Poradnik Przedsiębiorcy

VAT Mini One Stop Shop - dodatkowe ewidencje

Na mocy nowelizacji ustawy o VAT zostały wdrożone przepisy unijne oraz procedury Mini One Stop Shop, które przyniosły niektórym z podatników dodatkowe formalne obowiązki. Zmiany zostały wprowadzone w celu złagodzenia skutków zmian w zakresie ustalenia miejsca świadczenia usług telekomunikacyjne, nadawcze lub elektroniczne na rzecz osób niebędących podatnikami. Jednak wiąże się to równocześnie z koniecznością prowadzenia dodatkowej ewidencji. Przeczytaj więcej na ten temat!

Czym jest procedura Mini One Stop Shop?

Od 1 stycznia 2015 roku na mocy nowelizacji ustawy o VAT zmieniła się definicja miejsca świadczenia usług na rzecz osób niebędących podatnikami dla wybranych podmiotów, a tym samym zmienił się sposób opodatkowania transakcji świadczonych na ich rzecz. Zmianie uległa zasada ustalania miejsca świadczenia usług telekomunikacyjnych, nadawczych lub elektronicznych na rzecz osób prywatnych z innych krajów UE. Usługi te zostały objęte procedurą Mini One Stop Shop (MOSS).

Na mocy przepisów polski przedsiębiorca świadczący tego typu usługi będzie zobowiązany opodatkować sprzedaż wg przepisów obowiązujących w kraju konsumpcji (uprzednio dla takiej sprzedaży polski przedsiębiorca stosuje krajową stawkę VAT - zwykle 23%). Tym samym pociągnie to za sobą konieczność rejestracji dla celów rozliczania podatku od wartości dodanej w kraju właściwym dla nabywcy lub zarejestrowania się do nowego systemu - Mini One Stop Shop - w Polsce określonym mianem procedury szczególnej.

Obowiązek prowadzenia dodatkowych ewidencje dla celów procedury Mini One Stop Shop (MOSS)

Podatnicy korzystający z procedury szczególnej rozliczania VAT (MOSS) zobowiązani są do prowadzenia dodatkowej ewidencji. W ewidencji znaleźć się  powinny transakcje objęte procedurą Mini One Stop Shop.

Szczegółowe wytyczne, które powinny znaleźć się w ewidencji MOSS zostały uregulowane w art. 63c rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15.03.2011 roku, który obowiązuje od 1 stycznia 2015 roku.

 

Art. 63c:

1. Aby została uznana za wystarczająco szczegółową w rozumieniu art. 369 i 369k dyrektywy 2006/112/WE, ewidencja prowadzona przez podatnika musi zawierać następujące informacje:

  • oznaczenie państwa, z którego pochodzi konsument;

  • rodzaj świadczonej usługi;

  • data świadczenia usługi;

  • podstawa opodatkowania ze wskazaniem użytej waluty;

  • wszelkie dalsze kwoty podwyższające lub obniżające podstawę opodatkowania;

  • zastosowana stawkę VAT;

  • kwota należnego VAT ze wskazaniem użytej waluty;

  • data i kwota otrzymanych płatności;

  • wszelkie płatności zaliczkowe otrzymane przed świadczeniem usługi;

  • w przypadku gdy wystawiono fakturę - informacje zawarte na fakturze;

  • nazwisko/nazwę usługobiorcy, jeżeli są znane podatnikowi;

  • informacje wykorzystywane do określenia miejsca, z którego pochodzi konsument.