Poradnik Przedsiębiorcy

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych jako forma opodatkowania

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych jest jedną z uproszczonych form opodatkowania podatkiem dochodowym. W przypadku tej metody, podstawą opodatkowania jest przychód, jaki przedsiębiorca osiągnął, bez uwzględniania kosztów. Dla celów wyliczenia podatku należy prowadzić ewidencję przychodów, w której ujmuje się każdą sprzedaż związaną z prowadzoną działalnością. Pojawia się jednak pytanie, kto może skorzystać z tej formy opodatkowania? Sprawdźmy.

Zakres podmiotowy

Forma ryczałtu jest przeznaczona tylko dla pewnej grupy podatników – przede wszystkim dla osób fizycznych prowadzących działalność samodzielnie, w formie spółki cywilnej, bądź spółki jawnej. Dodatkowym warunkiem skorzystania z tej formy opodatkowania jest uzyskanie w roku poprzedzającym rok podatkowy:

  • przychodów z działalności prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w wysokości nieprzekraczającej 250 000 euro,
  • przychodów wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki, w wysokości przychodów wspólników nie większej niż 250 000 euro.

Jeżeli w ubiegłym roku podatkowym podatnik prowadził działalność samodzielną oraz równocześnie działalność w formie spółki, w celu obliczenia limitu, przychody nie będą sumowane. Limity dla działalności samodzielnej oraz działalności spółki są określone odrębnymi przepisami.

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych - co jest podstawą opodatkowania?

Ryczał od przychodów ewidencjonowanych obciąża przychody, a więc to one stanowią podstawę opodatkowania. Zgodnie z art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychód z działalności uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Jednakże nie wszystkie dochody z pozarolniczej działalności, najmu, dzierżawy, czy podobnych umów podlegają opodatkowaniu ryczałtem ewidencjonowanym. Spowodowane jest to tym, że w ryczałcie w pewnym zakresie występują zwolnienia podatkowe oraz możliwe jest odliczenie od przychodów ulg podatkowych. W tym przypadku odliczeń należy dokonywać od przychodów – mogą to być:

  • opłacone składki ZUS,
  • wydatki na cele rehabilitacyjne oraz wydatki związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych,
  • kwoty darowizn przekazywane na cele pożytku publicznego lub kultu religijnego - w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości 6% podstawy podatkowania,
  • wydatki z tytułu użytkowania sieci internet – w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł.

Kto może zostać ryczałtowcem?

Opodatkowanie ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych jest skierowane przede wszystkim do podatników, którzy prowadzą pozarolniczą działalność gospodarczą niewielkich rozmiarów. Forma ta jest najbardziej opłacalna wtedy, gdy przedsiębiorca nie ponosi dużych kosztów uzyskania przychodu – mimo, iż nie można ich wtedy uwzględnić i pomniejszyć przychodów, to stawki podatku są znacząco mniejsze niż w przypadku zasad ogólnych.

Formę tę mogą wybrać również przedsiębiorcy, którzy w poprzednim roku podatkowym nie przekroczyli kwoty 250 000 euro z tytułu osiąganych przychodów. Gdy mowa o spółce cywilnej, kwota ta jest sumą przychodów uzyskanych przez wszystkich wspólników łącznie. W przypadku wyboru tej formy, konieczne jest dokonanie zgłoszenia do naczelnika właściwego urzędu skarbowego do dnia 20 stycznia roku podatkowego.

Kto nie może być ryczałtowcem?

Zgodnie z art. 8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, ryczałtu ewidencjonowanego nie może stosować podatnicy, którzy:

  • opłacają podatek w formie karty podatkowej
  • korzystają na podstawie odrębnych przepisów z okresowego zwolnienia od podatku dochodowego
  • osiągają przychody w całości lub w części z tytułu:
    • prowadzenia aptek,
    • prowadzenia lombardów,
    • działalności w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych,
    • prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie wolnych zawodów innych niż: zawód lekarza wszystkich specjalności, technika dentystycznego, felczera, położnej, pielęgniarki, tłumacza oraz nauczyciela w zakresie świadczenia usług edukacyjnych, polegających na udzielaniu lekcji na godziny, ponieważ te osoby mogą płacić podatek w formie ryczałtu, jeżeli wykonują swoją działalność osobiście oraz na rzecz ludności,
    • świadczenia usług wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, m.in. usługi reklamowe, pośrednictwa finansowego, detektywistyczne i ochroniarskie, wykonywania fotografii reklamowych i podobnych,
    • działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych,
  • wytwarzających wyroby opodatkowane podatkiem akcyzowym,
  • podejmujących wykonywanie działalności w roku podatkowym po zmianie działalności wykonywanej samodzielnie na działalność prowadzoną w formie spółki z małżonkiem, w formie spółki z małżonkiem na działalność prowadzoną samodzielnie przez jednego lub każdego z małżonków, samodzielnie przez małżonka na działalność prowadzoną samodzielnie przez drugiego małżonka – jeżeli małżonek lub małżonkowie opłacali przed zmianą podatek dochodowy na zasadach ogólnych z tytułu prowadzenia tej działalności,
  • rozpoczynających działalność samodzielnie lub w formie spółki, jeżeli podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników, przed rozpoczęciem działalności w roku podatkowym lub w roku poprzedzającym rok podatkowy, wykonywał w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy czynności wchodzące w zakres działalności podatnika lub spółki.