Poradnik Przedsiębiorcy

Wydatki poniesione na zakup telewizorów a KPiR

Moja firma zajmuje się wynajmem apartamentów. Dokonaliśmy zakupu telewizorów do ich wyposażenia. Czy wydatki poniesione na telewizory oraz opłaty abonamentowe stanowią koszt?

Tadeusz, Ustronie Morskie

 

Nie ma przeszkód, aby wydatki poniesione na zakup telewizorów oraz opłaty abonamentowe zaliczyć do kosztów.

Podatnik może traktować jako koszt podatkowy tylko te wydatki, które wiążą się z osiągnięciem przychodu lub ochroną źródeł przychodu. Aby firma mogła zaliczyć poniesione wydatki do kosztów podatkowych, musi być ona w stanie potwierdzić wpływ dokonanych zakupów na osiągnięcie przychodu lub na ochronę źródeł już uzyskiwanych przychodów.

Organy podatkowe oraz sądy oceniające wydatki firmowe badają z reguły, czy zgodnie z definicją ustawową kosztów wydatek został poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub jego zabezpieczania. Ważne jest istnienie między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu związku przyczynowo-skutkowego tego rodzaju, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu, przy czym przychód nie zawsze musi wystąpić.

Przy ustalaniu kosztów każdy wydatek – poza wyraźnie wskazanymi w ustawie podatkowej – wymaga indywidualnej oceny pod kątem bezpośredniego związku z tym przychodem i racjonalności działania dla osiągnięcia tego przychodu. Wydatki poniesione na zakup telewizorów do apartamentów mogą zostać zaliczone do kosztów.

Niewątpliwie podczas pobytu wczasowiczów telewizor umili im czas. Ponadto zakup TV dla turystów wymaga zapewnienia minimalnego współczesnego standardu, dlatego też przedmiotowe wydatki mogą stanowić koszt uzyskania przychodu.

Jednocześnie wskazać należy, że w niektórych sytuacjach wydatki na zakup telewizora będą stanowiły koszty podatkowe dopiero poprzez odpisy amortyzacyjne.

Stanowisko takie potwierdził dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji z 17 stycznia 2014 r., sygn. ITPB2/415-959/13/MM, w której możemy przeczytać:

W odniesieniu do kosztów zakupu wyposażenia wynajmowanego mieszkania, tj. sprzętu RTV, takich, jak np. telewizora, lodówki, kuchenki mikrofalowej, kuchenki gazowej, zmywarki, mebli, takich jak np.: kanapa, biurko, mebli pokojowych, kuchennych i łazienkowych, dywanu, nowego piecyka gazowego, który ogrzewa wodę, z uwagi na konieczność wymiany w powodu długotrwałej jego eksploatacji, wskazać należy, że stosownie do art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, są to środki trwałe o ile stanowią własność lub współwłasność wynajmującego oraz są kompletne i zdatne do użytku w dniu oddania do używania najemcy, a przewidywany okres ich używania będzie przekraczał rok.

W przypadku, gdy wydatki na zakup składników majątku, o których mowa w art. 22a i 22b nie przekraczają kwoty 3.500 zł można je zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania.

Z treści art. 22d ust. 1 ww. ustawy wynika bowiem, iż podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o których mowa w art. 22a i 22b, których wartość początkowa, określona zgodnie z art. 22g, nie przekracza 3.500 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania.

Ustawodawca dopuszcza również - w odniesieniu do składników majątku, których wartość początkowa w dniu przyjęcia do używania jest równa lub niższa niż 3.500 zł - możliwość dokonania jednorazowego odpisu (w miesiącu oddania do używania lub w miesiącu następnym).

Co się zaś tyczy opłat abonamentowych, stwierdzić należy, iż na podstawie ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych wszystkie jednostki korzystające z odbiorników radiowych i telewizyjnych zobowiązane są do uiszczania opłaty abonamentowej, a pobiera się za używanie odbiorników radiowych i telewizyjnych w celu umożliwienia realizacji misji publicznej przez jednostki publicznej radiofonii i telewizji.

Obowiązek uiszczania abonamentu spoczywa na każdym, kto posiada odbiornik radiofoniczny lub telewizyjny w stanie umożliwiającym natychmiastowy odbiór programu i używa tego odbiornika (art. 2 ust. 2 ustawy o opłatach abonamentowych).

Warto przy tym dodać, że używanie niezarejestrowanego odbiornika skutkuje opłatą karną w wysokości trzydziestokrotności miesięcznej opłaty abonamentowej obowiązującej w dniu stwierdzenia używania niezarejestrowanego odbiornika. Kontrolę wykonywania rejestracji odbiorników oraz obowiązku uiszczania opłat abonamentowych dokonuje operator publiczny. Do tych opłat stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w zakresie obowiązków o charakterze pieniężnym. W przypadku opóźnienia w uiszczaniu opłaty abonamentowej nalicza się odsetki za zwłokę jak od zaległości podatkowych.

Jak wynika z przytoczonych przepisów, niewątpliwie spoczywa na Państwu obowiązek zapłaty abonamentu RTV. Możliwość korzystania z telewizora jest uzależniona od uiszczenia opłat abonamentowych. Dlatego z uwagi na fakt, iż wydatek na telewizor nie jest kwestionowany przez organy podatkowe, to również analogicznie nie powinny być kwestionowane wydatki na abonament, które niewątpliwie są związane z użytkowaniem telewizora.