Poradnik Przedsiębiorcy

Zasady opodatkowania przychodu z budynku od 2019 roku

Stosunkowo nowym zobowiązaniem podatkowym jest nakładany na przedsiębiorców podatek od przychodów z budynku. Pomimo faktu, iż regulacje te obowiązują od niedawna, doczekały się już kilka zmian. Nowe zasady opodatkowania przychodu z budynku weszły w życie 1 stycznia 2019 roku. W poniższym artykule prezentujemy aktualny stan prawny w tym zakresie.

Zasady opodatkowania przychodu z budynku - przepisy od 2019 roku

Ustawa z dnia 15 czerwca 2018 roku o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadziła szeroki zakres zmian w zakresie zasad funkcjonowania podatku od przychodu z budynku. Przede wszystkim nowe brzmienie art. 30g ustawy wskazuje, że podatek dochodowy za każdy miesiąc, w wysokości 0,035%, płatny jest od przychodu ze środka trwałego będącego budynkiem, który:

  • stanowi własność albo współwłasność podatnika;

  • jest składnikiem majątku związanym z działalnością gospodarczą;

  • został oddany w całości albo w części do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze;

  • jest położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Od 1 stycznia 2019 roku zmienił się zakres przedmiotowy podatku od przychodu z budynków. Podatkiem został objęty każdy budynek stanowiący własność podatnika, który został oddany w najem, dzierżawę lub umowę o podobnych charakterze.Jeżeli budynek zostanie oddany do używania w części, przychód ustala się proporcjonalnie do udziału powierzchni użytkowej oddanej do używania w całkowitej powierzchni użytkowej tego budynku.

Nowe zasady opodatkowania przychodu z budynku przewidują, że zwolniony od podatku jest przychód z tytułu wynajmu, dzierżawy lub umowy podobnej środka trwałego będącego budynkiem mieszkalnym oddanym do używania w ramach realizacji programów rządowych i samorządowych, dotyczących budownictwa społecznego.

Ustawodawca przewidział w przepisach jeszcze jedno zwolnienie podatkowe. Otóż w myśl art. 30g ust. 7 ustawy PIT nie ustala się podatku, w przypadku, gdy łączny udział oddanej do używania powierzchni użytkowej budynku nie przekracza 5% całkowitej powierzchni użytkowej tego budynku.

Przykład 1.
Podatnik jest właścicielem budynku biurowego o powierzchni 5 000 m2. Budynek ten stanowi jego własność i został wpisany do ewidencji środków trwałych. Od stycznia 2019 roku podatnik będzie wynajmował część budynku o powierzchni 100 m2 innej firmie. Z uwagi na fakt, iż powierzchni oddana do użytkowania innemu podmiotowi nie przekracza 5% ogólnej powierzchni budynku, właściciel nie musi ustalać podatku od przychodu z budynku.

Podstawa opodatkowania przychodu z budynku 

Jak wynika z treści art. 30g ust. 3 ustawy przychód stanowi ustalona na pierwszy dzień każdego miesiąca wartość początkowa podlegającego opodatkowaniu środka trwałego wynikająca z prowadzonej ewidencji, a w miesiącu, w którym środek trwały został wprowadzony do ewidencji – wartość początkowa ustalona na dzień wprowadzenia środka trwałego do ewidencji. W konsekwencji w sposób wyraźny powiązano przychód z wartością początkową danego składnika majątkowego będącego środkiem trwałym.

Podstawę opodatkowania stanowi wartość początkowa budynku (tj. przychód) pomniejszona o kwotę 10 000 000 zł. W tym zakresie sposób obliczania podatku będzie analogiczny jak w poprzednich latach.Podstawa opodatkowania podatkiem od przychodu z budynku oddanego do używania, to wartość początkowa poszczególnego budynku określona w ewidencji ŚT i pomniejszona o 10 000 000 zł.Podobne są również zasady wpłaty podatku. Jest on uiszczany na rachunek urzędu skarbowego do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, za który płatny jest podatek. Kwotę zapłaconego za dany miesiąc podatku od przychodów z budynków podatnicy mogą odliczać od zaliczki na podatek dochodowy.

Nowością jest natomiast art. 30g ust. 18 ustawy PIT, który wskazuje, że przepisy podatku od przychodu z budynku stosuje się również w przypadku, gdy podatnik bez uzasadnionych przyczyn ekonomicznych przeniesie w całości albo w części własność albo współwłasność budynku albo odda do używania budynek na podstawie umowy leasingu, w celu uniknięcia podatku od przychodów z budynków. W takim przypadku u podmiotu, na który zostały przeniesione własność albo współwłasność budynku albo jego części, albo podmiotu, który przyjął do używania budynek na podstawie tej umowy, nie ustala się przychodu w zakresie dotyczącym tego budynku albo jego części.

Powyższy przepis wprowadza zatem od 2019 roku pewnego rodzaju klauzulę przeciwko unikaniu opodatkowania. Organ podatkowy ma prawo badać czy przeniesienie własności budynku na inny podmiot było uzasadnione względami ekonomicznymi i czy jedyną podstawą nie była chęć uniknięcia podatku od przychodu z budynków. Jeżeli organ podatkowy uzna ten fakt za udowodniony, podatek ustala się nie u nowego właściciela lecz u poprzedniego, który swoim działaniem doprowadził do uniknięcia opodatkowania.Nowelizacja ustawy wprowadza klauzulę przeciwko unikaniu opodatkowania w zakresie podatku od przychodu z budynku. Ma ona na celu zapobieganie przenoszenia własności na inny podmiot, w przypadku braku ekonomicznych podstaw takiej transakcji, co jednocześnie chroni przed omijaniem przepisów podatkowych przez właścicieli budynków.