nie jest czynnością, która prowadzi do powstania spółki. Aby spółka zaczęła istnieć, musi zostać zgłoszona przez partnerów do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym (dalej KRS). Wpis do rejestru ma więc charakter konstytutywny.

Ponieważ samo zawarcie umowy spółki partnerskiej nie oznacza jeszcze powstania nowego podmiotu prawa, za zobowiązania zaciągnięte na rzecz tworzącej się spółki pomiędzy dniem zawarcia umowy spółki a dniem jej rejestracji odpowiedzialność ponoszą osoby działające w imieniu spółki. Osobami tymi są najczęściej przyszli partnerzy, jednak przed rejestracją spółki nie mają jeszcze takiego statusu. Należy podkreślić, że ponoszona przez nich odpowiedzialność ma charakter tylko solidarny, a więc osoby te odpowiadają za zobowiązania osobiście z własnych majątków, a wierzyciel może dochodzić zaspokojenia roszczenia od dowolnie wybranego przez siebie dłużnika, który jeśli spełni świadczenie w całości lub w znacznej części, może dochodzić potem wyrównania od pozostałych wspólników.

Spółka partnerska a wkłady wspólników

Spółka partnerska została uregulowana w KSH na zasadzie odrębności względem spółki jawnej - przepisy regulują więc kwestie odmienne ukształtowane w odniesieniu do spółki partnerskiej, a jeżeli dana kwestia nie jest poruszana przez przepisy, należy stosować do niej przepisy regulujące tę kwestię w spółce jawnej.

Taka sytuacja zachodzi w przypadku wkładów w spółce partnerskiej. Oznacza to, że każdy ze wspólników jest zobowiązany do wniesienia do spółki wkładu, który może polegać na:

  • przeniesieniu lub obciążeniu prawa własności rzeczy lub innych praw

  • na dokonywaniu innych świadczeń na rzecz spółki, np. wykonywania usług lub świadczenia pracy

Wkład wspólnika spółki partnerskiej może więc przybrać zarówno postać pieniężną, jak i niepieniężną. W umowie spółki powinni zostać dokładnie określeni partnerzy, którzy wnieśli wkłady wraz z oznaczeniem wartości wniesionych wkładów. Zgodnie z postanowieniami KSH, w razie braku odmiennych postanowień w umowie spółki, domniemywa się, że wkłady wspólników są równe oraz że prawa, które wspólnik zobowiązał się wnieść do spółki, uważa się za przeniesione na spółkę.