Poradnik Przedsiębiorcy

Mały podatnik a opłata produktowa

Dbałość o środowisko naturalne w przypadku przedsiębiorców to nie tylko obywatelski obowiązek, ale także oszczędność. Nie chodzi tu tylko o oszczędzanie na niekapiącym kranie czy mniejszym zużyciu papieru do drukarek. Przedsiębiorcy, którzy nie wywiązują się w dostatecznym stopniu z obowiązku recyklingu, mogą zostać zobligowani do uregulowania specjalnej opłaty, określanej jako opłata produktowa.

Czym jest opłata produktowa?

Mechanizm opłaty produktowej został uregulowany w Ustawie o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej z 11 maja 2001 r. Zgodnie z tym aktem prawnym przez opłatę produktową należy rozumieć taką, którą należy obliczyć i wpłacić w przypadku nieosiągnięcia wymaganego poziomu odzysku i recyklingu (art. 2 ust. 9).

Ustawa o odpadach z 14 grudnia 2012 r.

Art. 3 ust. 1

Pkt 14. Odzysk – rozumie się przez to jakikolwiek proces, którego głównym wynikiem jest to, aby odpady służyły użytecznemu zastosowaniu przez zastąpienie innych materiałów, które w przeciwnym przypadku zostałyby użyte do spełnienia danej funkcji, lub w wyniku którego odpady są przygotowywane do spełnienia takiej funkcji w danym zakładzie lub ogólnie w gospodarce;

Pkt 23. Recykling – rozumie się przez to odzysk, w ramach którego odpady są ponownie przetwarzane na produkty, materiały lub substancje wykorzystywane w pierwotnym celu lub innych celach; obejmuje to ponowne przetwarzanie materiału organicznego (recykling organiczny), ale nie obejmuje odzysku energii i ponownego przetwarzania na materiały, które mają być wykorzystane jako paliwa lub do celów wypełniania wyrobisk.

Wskazany odzysk i recykling odnoszą się do takiego rodzaju odpadów, które powstają przy produktach wprowadzanych przez przedsiębiorcę na krajowy rynek. Co ważne, nie wystarczy tu tylko zaprowadzić mechanizmów odzyskiwania surowców w swojej firmie. Aby konieczność regulowania opłaty produktowej nie wystąpiła, niezbędne jest osiągnięcie przynajmniej takiego poziomu odzysku i recyklingu, jaki został wskazany w załączniku 4a do ustawy.

Opłata produktowa – formalności

Jeśli przedsiębiorcy nie uda się uzyskać odpowiedniego poziomu odzysku i recyklingu w swojej firmie, konieczne będzie rozliczenie opłaty produktowej. Na dopełnienie formalności podatnik ma czas do 31 marca roku podatkowego następującego po tym roku podatkowym, którego opłata będzie dotyczyła.

Jak określić, czy przedsiębiorcy udało się uzyskać wskazany w przepisach minimalny poziom recyklingu i odzysku? W tym celu należy – jak wskazuje art. 3 ust. 3 ustawy – przemnożyć masę odpadów powstałych z produktów poddanych recyklingowi lub odzyskowi przez masę produktów wprowadzonych na rynek w poprzednim roku kalendarzowym. Jeśli przedsiębiorca w danym roku podatkowym dopiero założył swoją działalność, to wartość produktów poddanych recyklingowi lub odzyskowi mnoży przez masę produktów wprowadzonych na rynek w roku założenia. Wynik należy przedstawić w procentach.

Jeśli okaże się, że opłata produktowa jest jednak konieczna, przedsiębiorca ma obowiązek złożyć sprawozdanie do właściwego dla niego urzędu marszałkowskiego. Jak wcześniej wskazano, termin na dopełnienie formalności – łącznie z opłaceniem należności – upływa 31 marca. Co ważne, opłaty nie trzeba uiszczać do momentu, kiedy jej wartość nie przekracza 50 zł.

Ważne!

Mali podatnicy, prowadzący księgi przychodów i rozchodów, mogą zaliczyć opłatę produktową do kosztów uzyskania przychodów. Warto przy tym zwrócić uwagę na rok podatkowy, w którym taki koszt powinien zostać rozliczony. Jeśli podatnik zdecydował się na metodę memoriałową, to wysokość opłaty powinien uwzględnić w kosztach roku, którego opłata dotyczyła. W przypadku metody kasowej opłatę należy zaksięgować do kosztów w tym okresie, w którym sprawozdanie zostało sporządzone.

Opłata produktowa może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów na podstawie sprawozdania, składanego do urzędu marszałkowskiego.