Czy budowa stacji ładowania pojazdów stanowi środek trwały?

Nasz ekspert:
Artykuły autora

Wielkość tekstu:

Z uwagi na coraz większą popularność pojazdów elektrycznych wielu przedsiębiorców rozważa budowę stacji ładowania pojazdów w ramach przedsiębiorstwa. Trzeba zatem zastanowić się nad jej podatkową kwalifikacją. W poniższym artykule zastanowimy się, czy budowa stacji ładowania pojazdów stanowi osobny środek trwały, czy też jest ulepszeniem tego już istniejącego.

Różnica pomiędzy środkiem trwałym a ulepszeniem

Aby uchwycić różnicę pomiędzy środkiem trwałym a ulepszeniem, należy przede wszystkim wskazać, że ulepszenie dotyczy już istniejącego środka trwałego.

Dlatego też w celu rozróżnienia przywołajmy definicję środka trwałego. Art. 22a ust. 1 ustawy PIT podaje, że są to stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

  1. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością;
  2. maszyny, urządzenia i środki transportu;
  3. inne przedmioty

– o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1.

Oznacza to, że środki trwałe będą podlegały amortyzacji po spełnieniu następujących warunków:

  • zostały nabyte lub wytworzone we własnym zakresie;
  • stanowią własność lub współwłasność podatnika;
  • są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania;
  • przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok – to podatnik samodzielnie decyduje o tym, jak długo będzie używany dany składnik;
  • są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu.

Podstawowym kryterium stanowiącym o klasyfikacji danego urządzenia (nabytego lub wytworzonego przez podatnika) jako odrębnego środka trwałego jest kwestia jego kompletności i zdatności do używania.

Natomiast w przypadku ulepszenia element kompletności i zdatności do użytku nie występuje. Ulepszenie dotyczy bowiem środka trwałego i samo w sobie nie może stanowić osobnego elementu. Funkcjonowanie ulepszenia nie jest możliwe bez środka trwałego, nie jest ono elementem samodzielnym.

Aby można było mówić o samodzielnym środku trwałym, konieczne jest spełnienie warunków ustawowych, wśród których ustawodawca wymienia kompletność i zdatność do użytku.

Kompletność i zdatność do użytku środków trwałych

W dalszej części musimy skupić się na przesłance kompletności oraz zdatności do użytku. Analiza tych warunków da nam odpowiedź na pytanie, czy stacja ładowania pojazdów może być środkiem trwałym podlegającym osobnej amortyzacji.

W ustawie PIT nie odnajdziemy definicji pojęcia „kompletny i zdatny do użytku”. Przyjmuje się jednak, że warunki te spełnia składnik majątku, który jest wyposażony we wszystkie elementy konstrukcyjne pozwalające na jego funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem, ponadto sprawne technicznie i zalegalizowane prawnie w formie stosownych uprawnień, homologacji i pozwoleń na użytkowanie.

Składnik majątku spełnia kryterium kompletności, jeżeli jest wyposażony we wszystkie elementy konstrukcyjne umożliwiające jego funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem. Poprzez sformułowanie „zdatny do użytku” należy rozumieć możliwość faktycznego oraz prawnego użytkowania.

Natomiast oddanie środka trwałego „do używania” jest ściśle związane z włączeniem go do wykorzystywania w prowadzonej działalności gospodarczej, po uprzednim stwierdzeniu, że jest on kompletny i zdatny do użytku. Składnik majątku spełnia kryterium kompletności, jeżeli jest wyposażony we wszystkie elementy konstrukcyjne umożliwiające jego funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem.

Suma powyższych argumentów oznacza, że w dniu przyjęcia do używania środki trwałe powinny być obiektywnie gotowe do wykorzystywania ich przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.

Składnik majątku spełnia kryterium kompletności, jeżeli jest wyposażony we wszystkie elementy umożliwiające jego funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem. Natomiast „zdatny do użytku” należy rozumieć jako możliwy do faktycznego i prawnego wykorzystania.

Budowa stacji ładowania pojazdów jako osobny środek trwały

W kontekście powyższych rozważań należy zatem przyjąć, że wybudowana stacja ładowania pojazdów może stanowić osobny środek trwały, ponieważ jest składnikiem majątkowym kompletnym i zdatnym do użytku.

W przypadku środków trwałych konieczne jest ustalenie odpowiedniej stawki amortyzacyjnej, co odbywa się poprzez przyporządkowanie składnika majątku do właściwej klasyfikacji środka trwałego w oparciu o rozporządzenie.

Klasyfikacja stacji ładowania pojazdów może okazać się problematyczna. Pojawia się pytanie, czy należy zaszeregować taki środek trwały do sekcji „Urządzenia elektroenergetyczne przetwórcze i zasilające” (KŚT 61) czy też do „Urządzeń i aparatur energii elektrycznej” (KŚT 63). Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 3 stycznia 2020 roku, nr 0111-KDIB1-1.4010.493.2019.1.NL, dokonał klasyfikacji do KŚT 63, co uzasadnia zastosowanie 10% stawki amortyzacyjnej w przypadku stacji ładowania. W tej samej interpretacji organ podatkowy stwierdził, że nabyta na własność ładowarka elektryczna dla samochodów elektrycznych, która została zamontowana w budynku, a która nie jest trwale związana z budynkiem i jednocześnie jest kompletna oraz zdatna do użytku w oderwaniu od niego, powinna być uznana za odrębny od budynku środek trwały.

Przypomnijmy, że zgodnie z art. 22d ust. 1 ustawy PIT podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, których wartość początkowa nie przekracza 10 000 zł. Wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania.

W konsekwencji w przypadku stacji ładowania pojazdów, której wartość początkowa nie przekracza 10 000 zł, możliwe jest:

  • niezaliczanie tego składnika majątku do środków trwałych, a poniesiony wydatek można ująć bezpośrednio w kosztach;
  • zaliczenie składnika do środków trwałych i dokonanie jednorazowego odpisu amortyzacyjnego w miesiącu jego oddania do używania lub w miesiącu następnym, albo amortyzowanie na zasadach ogólnych.

Stacja ładowania pojazdów może stanowić osobny środek trwały w prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej, a wydatek na zakup takiej stacji będzie ujmowany w kosztach poprzez odpisy amortyzacyjne.

W kontekście zaprezentowanych rozważań wskażmy zatem, że stacja ładowania pojazdów, która jest składnikiem majątkowym kompletnym i zdatnym do użytku, będzie mogła zostać zakwalifikowana jako środek trwały podlegający amortyzacji.

Artykuły
Brak wyników.
Więcej artykułów
Wzory
Brak wyników.
Więcej wzorów