Poradnik Przedsiębiorcy

Jeden numer konta do rozliczeń z urzędem skarbowym - warto wiedzieć

W ostatnim czasie obserwujemy stosunkowo dużą liczbę zmian przepisów dążących do ułatwienia funkcjonowania przedsiębiorców. Wśród nich warto zwrócić uwagę na nowe regulacje, które wprowadzają jeden numer konta do rozliczeń z urzędem skarbowym. Przyjrzyjmy się zatem bliżej uchwalonym zmianom.

Jak obecnie można dokonać zapłaty podatku?

W aktualnie obowiązującym stanie prawnym każdy urząd skarbowy posiada kilka numerów rachunków bankowych przypisanych do konkretnego podatku. Odrębnych wpłat dokonuje się na następujące rachunki:

  • CIT – podatek dochodowy od osób prawnych,
  • PIT – podatek dochodowy od osób fizycznych,
  • VAT – podatek od towarów i usług,
  • KP PCC SD – karta podatkowa, podatek od czynności cywilnoprawnych, podatek od spadków i darowizn.

Taki stan powoduje, że podatnik musi dokonywać przelewów na wiele różnych kont z firmowego rachunku bankowego. Dodatkowe utrudnienie pojawia się, gdy trzeba dokonać zapłaty podatku do różnych urzędów skarbowych. Jak już wskazaliśmy, każdy urząd skarbowy posiada własne numery kont, co rodzi ryzyko pomyłki przy dokonywaniu przelewu. Sytuacje takie powodują konieczność każdorazowego wyszukania konkretnego numeru rachunku.Obecnie podatnik, chcąc dokonać zapłaty kilku podatków, musi określić zarówno odpowiedni urząd skarbowy, jak i wybrać właściwe numery kont bankowych tego urzędu.

Zmiany od 1 stycznia 2020 r.

Powyższe dość skomplikowane rozwiązanie zostanie znacznie uproszczone poprzez wprowadzenie jednego, uniwersalnego numeru konta, przypisanego do konkretnego podatnika, za pośrednictwem którego będzie on dokonywał rozliczeń z urzędem skarbowym. Na mocy Ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw dodano do Ordynacji podatkowej art. 61b § 1–3. Zgodnie z tym przepisem wpłata podatku dochodowego od osób fizycznych, podatku dochodowego od osób prawnych, podatku od towarów i usług oraz niepodatkowych należności budżetowych jest dokonywana na rachunek urzędu skarbowego przy użyciu indywidualnego rachunku podatkowego identyfikującego podatnika lub płatnika (indywidualny rachunek podatkowy).

Struktura numeru indywidualnego rachunku podatkowego jest zgodna z formatem Numeru Rachunku Bankowego i zawiera:

  1. sumę kontrolną;
  2. numer rozliczeniowy jednostki organizacyjnej banku;
  3. identyfikator podatkowy.

Numer indywidualnego rachunku podatkowego jest udostępniany, po podaniu identyfikatora podatkowego, w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych lub w urzędzie skarbowym.

Co więcej, jak podaje art. 28 ustawy zmieniającej, przepis ten wejdzie w życie od 1 stycznia 2020 r. W konsekwencji powinno zostać zminimalizowane ryzyko pomyłki przy dokonywaniu wpłat należności podatkowych. Zapłata będzie bowiem dokonywana na jeden indywidualny rachunek przypisany do konkretnego podatnika lub płatnika. Rozwiązanie to jest analogiczne do zmiany zasad dokonywania płatności składek. Począwszy od 1 stycznia 2018 r., płatnicy składek posiadają jeden numer rachunku przypisany do nich i właściwy do wykonywania płatności ZUS.

Na marginesie warto zwrócić uwagę na to, że przepis Ordynacji podatkowej zakłada możliwość regulowania należności wynikających z podatku dochodowego od osób fizycznych, podatku dochodowego od osób prawnych, podatku od towarów i usług oraz niepodatkowych należności budżetowych. Póki co pozostałe zobowiązania podatkowe (np. podatek PCC) nie są objęte możliwością rozliczenia w ramach indywidualnego rachunku podatnika.Od 1 stycznia 2020 r. zobowiązania podatkowe z tytułu PIT, CIT, VAT oraz niepodatkowych należności budżetowych będą mogły być opłacane przy pomocy jednego indywidualnego rachunku podatnika.

Struktura indywidualnego rachunku podatkowego

Nowe przepisy Ordynacji podatkowej określają również strukturę numeru indywidualnego rachunku podatkowego, który będzie zawierał sumę kontrolną, numer rozliczeniowy jednostki organizacyjnej banku oraz identyfikator podatkowy. Podobnie jak obecnie w przypadku osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej lub niebędących zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług, identyfikatorem jest numer PESEL, a w przypadku pozostałych podmiotów – NIP.

Co więcej, w uzasadnieniu do projektu ustawy zmieniającej wskazano, że indywidualny rachunek podatkowy będzie wykorzystywany wyłącznie do dokonywania wpłat i identyfikacji podmiotu na poziomie urzędu skarbowego. Ponadto indywidualny rachunek podatkowy nie będzie zawierał historii wpłat podatników.

Co równie istotne, na indywidualne rachunki podatkowe nie będą dokonywane zwroty nadpłat. W tym zakresie będą obowiązywały dotychczasowe regulacje. Taki zwrot będzie więc dokonywany na rachunek bankowy zgłoszony przez podatnika zgodnie z Ustawą o zasadach ewidencji podatników i płatników.

Modyfikacja zasad zaliczania wpłat na poczet zobowiązań podatkowych - jeden numer konta do rozliczeń z urzędem skarbowym

Równocześnie z wprowadzeniem indywidualnego rachunku podatkowego wprowadzono zmianę dotyczącą reguł zaliczania wpłat na poczet istniejących zobowiązań podatkowych. Zgodnie z aktualnie obowiązującym art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania z różnych tytułów, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet podatku, począwszy od zobowiązania o najwcześniejszym terminie płatności, chyba że podatnik wskaże, na poczet którego zobowiązania dokonuje wpłaty.

Powyższe brzmienie przepisu wskazuje zatem, iż obecnie podatnik może wybrać, na poczet którego zobowiązania podatkowego jest dokonywana wpłata. Zasada ta ulegnie jednak zmianie, począwszy od 1 stycznia 2020 r. Wtedy to wejdzie w życie nowe brzmienie art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej. Treść tego przepisu będzie następująca:

„Jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania podatkowe z różnych tytułów, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet podatku zgodnie ze wskazaniem podatnika, a w przypadku braku takiego wskazania - na poczet zobowiązania podatkowego o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zobowiązań podatkowych podatnika. W przypadku gdy na podatniku ciążą zobowiązania podatkowe, których termin płatności upłynął, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności we wskazanym przez podatnika podatku, a w przypadku braku takiego wskazania lub braku zaległości podatkowej we wskazanym podatku - na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zaległości podatkowych podatnika”.

W konsekwencji od nowego roku wpłaty dotyczące zobowiązania, którego termin płatności upłynął, będą zaliczane na poczet zobowiązania o najwcześniejszym terminie płatności we wskazanym przez podatnika podatku. W przypadku braku takiego wskazania lub braku zaległości we wskazanym podatku – na zaległości o najstarszym terminie płatności spośród wszystkich zaległości podatnika.

Przykład 1.

Przedsiębiorca posiada zaległości podatkowe w podatku CIT oraz VAT. Do końca 2019 r. dokonując wpłaty, mógł określić, która zaległość i za jaki okres podatkowy ma zostać zapłacona w pierwszej kolejności. Natomiast począwszy od 1 stycznia 2020 r., automatycznie zostanie pokryta zaległość o najstarszym terminie płatności wybranego podatku CIT lub VAT.

Powyższy przepis powoduje, że niezależnie od intencji płatnika, najstarsze zaległości zawsze będą pokrywane jako pierwsze, co najprawdopodobniej ma na celu zapobieganie przedawniania się zobowiązań.Od 1 stycznia 2020 r. wpłata dokonywana na konkretny podatek będzie bezpośrednio zaliczana na poczet zaległości lub zobowiązania o najwcześniejszym terminie płatności.Przechodząc do podsumowania, wskazać należy, że nowe regulacje dotyczące indywidualnego rachunku podatkowego z pewnością są zmianą pozytywną dla podatników. Rozwiązanie to przyczyni się do wyeliminowania wielu trudności i pomyłek związanych z koniecznością wyszukiwania odpowiedniego rachunku bankowego przypisanego do konkretnego urzędu. Jeden numer konta do rozliczeń z urzędem skarbowym to duża oszczędność czasu dla podatników.