Poradnik Przedsiębiorcy

Formy wtryskowe jako samodzielny środek trwały

Kwalifikowanie maszyn czy urządzeń wykorzystywanych w firmie do środków trwałych może sprawiać podatnikom trudności. Szczególnie, jeśli chodzi o te, które muszą współpracować z inną maszyną, aby spełniać swoją funkcję. Czy traktować je jako urządzenia peryferyjne, czy też jako samodzielny środek trwały podlegający amortyzacji?Przykładem urządzeń, które mogą sprawować swoje funkcje jedynie w połączeniu z inną maszyną są formy wtryskowe. Czy dopuszczalne jest zatem kwalifikowanie ich jako samoistny środek trwały?

Środki trwałe - definicja

Zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, aby dany składnik majątku mógł być zakwalifikowany jako środek trwały musi spełniać łącznie wskazane warunki:

  • musi stanowić własność lub współwłasność podatnika,

  • musi być kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania,

  • jego przewidywany okres używania musi być dłuższy niż rok,

  • musi być wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą lub oddany do używania innym podmiotom, na podstawie umów wymienionych w art. 22a ust. 1 ww. ustawy, tj. na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub leasingu.

Zgodnie z powyższym w celu ustalenia, czy dany składnik majątku stanowi środek trwały, należy przeanalizować, czy spełnia łącznie wyżej wymienione wymagania.

Formy wtryskowe jako samodzielne środki trwałe

W przypadku form wtryskowych trzy ze wskazanych warunków nie stanowią problemów interpretacyjnych, w związku z czym w rozważaniach przyjmuje się je za spełnione. Mowa o tym, że:

  • stanowią własność lub współwłasność podatnika,

  • ich przewidywany okres używania jest z założenia dłuższy niż rok,

  • są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą lub oddane do używania innym podmiotom, na podstawie umów wymienionych w art. 22a ust. 1 ww. ustawy, tj. na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub leasingu.

Pozostaje więc analiza ostatniego z warunków, a mianowicie - kompletności i zdatności do użytku.

Czym jest kompletność i zdatność do użytku?

Pojęcie kompletności i zdatności do użytku już niejednokrotnie wyjaśniały sądy administracyjne. I tak w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 czerwca 2011 r. (sygn. akt I SA/Wr 349/2011) czytamy:

“Kompletność i zdatność do użytku w dniu przyjęcia do używania oznacza, że środek trwały zawiera wymagane elementy konstrukcyjne pozwalające na jego funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem, jest sprawny technicznie, a jeśli istnieją wymogi formalne, to także są one spełnione (...).”

Dodatkowo, na co zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 czerwca 2011 r. (sygn. akt II FSK 136/2010) “problem >>zdatności do użytku<< powinien być rozważany w kontekście obowiązujących wymagań technicznych, co z kolei zmusza do uwzględnienia rygorów prawnych związanych z oceną tych wymagań, przy odwołaniu się do względnie zobiektywizowanych i poddających się prawnej weryfikacji kryteriów”.

Formy wtryskowe nie są urządzeniami peryferyjnymi

Formy wtryskowe nie stanowią - jak niektórzy sądzą - urządzeń peryferyjnych. Są same w sobie kompletnym i zdanym do użytku urządzeniem, które może współpracować z różnymi wtryskarkami. To oznacza, że nie są przyporządkowane do jednej konkretnej maszyny a to z kolei również potwierdza kompletność formy wtryskowej i jej zdatność do użytku jako samodzielnego urządzenia.

Takie stanowisko podatników potwierdzają organy skarbowe. Przykładem może być interpretacja indywidualna z dnia 27 października 2010 r. Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu (sygn. ILPB4/423-122/10-4/DS):

“(...) zakupione formy mogą współpracować z dowolną wtryskarką, w tym przypadku należącą do innego podmiotu – producenta opakowań, a to świadczy, że są one samodzielnym, zdatnym do użytku urządzeniem, niestanowiącym części peryferyjnej wtryskarki. Zatem, można przyjąć >>kompletność i zdatność do użytku<< tych form w dniu przyjęcia ich do używania.

Wobec powyższego, należy uznać, że Spółka nabywając formy wtryskowe, nabyła samodzielne, zdatne do użytku urządzenia, o przewidywanym okresie użytkowania dłuższym niż rok oraz wykorzystywane na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Tym samym, każda z przedmiotowych form stanowi samodzielny środek trwały (zaliczany do grupy 503 KŚT) podlegający amortyzacji podatkowej”.

Potwierdzenie stanowi również interpretacja indywidualna z dnia 12 października 2007 r. Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IP-PB3-423-117/07-1/GJ):

“Odnosząc powyższe przepisy do przedstawionego stanu faktycznego należy uznać, że Spółka nabywając formy wtryskowe, nabyła samodzielne, zdatne do użytku urządzenie, które może współpracować z dowolną wtryskarką i nie stanowiące peryferyjnej części wtryskarki. Nabyła zatem środek trwały (...)”.

Forma wtryskowa jako samodzielny rodzaj w KŚT

Dodatkowo należy zauważyć, że na mocy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2010 r. w obecnie obowiązującej Klasyfikacji Środków Trwałych formy wtryskowe zostały wyróżnione jako odrębne urządzenie zakwalifikowane do rodzaju 503 KŚT.

Taki stan rzeczy potwierdza wydana interpretacja indywidualna z dnia 12 czerwca 2013 r. (sygn. IBPBI/1/415-292/13/ZK), w której Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy, iż formy wtryskowe stanowią samodzielny składnik majątku: “formy wtryskowe stanowią odrębne (samodzielne) narzędzia, zgodnie z KŚT zaliczone do Grupy 5 rodzaju 503”.

Główny Urząd Statystyczny wyróżniając formy wtryskowe jako przykładowy rodzaj maszyn, urządzeń, aparatów dla przemysłu tworzyw sztucznych w KŚT 503 uznał tym samym formę wtryskową jako odrębnie działające urządzenie, a nie urządzenie peryferyjne będące częścią innego, z czym również zgadzają się organy podatkowe.