Poradnik Przedsiębiorcy

Niskocenne środki trwałe możesz amortyzować jednorazowo

Zakup środków trwałych w firmie co do zasady powinien być zaliczany do kosztów uzyskania przychodu poprzez odpisy amortyzacyjne. Jednak są także sytuacje, w których środki trwałe mogą zostać ujęte w kosztach podatkowych jednorazowo. Zaliczyć do nich można m.in. niskocenne środki trwałe. Sprawdźmy, jakie składniki majątku kwalifikują się do niskocennych środków trwałych.

Czym są środki trwałe?

Definicja środków trwałych opisuje rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi, niezakwalifikowane do inwestycji, przedmioty stanowiące własność lub współwłasność podatnika, które są kompletne i zdatne do użytku, nabyte lub wytworzone przez niego we własnym zakresie, a także przeznaczone na potrzeby jednostki lub oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub leasingu, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok.

Niskocenne środki trwałe - sposoby ujęcia ich zakupu w kosztach

Co do zasady, środek trwały należy amortyzować zgodnie z przyjętymi okresami amortyzacji. Jednak w przypadku elementów, które podatnik chce zgodnie z powyższą definicją zaliczyć do środków trwałych, a których wartość początkowa nie przekroczyła 10 000 zł (netto dla czynnych podatników VAT, brutto dla zwolnionych), możliwe jest zastosowanie amortyzacji jednorazowej. Tego typu składniki majątku nazywa się niskocenne środki trwałe.Wartość początkowa środków trwałych obowiązkowo wprowadzanych do ewidencji środków trwałych została zwiększona od 1 stycznia 2018 r. z wartości 3500 zł do 10 000 zł (dotyczy przedmiotów przyjętych do używania w firmie po 31 grudnia 2017 r.).

Co więcej, nawet jeśli zakupiony element spełnia warunki środka trwałego, a jego wartość nie przekracza 10 000 zł, możliwe jest zaliczenie takiego wydatku do kosztów uzyskania przychodu, bez konieczności wprowadzania go do ewidencji środków trwałych. Jest to znaczące ułatwienie dla przedsiębiorcy, który dzięki temu nie musi spełniać dodatkowych wymogów formalnych, takich jak np. dokonywanie odpisów amortyzacyjnych zgodnych z planem amortyzacji.

Niskocenne środki trwałe można także amortyzować dokonując zwykłych odpisów amortyzacyjnych. Przedsiębiorca ma możliwość zaliczenia zakupionego elementu do ewidencji środków trwałych i zastosowania zwykłej, liniowej amortyzacji, zgodnie z wytycznymi pochodzącymi z przepisów ustawy o PIT. Jest to rozwiązanie poprawne, choć z pewnością najmniej wygodne. Jednak w tym przypadku podatnik będzie mógł ujmować w kosztach odpisy amortyzacyjne zgodne z ustalonymi okresami amortyzacji.

Przykład 1.

Pan Jan kupił komputer o wartości 4500 zł netto i zakłada, że będzie używał go w firmie przez okres dłuższy niż rok. Z uwagi na to, że pan Jan jest czynnym podatnikiem VAT, wartość początkową komputera jako potencjalnego środka trwałego będzie określał według wartości netto. Z uwagi na niskocenną wartość zakupionego przedmiotu (poniżej 10 000 zł netto) ma on trzy rozwiązania kwalifikacji takiego wydatku:

  • ujęcie bezpośrednio w kosztach całej wartości netto,

  • wprowadzenie do ewidencji środków trwałych z zastosowaniem jednorazowej metody amortyzacji (wartość ujęta jednorazowo w kosztach w okresie przyjęcia środka trwałego do używania w firmie),

  • wprowadzenie do ewidencji środków trwałych z zastosowaniem metody liniowej amortyzacji (koszt rozłożony w czasie zgodny z planem amortyzacji).

W przypadku podatników prowadzących KPiR odpisy amortyzacyjne będą ujmowane w kol. 13 KPiR.